مرد دعا و ایمانداران اولیه در کتاب اعمال رسولان

دعای امروز

گذراندن تمام دعاها در کتاب مقدس یک تمرین سازنده و چالش‌برانگیز است. با این حال، در این مقاله، ما بر دعاهای خداوند عیسی و ایمانداران اولیه تمرکز خواهیم کرد.

انجیل لوقا خداوند عیسی را در انسانیت او و به عنوان الگوی کامل ما، مرد دعا، به تصویر می‌کشد. کتاب اعمال رسولان نشان می‌دهد که چگونه مثال مسیح تأثیر فوق‌العاده‌ای داشته است، زیرا او اکنون یک گروه، یعنی کلیسا، یعنی ایماندارانی که به او جذب شده‌اند، دارد. آنها کسانی هستند که مسیح را در همان دنیایی که او را رد کرد، نمایندگی می‌کنند و ویژگی‌های او را به طرق مختلف نشان می‌دهند. به عبارت دیگر، در حالی که خداوند عیسی مسیح در آسمان متعال است و از این صحنه غایب است، همه ایمانداران واقعی او را در اینجا بر روی زمین نمایندگی می‌کنند. برای انجام این کار، آنها باید به او تکیه کنند، همانطور که مسیح در طول خدمت زمینی خود به پدرش وابسته بود.

مطالعه اعمال رسولان پاداش‌بخش، تشویق‌کننده و چالش‌برانگیز است – و موارد بسیاری از دعاهای مستجاب شده را ارائه می‌دهد. خداوند ما با مثال خود در اناجیل، استانداردهایی را در مورد دعا تعیین کرد. او الگوی هر مسیحی و همچنین معلمی است که به ما آموزش می‌دهد. ما باید به خودمان نیز یادآوری کنیم که توصیه پولس را دنبال کنیم، همانطور که او از مسیح پیروی می‌کرد (اول قرنتیان ۱۱:۱).

مرد دعا بر روی زمین

مثال خداوند عیسی، به ویژه در لوقا، انگیزه‌های زیادی را به همه ایمانداران می‌دهد تا همیشه «دعا کنند و دل‌سرد نشوند» (لوقا ۱۸:۱ ESV). لوقا فعل «دعا کردن» (یونانی: proseúchomai) را نه بار در رابطه با مسیح به کار برد، و این کار را برای هفت مناسبت خاص انجام داد که خداوند دعا کرد (۳:۲۱، ۵:۱۶، ۶:۱۲، ۹:۱۸،۲۸-۲۹، ۱۱:۱، ۲۲:۴۱،۴۴). این موارد خداوند عیسی را به عنوان یک مرد وابسته، همیشه متکی به خدا، که به منافع او واقعاً اهمیت می‌داد، نشان می‌دهد. بیایید آنها را مرور کنیم.

برای اولین بار در تاریخ بشر، خدا مردی را بر روی این زمین دید که متفاوت بود، که نیازی به توبه نداشت، بر خلاف کسانی که یحیی تعمیددهنده به آنها خطاب می‌کرد. با این حال، عیسی به همه کسانی پیوست که به ندای یحیی برای توبه پاسخ دادند، زیرا می‌خوانیم که «وقتی همه مردم تعمید گرفتند ... عیسی نیز تعمید گرفت؛ و در حالی که او دعا می‌کرد، آسمان گشوده شد. و روح‌القدس۱ به شکل جسمانی مانند کبوتری بر او نازل شد» (۳:۲۱-۲۲ NKJV). خدا از پاسخ دادن به دعای عیسی خشنود بود و رضایت خود را با گشودن آسمان‌ها، فرستادن روح‌القدس و گفتن، «تو پسر محبوب من هستی؛ در تو من بسیار خشنودم» (آیه ۲۲) تأیید کرد. این اولین باری بود که خدای ابدی خود را بر روی زمین به گونه‌ای آشکار کرد که قبلاً هرگز نکرده بود: پدر با پسر سخن گفت، و روح‌القدس از آسمان نازل شد تا با پسر – کلمه‌ای که جسم شد و مرد، مسیح عیسی – همذات شود.۲

