برخی حقایق جالب...
چرا خیمه مقدس ساخته شد؟
تا مسکن خدا در میان قومش باشد (خروج ۲۵: ۸، ۲۲).
خیمه مقدس چگونه ساخته می‌شد؟
بر اساس الگویی که خدا به موسی نشان داد (خروج ۲۵: ۹).
چه کسی خیمه مقدس را ساخت؟
بصلئیل، پسر اوری، پسر حور، از قبیله یهودا؛ اهولیاب پسر اخیساماک از قبیله دان؛
هر مرد و زن خردمند (خروج ۳۵: ۲۵، ۳۰، ۳۴).
بخش‌های خیمه مقدس
- قدس‌الاقداس، یا قدس قدیسین
- مکان مقدس، یا حرم.
- صحن خیمه مقدس
- فلزات استفاده شده در خیمه مقدس
- طلا: نماد الوهیت خداوند ما عیسی مسیح و همچنین عدالت الهی است (نقطه ذوب ۱۹۴۶ فارنهایت)
- نقره: نماد رهایی است (نقطه ذوب: ۱۷۶۱ فارنهایت)
- مس (برنج): نماد مرگ مسیح است، زمانی که او داوری خدا را برای کفاره گناه انسان بر روی صلیب تحمل کرد (نقطه ذوب: ۱۹۸۲ فارنهایت)
- مایعات استفاده شده در خیمه مقدس
- خون: نماد کفاره
- آب: نماد کلام خدا
- روغن: نماد روح خدا
- پرده‌ها
- کتان ظریف: نماد انسانیت بی‌عیب، پاک و مقدس خداوند عیسی است
- آبی: نماد مسیح به عنوان کسی که از آسمان آمده است
- ارغوانی: نماد جلال امپراتوری مسیح به عنوان پادشاه پادشاهان
- قرمز روشن: نماد جلال مسیح به عنوان پادشاه اسرائیل
- پرده از موی بز: نماد مسیح به عنوان نبی
- پرده از پوست قوچ رنگ شده به قرمز: نماد فداکاری مسیح به جلال خدا حتی تا مرگ
- پرده از پوست سمور: نماد مسیح آنگونه که از چشمان انسان طبیعی دیده می‌شود
- چوب استفاده شده در خیمه مقدس
- چوب شطیم (چوب اقاقیا): نماد انسانیت خداوند عیسی بود؛ همچنین نماد ایماندار آنگونه که در تخته‌ها دیده می‌شود.
- مقیاس صعودی در خیمه مقدس
- در صحن برنج و نقره استفاده می‌شد. افراد عادی می‌توانستند وارد شوند.
- در مکان مقدس نقره و طلا استفاده می‌شد. فقط کاهن می‌توانست وارد شود.
- در قدس‌الاقداس فقط طلای خالص استفاده می‌شد. فقط کاهن اعظم می‌توانست وارد شود.
در خیمه هیچ صندلی یا پنجره‌ای وجود نداشت!
نمای کلی
بیایید نگاهی به خیمه بیندازیم.
از دور، حصاری با کتان آویزان می‌بینیم، به طول ۱۰۰ ذراع و عرض ۵۰ ذراع، که بر روی ۶۰ ستون محکم نصب شده است (خروج ۲۷:۹). با اندازه‌گیری‌های ما، این حدود ۹۰ فوت در ۱۸۰ فوت خواهد بود. سقف خانه بالای حصار تا ارتفاع ۱۰ ذراع بالا می‌رود. سقف رنگی یا روشن نیست.
از اینجا که دیده می‌شود، اصلاً جذاب نیست. اما آیا چیزهای خدا جذاب نیستند؟
همانطور که نزدیک می‌شویم، محوطه چشمگیرتر می‌شود. پرده‌های سفیدآن، در تضاد با چادر خاکستری اطراف، بلافاصله حسی از پاکی و قدوسیت درون را القا می‌کند. به دلیل ارتفاع آن، ۵ ذراع یا حدود ۹ فوت، هیچ کس نمی‌تواند از بالای آن ببیند.
دروازه (خروج ۲۷:۱۶)
چه در بزرگ و زیبایی!
عرض در ۲۰ ذراع، حدود ۴۰ فوت است. بسیاری از درها به این پهنا نیستند. خدا نجات‌دهنده است و می‌خواهد همه مردم نجات یابند (اول تیموتائوس ۲:۳،۴).
