در پایان باب نهم رساله به عبرانیان، سه ظهور مسیح به ما نشان داده می‌شود. در آیه ۲۴، یک ظهور حال است - «زیرا مسیح به مکان‌های مقدس دست‌ساخته وارد نشد... بلکه به خود آسمان، تا اکنون در حضور خدا برای ما ظاهر شود.» در آیه ۲۶، یک ظهور گذشته است - «اکنون یک بار در آخرالزمان ظاهر شد تا گناه را با قربانی کردن خود از بین ببرد،» و در آیه ۲۸، یک ظهور آینده است - «برای کسانی که منتظر او هستند، او بار دوم بدون گناه برای نجات ظاهر خواهد شد.»
این رساله بزرگ برای مسیحیان یهودی نوشته شد تا آنها را از سیستمی از احکام و مناسک که به دید و حس متوسل می‌شد، اما با این حال، خدا در تاریکی غلیظ در آن ساکن بود، رهایی بخشد؛ و آنها را، اگرچه هنوز بر روی زمین بودند، به امتیازات و لذت یک رابطه آسمانی جدید که توسط مسیح آورده شده بود، وارد کند، که در او خدا به طور کامل شناخته شده است.
بنابراین، سیستم قدیمی، در حالی که پر از نمادگرایی شگفت‌انگیز بود، توسط یک نظم جدید، یک نظم آسمانی که از طریق مسیح آورده شده بود، جایگزین شده است. «او اولی را برمی‌دارد تا دومی را برقرار کند.» یک کلمه مشخصه این رساله «بهتر» است - ما امید بهتری داریم؛ عهد بهتر؛ وعده‌های بهتر؛ قربانی‌های بهتر و غیره، و همه چیز در مسیح متمرکز است که خود را در دست راست خدا نشانده است.
چهار بار در این رساله این موضوع بیان شده است - در باب ۱، عظمت شخصیتی است که در دست راست جلال در اعلی نشسته است، پس از اینکه برای گناه پاکسازی کرده است؛ در باب ۸، عظمت چنین کاهن اعظمی است که در دست راست تخت جلال در آسمان‌ها نشسته است؛ در باب ۱۰، در عظمت کفاره‌ای است که او با قربانی کردن خود انجام داده است که او برای همیشه در دست راست خدا نشسته است؛ و در باب ۱۲، عظمت راه ایمان است که توسط عیسی ترسیم شده است، کسی که صلیب را تحمل کرد، شرم را خوار شمرد و در دست راست تخت خدا نشسته است.
یک ظهور حال
اولاً، یک ظهور حال. این شخص بزرگ و پرجلال است که اکنون در آسمان در حضور خدا برای ما ظاهر می‌شود. او به نمایندگی از ما در برابر خدا ظاهر می‌شود، همانطور که در باب ۷ آیه ۲۵ بیان شده است - «او همیشه زنده است تا برای آنها شفاعت کند»؛ و در دعای بزرگ یوحنا باب ۱۷، او در آیه ۱۹ می‌گوید، «به خاطر آنها خود را تقدیس می‌کنم.» او خود را در جلال جدا کرده است، همیشه زنده است تا برای ما شفاعت کند. او کاهن اعظم بزرگ ماست (تنها کاهن اعظمی که «بزرگ» نامیده شده است) که قادر به کمک است، قادر به نجات تا نهایت است.
او نه تنها اکنون در حضور خدا به نمایندگی از ما ظاهر می‌شود، بلکه به عنوان نماینده ما نیز، همانطور که در باب ۶ آیه ۲۰ بیان شده است، او به عنوان «پیشرو» وارد شده است، کسی که پیشاپیش می‌رود، و ما به عنوان «پیروان»، تشویق می‌شویم که به او نگاه کنیم و او را در نظر بگیریم که تمام راه ایمان را که به جلال می‌رسد، ترسیم کرده است.