• پس از آنکه خداوند عیسی معجزات بزرگ شفابخشی را در میان انبوهی از مردم که به او می‌آمدند انجام داد، می‌خوانیم که او به بیابان رفت تا دعا کند (۵:۱۵-۱۶). او به دنبال تأیید انسان نبود. در عوض، این مرد به خدا تکیه کرد، زیرا او آمده بود تا اراده او را انجام دهد (یوحنا ۴:۳۴).
• هنگامی که رهبران مذهبی شروع به رد او کردند، خداوند عیسی مأموریت خود را با فراخواندن و فرستادن شاگردان گسترش داد: ابتدا دوازده نفر، سپس هفتاد نفر. او یک شب کامل را در دعا گذراند قبل از اینکه هر یک از آنها را انتخاب کند (لوقا ۶:۱۲-۱۳). چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توانیم از این مرد وابسته بیاموزیم!
• خداوند در مناسبت دیگری دعا می‌کرد که شاگردانش به او پیوستند (۹:۱۸). مثال کامل او باید آنها را تحت تأثیر قرار داده باشد، بنابراین او از آنها پرسید: «شما می‌گویید من کیستم؟» پطرس پاسخ داد: «مسیح خدا» (آیه ۲۰). در آن زمان رهبران یهودی خداوند را رد کرده بودند، اما ایمان او را به عنوان انتخاب خدا شناخت و پذیرفت.
• در حالی که خداوند بر کوه دعا می‌کرد، «ظاهر چهره‌اش تغییر کرد، و ردایش سفید و درخشان شد» (آیات ۲۸-۲۹). «هشت روز» در این قسمت نشان‌دهنده نظم جدیدی از چیزهاست که در او نمایش داده شد.
• بعداً می‌خوانیم که خداوند عیسی در مکانی خاص دعا کرد. «وقتی او تمام کرد ... یکی از شاگردانش به او گفت: «خداوندا، به ما بیاموز که چگونه دعا کنیم، همانطور که یوحنا نیز به شاگردانش آموخت» (۱۱:۱-۲). خداوند این کار را کرد، و دعای او الگویی است که ما قطعاً می‌توانیم از آن پیروی کنیم. گفتن این دعا نباید یک مراسم باشد، زیرا امروز ما امتیازی داریم که شاگردان آن زمان نداشتند: سکونت روح‌القدس. او ما را هدایت می‌کند، کمک می‌کند و برای ما شفاعت می‌کند (رومیان ۸:۲۶-۲۷).
• در باغ جتسیمانی (به معنی «روغن‌فشاری») خداوند «زانو زد و دعا کرد» (لوقا ۲۲:۴۱). او در پریشانی بزرگی بود زیرا رنج‌های آینده بر صلیب، به ویژه سه ساعت تاریکی را پیش‌بینی می‌کرد. «عرق او مانند قطرات بزرگ خون شد،» و «او با جدیت بیشتری دعا کرد» (آیه ۴۴). عیسی، الگوی کامل ما، تسلیم اراده پدر شد. ما می‌دانیم که نمی‌توانیم او را در مسیر رنج‌هایش بر صلیب دنبال کنیم، اما باید با میل و رغبت تسلیم پدر شویم.
• لوقا شش فعل مختلف را در رابطه با هفت مناسبت دیگر که مسیح دعا کرد، به کار برد. آنها شامل زمانی است که او با شاگردانش بر روی زمین بود، مرگ او بر صلیب، و در ارتباط با رستاخیز و صعود او. این مناسبت‌ها و اصطلاحات را به شرح زیر فهرست می‌کنیم:

برکت دادن – با نگاه به آسمان در وابستگی واقعی، او نان‌ها را برکت داد (۹:۱۶).