- این یک در زیبا با ۴ رنگ است: آبی، ارغوانی، و قرمز روشن، که روی سفید گلدوزی شده‌اند. همه آنها از خداوند عیسی با ما سخن می‌گویند.
- ورود به در آسان است. چوب یا فلز نیست؛ یک پرده به عرض ۲۰ ذراع و ارتفاع ۵ ذراع است. جوان یا پیر می‌توانند وارد شوند.
- فقط یک در وجود دارد.
خداوند عیسی فرمود: «من در هستم: اگر کسی به وسیله من داخل شود، نجات خواهد یافت» (یوحنا ۱۰: ۹).
- مذبح برنجی (خروج ۲۷:۱)
مذبح بزرگ برنجی قربانی سوختنی در داخل حیاط قرار داشت؛ عرض آن ۵ ذراع، طول آن ۵ ذراع و ارتفاع آن ۳ ذراع بود. در وسط این مذبح، شبکه‌ای بود که آتش بر روی آن می‌سوخت. مذبح از چوب اقاقیا ساخته شده بود، که از درختی که در بیابان می‌رویید به دست می‌آمد. چوب نمادی از انسانیت خداوند عیسی است (رجوع کنید به اشعیا ۵۳:۲، ۱۱:۱؛ غلاطیان ۴:۴). چوب مذبح با برنج پوشانده شده بود. برنج نمادی از قدرتی است که می‌تواند در برابر آتش داوری خدا مقاومت کند. هیچ انسانی و هیچ فرشته‌ای قدرت تحمل داوری خدا را نداشت — فقط آن عادل، پسر قدوس خدا.
مسیح کفاره قوم خود
تشت (خروج ۳۰:۱۷-۲۱)
بین مذبح قربانی سوختنی و قدس، تشت پر از آب قرار داشت. این تشت از آینه‌های زنان ساخته شده بود (خروج ۳۸: ۸). آینه‌ها در آن زمان از برنج صیقلی ساخته می‌شدند. ابعادی برای تشت داده نشده است.
مسیح کفاره قوم خود
در اینجا کاهنان باید دست‌ها و پاهای خود را قبل از ورود به قدس می‌شستند. به دلیل کارهای روزانه و مسیرشان در شن‌های بیابان، آنها دائماً آلوده می‌شدند. برای اینکه بتوانند کار خود را در حضور خدا ادامه دهند، باید بارها و بارها در تشت شستشو می‌کردند. همینطور است برای هر ایماندار.
عهد جدید طبقه خاصی از کاهنان یا افراد عادی را به رسمیت نمی‌شناسد. اکنون یک کهانت مشترک برای همه ایمانداران وجود دارد.
بنابراین هر بار که ایماندار گناه می‌کند یا آلوده می‌شود، باید با اعتراف به خدا بازگردد؛ به این ترتیب او پاک می‌شود.
خانه
بیایید ساختار خانه را بررسی کنیم.
تخته‌ها: (خروج ۲۶:۱۵-۳۰). خانه از تخته‌های بزرگ چوب اقاقیا ساخته شده بود. هر تخته ۱۰ ذراع ارتفاع (۱۵ فوت) و ۱ و نیم ذراع عرض (۲ و یک چهارم فوت) داشت. در مجموع ۴۸ تخته از این نوع وجود داشت. تخته‌ها توسط ۴ میله که از حلقه‌های طلایی عبور می‌کردند، به هم متصل و ایستاده نگه داشته می‌شدند. زیر هر تخته ۲ بلوک نقره‌ای به وزن حدود ۹۰ پوند قرار داشت.
پرده‌ها: تخته‌های دیوارها و ستون‌هایی که پرده‌ها از آنها آویزان بودند را می‌توان چارچوب ساختمان نامید. روی این چارچوب ۴ پرده بزرگ چادر روی هم پهن شده بودند. آنها با هم سقف ساختمان را تشکیل می‌دادند.
اگر در قدس ایستاده و به بالا نگاه می‌کردید، می‌دیدید:
- پرده اول، ۴۰ در ۲۸ ذراع، بافته و گلدوزی شده در چهار رنگ زیر: کتان سفید، آبی، ارغوانی، قرمز روشن.
- روی آن پرده دوم، ۴۴ در ۳۰ ذراع، از موی بزقرار داشت.
- پوشش سوم پرده‌ای بود که از پوست قوچ رنگ شده قرمزساخته شده بود.
- پوشش بیرونی از پوست گورکنساخته شده بود.
