«پادشاه پادشاهان و رب‌الارباب،
- با چشمانی چون شعله آتش،» با ابرها و شمشیر درخشان فرود می‌آید،
- تا زمین خود را با جنگ پاک کند. همانند رعد و برق که از شرق می‌درخشد،
- پسر انسان چنین خواهد بود، با حقیقت و عدالت، شر را درهم می‌شکند،
- و نقشه خدا را اجرا می‌کند.
«خورشید عدالت طلوع خواهد کرد
- با شفا در بال‌هایش.» خلقت، در شگفتی خاموش،
- آنگاه یکصدا می‌خواند: «خداوند را ستایش کنید، خداوند را ستایش کنید،» از هر بلندی آسمانی؛ «خداوند را ستایش کنید، ای خورشید و ماه،
- و ای همه ستارگان نور.» بیابان، چون عدن، شکوفا می‌شود،
- و شادی و سرور می‌جوشد؛ صدای نغمه و شکرگزاری
- در سراسر جهان طنین‌انداز خواهد شد. کوه‌ها و تپه‌ها می‌شکنند،
- درختان دست خواهند زد؛ فیض یهوه اکنون زمین را فرا می‌گیرد،
- با صلح در همه سرزمین‌ها.
«زیرا من آسمان‌ها و زمین جدیدی می‌آفرینم،
- چیزهای گذشته سپری شده‌اند.» همه خانواده‌ها، زبان‌ها و قبایل انسان‌ها
- سرانجام در هماهنگی. دانش خداوند پر خواهد کرد
- این جهان را با عدالت؛ عیسی، پسر خدا، او رب‌الارباب است،
- هر انسانی اعتراف خواهد کرد.
— تی. ام. کلمنت، جونیور.