• ستایش کردن – او پدرش را ستایش کرد، حتی با وجود اینکه رهبران یهودی او را به عنوان مسیح رد کردند (۱۰:۲۱).
• شکرگزاری کردن – او این کار را در مناسبت آخرین عید فصح انجام داد (۲۲:۱۷).
• دعا کردن (به معنای واقعی کلمه: التماس کردن) – در شفاعت خداوند برای پطرس، قبل از اینکه او را انکار کند (آیه ۳۲).
• سخن گفتن – «عیسی گفت،» با پدر سخن می‌گفت، هنگامی که برای دشمنانش شفاعت می‌کرد (۲۳:۳۴).
• سپردن – پس از اتمام کارش بر روی زمین، او پیروزی را اعلام کرد، با «صدای بلند» سخن می‌گفت؛ و سپس برای خودش دعا کرد: «پدر، روح خود را به دستان تو می‌سپارم » (۲۳:۴۶ JND).
• برکت دادن – همان فعلی که در بند ۱ ذکر شد، پس از رستاخیز مسیح به کار رفت. در حالی که با دو شاگرد از عمواس دیدار می‌کرد، خداوند ما قبل از شکستن نان، خدا را برکت داد (۲۴:۳۰). سپس، در حالی که به آسمان می‌رفت، او شاگردان را برکت داد (آیات ۵۰-۵۱). آنها با برکت دادن۳ خدا پاسخ دادند (آیه ۵۳).
• انجیل لوقا یک شهادت دوگانه و کامل (۲x۷) از «مرد دعا» ارائه می‌دهد.

اولین مناسبت دعا در اعمال رسولان

قبل از صعودش، خداوند به شاگردانش دستور داد که در اورشلیم بمانند (اعمال رسولان ۱:۴)، و وعده داد که قدرت دریافت خواهند کرد (آیه ۸). یازده نفر از کوه زیتون، که خداوند عیسی از آن به آسمان صعود کرد، بازگشتند و به اتاق بالا رفتند، جایی که با همسران خود و دیگر ایماندارانی که با خداوند ارتباط نزدیک داشتند، بودند (۱:۱۳-۱۵). اطاعت و وابستگی شاگردان باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا آنها منتظر بودند تا خداوند در آسمان وعده خود را محقق کند. در این زمینه، چندین نکته را می‌توان برجسته کرد:

• «اتاق بالا» (NKJV) احتمالاً اشاره‌ای به مکانی است که آنها عید فصح را با خداوند جشن گرفته بودند.
• آنها «بالا رفتند» به آن مکان خاص و در آنجا ماندند.
• «همه آنها ادامه دادند» (به معنای واقعی کلمه، «پایداری کردند») و این به صورت یکپارچه، با یک دل بود، زیرا آنها واقعاً به خدا تکیه داشتند. وابستگی آنها در دعای مداوم۴، به مدت ده روز، بیان شد، پس از آن روح‌القدس نازل شد.
• این گروه شامل حدود «۱۲۰ نفر» بود. یازده نفر ابتدا فهرست شده‌اند، و سپس چندین «زن، و مریم مادر عیسی». در این آخرین اشاره به مریم، توجه کنید که لوقا او را «مادر خدا» یا «ملکه آسمان» نخوانده است – عناوینی که هرگز در کتاب مقدس به او داده نشده است.
• زنان، از جمله بیوه‌ها، نقش‌های مهمی در نوشته‌های لوقا ایفا می‌کنند. چقدر خوب است که درباره زنانی که در اعمال رسولان ۱ حضور داشتند، بخوانیم، بسیاری از آنها در تمرینات شوهرانشان شرکت می‌کردند، همانطور که سارا مدت‌ها پیش انجام داده بود (عبرانیان ۱۱:۱۱، به اعمال رسولان ۴:۱-۴،۱۶-۲۵ مراجعه کنید).

