هنگامی که ما ماهیت خداوند مبارک خود را که به طور کامل در عهد جدید آشکار شده است، می‌آموزیم، می‌توانیم عهد عتیق را بخوانیم و آن را درخشان از جلال او بیابیم. پرده بر روی صورت موسی بود، و هنوز بر دل‌های اسرائیل بی‌ایمان است، اما هر جا که ایمان باشد، پرده برداشته می‌شود و جلال مسیح آشکار می‌شود (۲ قرنتیان ۳:۱۲-۱۶).
اشخاص نمونه
بسیاری از شخصیت‌های تاریخی عهد عتیق به نوعی نمونه‌ای از خداوند ما بودند. به عنوان مثال، در اسحاق، او را به عنوان پسر پدر می‌بینیم که توسط او در قربانی داده شد (پیدایش ۲۲:۲)، به صورت مجازی از مردگان دریافت شد (پیدایش ۲۲:۱۰-۱۴)، و برای او عروسی – نمونه‌ای از کلیسای متحد با مسیح – تأمین شد (پیدایش ۲۴). در یوسف، پسر را می‌بینیم که توسط پدرش فرستاده شد (پیدایش ۳۷:۱-۱۴)، توسط برادرانش رد شد (پیدایش ۳۷:۱۸-۳۶)، در طول رد شدن خود به تخت جلال بالا برده شد (پیدایش ۴۱:۱۴-۴۴)، با عروسی غیریهودی – کلیسا (پیدایش ۴۱:۴۵) – مرتبط شد، و سرانجام به برادرانش که آنها را از مصیبت بزرگ نجات می‌دهد، شناخته شد (پیدایش ۴۵). در داوود، مردی را می‌بینیم که مطابق دل خداست (۱ سموئیل ۱۳:۱۴)، رنج می‌برد اما متعالی است. و در سلیمان، تصویری از حکمت و جلال هزاره پادشاه واقعی اسرائیل را داریم (۱ پادشاهان ۱۰:۲۳-۲۴).
قربانی
عهد عتیق پر از آموزه قربانی است. در اینجا فقط چند نمونه آورده شده است: لباس‌های پوستی که اولین والدین ما با آنها پوشیده شدند (پیدایش ۳:۱۳-۲۱)؛ قربانی هابیل (پیدایش ۴:۲-۴)؛ خون پناهنده بره در طول عید فصح (خروج ۱۲:۲-۱۳)؛ قربانی‌های لاویان – قربانی سوختنی، قربانی صلح، قربانی گناه، قربانی تقصیر و قربانی آرد (لاویان ۶-۷).
کهانت
هارون، کاهن اعظم، به وضوح نمونه‌ای از مسیح بود. لباس‌های جلال و زیبایی که او با آنها آراسته شده بود، همگی برخی از شخصیت‌های متنوع خداوند ما را نشان می‌دهند. لباس داخلی کتان سفید از پاکی بی‌عیب و نقص او می‌گوید؛ ردای آبی از شخصیت آسمانی او سخن می‌گوید؛ و افود خدمت کاهنی مسیح را نشان می‌دهد. رنگ‌های متنوعی که در این لباس کاهنی بافته شده‌اند، به طور خاص معنی‌دار هستند. قرمز از سلطه جهانی او سخن می‌گوید؛ بنفش، از مسیحیت و سلطنت او؛ آبی، از جایگاه آسمانی او؛ سفید، از پاکی او؛ و طلا، که با همه اینها بافته شده است، از الوهیت او می‌گوید (خروج ۲۸).
خیمه
این بنا از بسیاری جهات نمونه‌ای آشکار از او بود که در میان انسان‌ها خیمه زد. پرده‌ها، با مواد و رنگ‌هایشان، قبلاً در ارتباط با لباس‌های کاهنی او بررسی کرده‌ایم. پوشش موی بز به مقام نبوی او اشاره دارد. پوست قوچ‌ها از فداکاری او تا مرگ سخن می‌گوید. و پوشش بیرونی پوست گورکن یا فک از جدایی او از جهان سخن می‌گوید (خروج ۲۵-۲۷).
نبوت
ما نمی‌توانیم بسیاری از نبوت‌های باشکوه خداوند ما را در عهد عتیق برشمریم، بنابراین چند قسمت مشخص کافی است: اشعیا ۵۳ او را به عنوان رنج‌برنده معرفی می‌کند؛ اشعیا ۶۳، به عنوان پادشاه و فاتح؛ اشعیا ۵۰، به عنوان کسی که می‌تواند آسمان‌ها را در تاریکی بپوشاند، و با این حال با فروتنی خود را در اطاعت از خدا تسلیم کرد. او پشت خود را به ضربه‌زنندگان داد، گونه‌های خود را به کسانی که موهایش را کندند. او صورت خود را از شرم و تف پنهان نکرد. در دانیال، او را به عنوان «مسیح، شاهزاده» می‌بینیم (دانیال ۹:۲۵)؛ در میکاه، به عنوان متولد شده در بیت‌لحم و با این حال ابدی (میکاه ۵:۲)؛ در زکریا، به عنوان شبانی که یهوه با شمشیر خود او را زد (زکریا ۱۳:۷).
مزامیر
مزامیر سرشار از ستایش مسیح است. مزمور ۲ او را به عنوان پادشاه خدا در صهیون معرفی می‌کند؛ مزمور ۸، به عنوان پسر انسان که بر تمام کارهای دست خدا گمارده شده است؛ مزمور ۱۶، به عنوان مرد ایمان، که همیشه به خدا اعتماد داشت؛ مزمور ۲۲، به عنوان شبان نیکو که جان خود را برای گوسفندان می‌دهد؛ مزمور ۲۳، به عنوان شبان بزرگ، که گله‌های خود را به مراتع سبز برکت آسمانی هدایت می‌کند؛ مزمور ۲۴، به عنوان شبان ارشد که در جلال ظاهر می‌شود؛ مزمور ۴۰، به عنوان قربانی سوختنی؛ مزمور ۴۵، به عنوان پادشاه؛ مزمور ۶۹، به عنوان قربانی تقصیر؛ مزمور ۷۲، به عنوان پادشاهی جهانی مسیح. شاید شگفت‌انگیزترین شهادت از مزامیر، مزمور ۱۰۲ باشد، دعای رنج‌دیده، که روح خود را با فریادهای بلند به خدا می‌ریزد: «گفتم، ای خدای من، مرا در نیمه روزهایم از بین مبر.» این فریاد مرد رنج‌دیده است. پاسخ خدا این است: «سال‌های تو در تمام نسل‌هاست. از قدیم تو بنیاد زمین را نهادی؛ و آسمان‌ها کار دست‌های تو هستند. آنها از بین خواهند رفت، اما تو باقی خواهی ماند... اما تو همان هستی، و سال‌های تو پایانی نخواهد داشت» (مزمور ۱۰۲:۲۴-۲۷). مرد رنج‌دیده کسی نیست جز یهوه ابدی!
امثال
حکمت الهی سخن می‌گوید، حکمت خدا. او قبل از تمام خلقت بود: «آنگاه من نزد او بودم، مانند کسی که با او بزرگ شده است؛ و هر روز لذت او بودم، همیشه در حضور او شاد بودم... و لذت‌های من با پسران آدم بود» (امثال ۸:۳۰-۳۱).
ای عزیزان در مسیح، این شخص است که در تمام کلام خدا به ما آشکار شده است. بیایید بیشتر از او بهره ببریم. بگذارید او در زندگی روزمره ما و در برخوردهای ما با دیگران، برای ما بیشتر باشد.