یک ظهور حال - او اکنون در حضور خدا برای ما ظاهر می‌شود. این با خدمت محبت‌آمیز کنونی او مرتبط است و می‌توانیم بگوییم او برای ما زندگی می‌کند.
یک ظهور گذشته
ثانیاً - یک ظهور گذشته. او یک بار در آخرالزمان ظاهر شد تا گناه را با قربانی کردن خود از بین ببرد. تمام برکت و جلالی که با ظهور کنونی او در حضور خدا برای ما آشکار می‌شود، کاملاً و ابدی بر آنچه در این ظهور گذشته انجام شد، استوار است. این «در آخرالزمان» یا «کمال اعصار» بود. در ظهور پسر خدا در این جهان، در کمال زمان، معاملات خدا با انسان‌ها به اوج خود رسید، و تمام مسئله خیر و شر یک بار و برای همیشه حل و فصل شد. او ظاهر شد تا گناه را با قربانی کردن خود از بین ببرد. چه بیان تأثیرگذاری است این، قربانی کردن خود. او کفاره گناهان تمام جهان است (اول یوحنا ۲:۲). اینک بره خدا که گناه جهان را برمی‌دارد (یوحنا ۱:۲۹).
اگر ظهور کنونی او در آسمان برای ماست و با خدمت او مرتبط است، می‌توانیم فکر کنیم که ظهور گذشته او به ویژه برای خدا بود و با قربانی او مرتبط است، و می‌توانیم با قلب‌های پرستنده بگوییم او برای ما مرد.
یک ظهور آینده
سرانجام - یک ظهور آینده. برای کسانی که منتظر او هستند، او بار دوم بدون گناه برای نجات ظاهر خواهد شد. مسیح یک بار برای حمل گناهان بسیاری قربانی شد - نه فکر کفاره - ارزش قربانی برای خدا - بلکه فکر جایگزینی - بسیاری کسانی هستند که با ایمان به او برکات نجات را به دست می‌آورند. بنابراین، چه کلیسا بر روی زمین باشد یا ملت اسرائیل، یا انتظار مشتاقانه خلقت، همه منتظر آمدن دوم او هستند (جدا از مسئله گناه که در آمدن اول او، زمانی که خود را قربانی گناه کرد، کاملاً، کاملاً و ابدی حل شد)، تا نجات را به ارمغان آورد.
مسیحیان اکنون در خیر نجات از مجازات گناه، که داوری آن توسط مسیح تحمل شده است، و از نجات کنونی در طول مسیر زائر از قدرت گناه ساکن لذت می‌برند، در آمدن دوم او نجات از حضور واقعی گناه را تجربه خواهند کرد، زمانی که بدن‌های حقارت آنها تغییر خواهد کرد، و آنها بدن‌های جلالی مانند بدن خود او خواهند داشت. سپس اسرائیل از تمام دشمنان خود نجات خواهد یافت و خداوند در عدالت به عنوان پادشاه بر تمام زمین سلطنت خواهد کرد. کلیسا جلال یافته، اسرائیل جمع شده و ملت‌ها اداره می‌شوند.
شاعر سرود به زیبایی آن را بیان کرده است -
او این بدن‌های پست را به شکل خود درخواهد آورد: او به تمام خلقت فرمان خواهد داد که لبخند بزند و ناله خود را خاموش کند.
کلمه «ظاهر شدن» در آیه ۲۸ در یونانی اصلی یکی از کلمات بزرگی نیست که در جاهای دیگر برای ظهور او، آمدن او، تجلی او در جلال استفاده می‌شود، بلکه کلمه‌ای است که به معنای دیده شدن اوست. بنابراین این ظهور آینده با نجات مرتبط است و می‌توانیم بگوییم او برای ما می‌آید. کسی که مرد تا ما را نجات دهد، زندگی می‌کند تا ما را حفظ کند، و به زودی برای ما می‌آید. هللویا.