برخی جزئیات درباره دعا در اعمال رسولان، از جمله پاسخ‌ها

عهد جدید یونانی هفت کلمه ریشه‌ای مختلف برای دعا به کار می‌برد، بیشتر آنها به صورت فعل و برخی به صورت اسم. لوقا چندین مورد از آنها را در اعمال رسولان به کار برد، با حدود ۳۰ آیه که به دعا اشاره دارد. علاوه بر مثال خود خداوند به عنوان مرد دعا، به ویژه در انجیل لوقا، باید به یاد داشته باشیم که خداوند قبلاً چه گفته بود: «در من بمانید، و من در شما. همانطور که شاخه نمی‌تواند از خود میوه دهد، مگر اینکه در تاک بماند؛ پس شما نیز نمی‌توانید، مگر اینکه شما, مگر اینکه شما در من بمانید. من تاک هستم، شما شاخه‌ها هستید؛ هر که در من بماند و من در او، میوه‌ی بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من شما نمی‌توانید کاری انجام دهید» (یوحنا ۱۵: ۴-۵ NASB). چنین ارتباط صمیمانه‌ای با خدا و وابستگی به او – ادامه دادن یا ماندن در او – در دعای واقعی بیان می‌شود و توسط آن تأیید یا تقویت می‌گردد. برای مثال، اعمال رسولان ۹: ۱۱ ثبت می‌کند که شائول دعا می‌کرد، که نشان‌دهنده‌ی تضاد آشکار با نحوه‌ی دعاهای آیینی او قبل از گرویدنش است. در واقع، اعمال رسولان درباره‌ی مردم دعاگوی۵ است که از مثال مسیح پیروی می‌کنند. قابل توجه است که اغلب دعاها بلافاصله پاسخ داده می‌شدند، که نشان می‌دهد ایمانداران در ارتباط نزدیک با خداوند زندگی می‌کردند. نیاز به انتظار برای پاسخ لزوماً به این معنی نیست که ما در ارتباط با خداوند نیستیم، همانطور که پولس وقتی سه بار دعا کرد تجربه کرد (۲ قرنتیان ۱۲: ۹). با این حال، این می‌تواند در صورت نافرمانی اتفاق بیفتد (امثال ۲۸: ۹).

پیوندهای بین آسمان و زمین

بیایید بر مثال مسیح در انجیل لوقا تمرکز کنیم در حالی که بسیاری از مثال‌ها را در اعمال رسولان بررسی می‌کنیم. با یادگیری بسیار از هر دو، پیوندهای جدید بین آسمان و زمین – بین مسیح جلال‌یافته و مردم دعاگوی او بر روی زمین – را خواهیم دید.

• آغاز در اورشلیم: با دعا مشخص شده است

ده روز دعا پس از عروج مسیح (اعمال رسولان ۱) با آمدن روح‌القدس از آسمان پاسخ داده شد (۲: ۱-۴). دعاهای یافتن شخص مناسب برای جایگزینی یهودا (۱: ۲۴) پس از قرعه‌کشی (آیه ۲۶) پاسخ داده شد، طبق یک رسم رایج عهد عتیق. با این حال، پس از آمدن روح‌القدس هیچ مورد دیگری از قرعه‌کشی ثبت نشده است. بنابراین دلیلی برای ایمانداران برای قرعه‌کشی۶ وجود ندارد، زیرا یک شخص الهی، روح‌القدس، در آنها ساکن است و راهنمایی لازم را می‌دهد. همانطور که تنفس منظم یک نوزاد نشان‌دهنده‌ی سلامتی خوب اوست، رفاه این گروه جدید را می‌توان با اتکای مداوم آنها، از طریق دعا، به خداوند متعال خود (۲: ۴۲) شناسایی کرد. چنین دعاهایی نمی‌توانند از تعلیم رسولان، رفاقت و شکستن نانجدا شوند، زیرا دعا برای لذت بردن از این امتیازات که در رفاقت با خداوند ما در آسمان تجربه می‌شود، ضروری است.

