اینکه پدر در شخص پسر آشکار شده است، اینکه یک شخص الهی بر روی زمین، روحالقدس، وجود دارد، و اینکه یک انسان در آسمان، خداوند عیسی مسیح، وجود دارد، جوهر مسیحیت است. تمام برکت برای مسیحی بر کار بزرگ رستگاری که توسط خداوند عیسی بر روی صلیب انجام شد، استوار است، اما ما هرگز نمیتوانستیم برکت الهی را که از طریق مرگ عیسی برای ما فراهم شده بود، بدون رستاخیز او از میان مردگان دریافت کنیم. یکی از حقایق بزرگ مسیحیت این است که رستاخیز همه کسانی که مردهاند، وجود خواهد داشت. بنیادگرایان در میان یهودیان به رستاخیز مردگان اعتقاد داشتند، اما تا زمانی که پسر خدا به جهان نیامد، حقایق مربوط به رستاخیز آشکار نشد.
دره استخوانهای خشک
حزقیال در دره استخوانهای خشک رؤیایی شگفتانگیز دید، و به او گفته شد که این رؤیا مربوط به
«تمام خاندان اسرائیل» (حزقیال 37:11) است.
استخوانهای خشک نشاندهنده ملت اسرائیل بودند که در میان ملتهایی که آنها را به اسارت برده بودند، دفن شده بودند، اما خداوند به نبی اطمینان داد که زمانی فرا خواهد رسید که ملت به سرزمین اسرائیل بازگردانده خواهد شد. این ارائه رستاخیز افراد از مردگان نیست، حقیقتی که به وضوح در جای دیگر آموزش داده شده است، بلکه رستاخیز ملی قوم خدا اسرائیل است که به دلیل گناهانشان، پراکنده و در میان ملتهای زمین دفن شده بودند.
در اشعیا 18 جنبه دیگری از بازگرداندن اسرائیل به سرزمین موعود ارائه شده است: در آنجا تمام خاندان اسرائیل نیست، بلکه تنها بخش کوچکی از آن است. در واقع، این احتمالاً همان چیزی است که در روزگار ما اتفاق افتاده است، زمانی که اسرائیلیها با کمک بریتانیا و آمریکا به عنوان یک ملت تأسیس شدند. در مورد بازگرداندن ملت، در مورد افراد پیشگویی شده است که،
«و بسیاری از کسانی که در خاک زمین خوابیدهاند، بیدار خواهند شد، برخی برای حیات جاودانی، و برخی برای شرم و خواری جاودانی» (دانیال 12:2).
همه کسانی که از اسارت در میان ملتها بازمیگردند، برکت الهی نخواهند داشت؛ برای برخی، داوری خدا خواهد بود، همانطور که در زکریا 13:8 دیده میشود، جایی که تنها یک سوم باقی میماند.
پیشگوییهای رستاخیز مسیح
انواع، اشکال و پیشگوییهای بسیاری در عهد عتیق وجود دارد که مرگ و رستاخیز مسیح را پیش روی ما قرار میدهند: آدم قبل از دریافت همسرش به خواب عمیقی فرو رفت؛ اسحاق قبل از اینکه مانند رستاخیز به او بازگردانده شود، بر روی قربانگاه گذاشته شد؛ یوسف قبل از اینکه برای نجات جهان بیرون بیاید، به چاه و زندان رفت؛ سامسون قبل از اینکه در نیمهشب برخیزد و با درهای دروازه شهر بر شانههایش به بالای تپه قبل از حبرون صعود کند، در شهر غزه نگه داشته شد؛ داوود به دره ایلا رفت و غول را شکست داد و سر و شمشیر او را بازگرداند؛ بنایا در یک روز برفی به چاه رفت، شیر را کشت و پیروز بیرون آمد؛ ایلیا از اردن عبور کرد و به آسمان رفت؛ الیشع با او عبور کرد، سپس بازگشت تا کارهای قدرتمند خود را انجام دهد؛ و یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی بزرگ بود قبل از اینکه مأموریت خود را آغاز کند. اینها و بسیاری تصاویر دیگر از کتب عهد عتیق، این حقیقت بزرگ را پیش روی ما قرار میدهند.
در روز پنطیکاست، پطرس پیشگویی مربوط به رستاخیز مسیح را در مزمور 16 به یاد آورد:
«تو روح مرا در جهنم رها نخواهی کرد، و نه اجازه خواهی داد که قدوس تو فساد را ببیند. تو راههای زندگی را به من شناساندهای» (اعمال 2:27-28).
مزمور 110، اشعیا 52 و 53، با بسیاری از کتب مقدس دیگر، افکار ما را به رستاخیز پسر خدا هدایت میکنند. بسیاری از پیشگوییهای عهد عتیق نمیتوانستند محقق شوند اگر مسیح زنده نمیشد. تمام پیشگوییهای باشکوه مسیحایی بر اساس مسیح برخاسته از مردگان است.