- مکان مقدس
هنگامی که پوشش‌ها برداشته می‌شوند، ما به داخل مکان مقدس نگاه می‌کنیم. دیوارها، با ارتفاع ۱۰ ذراع، پوشیده شده بودند از طلا. ورودی مکان مقدس با پرده‌ای بافته شده از چهار رنگ: سفید، آبی، ارغوانی و قرمز روشن بسته شده بود. عرض آن ۱۰ ذراع و ارتفاع آن ۵ ذراع بود. فقط کاهنان اجازه ورود داشتند.
شمعدان طلایی (خروج ۲۵: ۳۱-۴۰)
آن از طلای خالص بود، نه صرفاً ریخته‌گری شده، بلکه توسط یک زرگر ماهر با چکش از یک وزن طلا ساخته شده بود. پایه شمعدان با شش بازو یا شاخه یک کل را تشکیل می‌داد. هفت چراغ روغنی که روی آن بود، در تاریکی نور می‌دادند. چراغ‌ها با روغن زیتون پر می‌شدند.
مسیح نور قوم خود
میز طلایی، میز نان حضور (خروج ۲۵: ۲۳-۳۰)
آن از چوب اقاقیا ساخته شده بود که با طلا پوشانده شده بود. ابعاد آن ۲ ذراع در ۲ ذراع و ارتفاع آن ۱.۵ ذراع بود. یک تاج طلایی به عنوان حاشیه داشت. روی آن دوازده قرص نان و یک ظرف شراب بود (خروج ۲۵: ۲۹). هر سبت، قرص‌های نان توسط کاهنان خورده می‌شد و با قرص‌های جدید جایگزین می‌شد.
مسیح غذای قوم خود
- ۱۲ قرص نان: نمایانگر دوازده قبیله اسرائیل
مذبح طلایی بخور
مذبح طلایی بخور برای قربانی کردن حیوانات مانند مذبح بزرگ برنجی در حیاط استفاده نمی‌شد؛ فقط بخور خوشبو می‌توانست روی آن سوزانده شود. آن از چوب اقاقیا ساخته شده بود که با طلا پوشانده شده بود. مذبح نسبتاً کوچک بود، فقط یک ذراع مربع، اما نسبتاً بلند بود: ۲ ذراع. بخور در بخوردان طلایی روی آن سوزانده می‌شد.
مسیح هدف پرستش قوم خود
بخور: کمالات مسیح را به عنوان عطر و بوی خوشایند برای خدا نشان می‌دهد
قدس‌الاقداس
پرده
پرده ورودی قدس‌الاقداس را می‌بست. این پرده‌ای به عرض ۱۰ ذراع و ارتفاع ۱۰ ذراع بود که با چهار رنگ: سفید، آبی، ارغوانی و قرمز روشن بافته شده بود. همچنین کروبیان را به تصویر می‌کشید. فقط کاهن اعظم اجازه ورود به قدس‌الاقداس را داشت، و فقط سالی یک بار، در روز کفاره.
کروبیان
کروبیان، موجودات فرشته‌ای، پیام‌آوران داوری خدا بودند.
صندوق عهد
صندوق عهد از چوب اقاقیا به طول ۲.۵ ذراع، عرض ۱.۵ ذراع و ارتفاع ۱.۵ ذراع ساخته شده بود. آن از داخل و خارج با طلای خالص پوشانده شده بود. سه چیز در صندوق بود:
- ظرف طلایی حاوی مَنّ (نمایانگر انسانیت کامل مسیح، و به عنوان غذایی برای قوم او در بیابان).
- عصای هارون که جوانه زده بود (کهانت مسیح).
- لوح‌های شریعت (خداوند تنها کسی است که شریعت را نگاه داشت).
- تخت رحمت
تخت رحمت صفحه‌ای از طلای خالص بود، به ابعاد ۲.۵ ذراع در ۱.۵ ذراع، که روی صندوق قرار داشت. از دو انتهای تخت رحمت دو کروبی طلایی برخاسته بودند که از همان قطعه ساخته شده بودند. چهره‌های کروبیان به خونی که کاهن اعظم در روز کفاره بر تخت رحمت پاشیده بود، رو کرده بودند.
مسیح کفاره ما
جلال خداوند که در ابر دیده شد (خروج ۴۰: ۳۶-۳۸)
ابری بر خیمه بالای مکانی که صندوق قرار داشت، قرار گرفت. این ابر حضور خداوند را نشان می‌داد. همچنین به عنوان راهنما در طول سفر قوم خدا عمل می‌کرد.
