سال نو خدا: بره فصح و آغازهای جدید

«این ماه برای شما آغاز ماه‌ها باشد؛ این اولین ماه سال برای شما باشد» (خروج 12:12).اینکه خدا یک آغاز کاملاً جدید را رقم می‌زند، به اندازه کافی مهم است که تمام توجه ما را به خود جلب کند. قوم او در سرزمین مصر هستند – برای آنها سرزمین بندگی و مرگ – و این پیام شاد سال نو خدا به چنین مردمی فرستاده می‌شود. فصل‌های حاوی این پیام (12 و 13) چنان با فضای عهد جدید آمیخته‌اند که دل‌های ما با مکاشفه بره فصح، که خونش پناه می‌داد و گوشتش تغذیه و تقویت می‌کرد، تسخیر می‌شود.

اهمیت سال نو خدا

«فصح» نشان‌دهنده یک تغییر در راه‌های خداست. رستگاری اکنون اساس یک رابطه جدید بین خدا و انسان می‌شود. خدای مبارک، بره فراهم شده توسط خود را به نمایش می‌گذارد. ابراهیم، در روزگار گذشته، به بالای کوه موریا صعود کرد و شاهد نمایش همین حقیقت باشکوه بود – حقیقتی که در واقع از همان ابتدا در وعده نسل زن منتشر شد. اما قوم خدا از این پس بر اساس کاملاً جدیدی قرار می‌گرفتند و آگاهانه به عنوان قومی که با خون خریده شده‌اند، در برابر او راه می‌رفتند. این ویژگی زندگی است که تنها برای سال نو خدا مناسب است.

پیام بره فصح

پیام به قوم خدا کامل بود. از داوری و ایمنی می‌گوید؛ از غذا و انضباط و خودداوری. این واقعاً خبر آمدن مسیح به این صحنه برای انجام اراده خدا بود. خون، که برای خدا بود، در بیرون بر سردر بود؛ در حالی که در داخل، برای مردم، بره با آتش بریان شده بود. این هدیه خدا در محبت شگفت‌انگیز به قوم پناه گرفته او بود. آتش جستجوگر داوری الهی از آن بره گرانبها چیزی جز خوشبویی شیرین و مقبول برای خدا بیرون نیاورد؛ و در آنجا نیز، برای مردم، تغذیه و قوت برای سفر از سرزمین بندگی به سرزمین وعده بود. با چه لذتی روح خدا دل‌های ما را با ارزش و کار شگفت‌انگیز عیسی غنی می‌سازد. آیا ما این گرانبهاترین بره فراهم شده توسط خدا را قدر می‌دانیم؟ آیا جان‌های ما از بره بریان شده، که با نان فطیر و سبزیجات تلخ خورده می‌شود، تغذیه می‌شود تا به هیچ وجه نتوان ما را با شهروند این دنیای بی‌خدا اشتباه گرفت؟

برای ما پیام سال نو خدا این است که دلبستگی‌های خود را به دنیا، سرزمین بندگی و مرگ، سرزمینی که خدا و هر آنچه آسمانی است را انکار می‌کند، پشت سر بگذاریم و به عنوان کسانی که الهی هدایت و تغذیه شده‌اند، در مسیری که ایمان پیش روی ما می‌گشاید، سفر کنیم. در آگاهی از رستگاری انجام شده ایمن باشیم؛ از مرد مبارک که اکنون در جلال است، و در محبت بی‌اندازه‌اش به جایی که ما بودیم آمد تا ما را به جایی که اوست برساند، راضی باشیم، بیایید «بخوریم» و «به یاد آوریم»، زیرا با این کار نه تنها جان‌های خود را از لذت پر می‌کنیم بلکه بوی خوش مسیح را حمل خواهیم کرد که او را در چشمان دیگران ستایش می‌کند و به قلب خدای مبارک خود لذت می‌بخشد.