در حالی که بر روی زمین بود، خداوند به وضوح رستاخیز خود را پیشگویی کرد، سه روز یونس در شکم ماهی بزرگ را به یاد آورد، و به شنوندگان خود گفت که او سه روز و سه شب در قلب زمین خواهد بود. او همچنین آنچه را که در مزمور 110 در مورد خودش گفته شده بود، به یاد آورد،
«بر دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم،»
و به یهودیان گفت وقتی از او نشانهای خواستند،
«این معبد را ویران کنید، و در سه روز آن را برپا خواهم کرد» (یوحنا 2:19).
او مکرراً به شاگردان خود میگفت که مصلوب خواهد شد و در روز سوم دوباره زنده خواهد شد (متی 16:21؛ 17:23؛ 20:19). حتی دشمنان خداوند آنچه را که او در مورد دوباره زنده شدنش گفته بود، به یاد آوردند (متی 27:63).
شاهد رستاخیز
چقدر غیرقابل انکار هستند اثباتهای رستاخیز که پولس رسول در ابتدای اول قرنتیان 15 ارائه میدهد. به غیر از رسولان،
«بیش از پانصد برادر در یک زمان»
خداوند را دیده بودند، بیشتر آنها در زمان نوشتن رسول زنده بودند. در مورد ظهور عیسی در رستاخیز به رسولان، لوقا نوشت،
«به آنها نیز پس از رنج خود با دلایل بسیاری غیرقابل انکار خود را زنده نشان داد، و چهل روز توسط آنها دیده شد» (اعمال 1:1).
در میان رسولانی که خداوند را زنده دیدند، متی و یوحنا بودند که در انجیلهایی که نام آنها را دارند، از رستاخیز نوشتهاند. شمعون پطرس نیز در رساله اول خود مینویسد از
«رستاخیز عیسی مسیح: که به آسمان رفته است، و در دست راست خداست» (اول پطرس 3:21-22).
پولس خداوند را بر روی زمین نشناخته بود، با این حال او را برخاسته از مردگان، نشسته در آسمان دید، همانطور که مینویسد،
«و آخر از همه او نیز به من دیده شد، مانند کسی که نابهنگام متولد شده است» (اول قرنتیان 15:8).
مسیح برخاسته تنها به شاهدان منتخب ظاهر شد، اما او هنوز به تمام ملت ظاهر خواهد شد. پولس آن روز را پیشبینی میکرد، زیرا او نیز برای شاهد بودن بر مسیح برخاسته انتخاب شده بود.
قدرت الهی در رستاخیز نمایش داده شد
اقتدار الهی در این که داوری به پسر انسان سپرده شده است، نشان داده میشود؛ اما قدرت الهی در رستاخیز نمایش داده میشود، چه در مسیح که مردگان را بر روی زمین زنده میکند، در رستاخیز خود او، یا در زنده کردن همه مردگان در اولین و آخرین اعمال زنده کردن مردگان. پولس به ما میگوید که عیسی
«با قدرت … با رستاخیز از مردگان، پسر خدا اعلام شد» (رومیان 1:4)؛
و اینکه
«عظمت بینهایت»
قدرت خدا آشکار شد
«هنگامی که او را از مردگان زنده کرد» (افسسیان 1:19-20).
این همان قدرتی بود که در زنده کردن دختر یایروس، پسر بیوه نائین، و ایلعازر از مرگ و فساد دیده شد.
نتایج رستاخیز مسیح
پسر خدا پس از ورود به مرگ، به عنوان فاتح بیرون آمد و
«اسارت را به اسارت برد»
و صعود کرد
«بسیار بالاتر از همه آسمانها، تا همه چیز را پر کند» (افسسیان 4:8-10؛ کولسیان 2:15).
از طریق مرگ، مسیح برخاسته
«کسی را که قدرت مرگ را داشت» (عبرانیان 2:14) باطل کرد،
و
«مرگ را از بین برد، و حیات و جاودانگی را از طریق انجیل به نور آورد» (دوم تیموتائوس 1:10).
پسر انسان برخاسته گفته است،
«من او هستم که زنده است، و مرده بودم؛ و اینک، تا ابدالآباد زنده هستم، آمین؛ و کلیدهای جهنم و مرگ را دارم» (مکاشفه 1:18).
تمام برکاتی که به مقدسین خدا رسیده است، به مرگ و رستاخیز مسیح بستگی دارد، چه توجیه باشد و چه نجات (رومیان 4:25؛ 10:9)، یا تمام آنچه که ما
«در مسیح»
در مکانهای آسمانی لذت میبریم. اگرچه این برکات در مشورت خدا برای ما بود، اما از طریق ورود مسیح به مرگ و دوباره برخاستن او برای ما تضمین شده است. پطرس رسول نیز این را پیش روی ما قرار میدهد، جایی که مینویسد،
«متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح، که بر اساس رحمت فراوان خود، ما را دوباره به امیدی زنده از طریق رستاخیز عیسی مسیح از مردگان متولد کرده است» (اول پطرس 1:3).