شفای فلج به طرز چشمگیری این پیوند با مسیح در آسمان را نشان داد، حتی اگر این اثبات با مخالفت رهبران مذهبی و سیاسی روبرو شد. بنابراین، ایمانداران برای جسارت و تأیید از آسمان دعا کردند (۴: ۲۴-۳۰)، با یک دل دعا کردند. این با یک نشانه‌ی متمایز پاسخ داده شد، زیرا آنها جسارت، فیض و قدرت ویژه دریافت کردند (آیات ۳۱، ۳۳). توجه داشته باشید که نام «خادم مقدس۷ شما عیسی» تأکید شده است (آیات ۲۷، ۳۰ NKJV). به عنوان خادم خدا، مسیح توسط رهبران یهودی رد شده بود. با این حال اکنون در آسمان او خادم واقعی باقی می‌ماند، با فیض از طریق نشانه‌ها و عجایب و با دیگر اثبات‌های خدمت آسمانی خود عمل می‌کند. مسیح، که در روزهای اعمال رسولان از آسمان عمل می‌کرد، همان کسی است که امروز نیز چنین می‌کند. او ممکن است لزوماً از روش‌های یکسانی استفاده نکند، اما همچنان به دعاهای مردم خود پاسخ می‌دهد.

رسولان این را درک کردند، و هنگامی که آزمایش‌های بیشتری پیش آمد، آنها بر نیاز به ادامه در دعا و در خدمت کلام تأکید کردند (۶: ۴). انتخاب و انتصاب هفت شماس با دعا همراه بود، که در برکات بیشتر پاسخ داده شد (آیات ۶-۷). مخالفت نیز ادامه یافت، زیرا استفان اولین شهید شد. با این حال، دعای او به خداوند عیسی در آسمان، در حالی که سنگسار می‌شد (۷: ۶۰)، به روشی بسیار قابل توجه پاسخ داده شد: گرویدن شائول طرسوسی (اعمال رسولان ۹).

• گسترش به سامره، همچنین با دعا مشخص شده است

قبل از نجات شائول، کتاب مقدس دعای پاسخ داده شده را در ارتباط با ایمانداران سامری که روح‌القدس۸ را دریافت کرده بودند (۸: ۱۵-۱۷) ثبت کرد. با این حال، درخواست شمعون جادوگر از پطرس برای دعا برای او نمی‌توانست پاسخ داده شود زیرا شمعون یک ایماندار واقعی نبود (آیه ۲۱). شائول طرسوسی، پس از ملاقات با خداوند عیسی در راه دمشق، دعا می‌کرد، دیگر نه به عنوان یک یهودی مذهبی بلکه به عنوان یک نوزاد تازه متولد شده در مسیح، و دعاهای او پاسخ داده شد (۹: ۱۱-۱۸). تقریباً در همان زمان پطرس برای طابیتا دعا کرد و او به زندگی بازگردانده شد (آیه ۴۰). بعدها، پطرس برای باز کردن در پادشاهی خدا به غیریهودیان مورد نیاز بود (متی ۱۶: ۱۹)، که این نیز نتیجه‌ی دعاهای ایمانداران و پاسخ آسمان بود، همانطور که در اطاعت کرنلیوس و تمایل پطرس برای رفتن به خانه‌ی یک غیریهودی نشان داده شد (۱۰: ۲، ۴، ۹، ۳۰-۳۱، ۱۱: ۵). هنگامی که هیرودیس پطرس را دستگیر کرد، با قصد اعدام او، بسیاری در حال دعا بودند (۱۲: ۵، ۱۲). این دعاها به طرز معجزه‌آسایی، فراتر از انتظار آنها پاسخ داده شد (به افسسیان ۳: ۲۰ مراجعه کنید) – تحقق آنچه خداوند در متی ۷: ۷-۸ وعده داده بود.

• دعا مشخصه‌ی خدمت پولس بود

با خواندن رساله‌های پولس می‌آموزیم که خدمت او با دعاهای فراوان همراه بود. چندین مورد در اعمال رسولان ثبت شده است و می‌توان آنها را به شرح زیر خلاصه کرد:

• کلیسای انطاکیه با فعالیت پولس و برنابا، و مأموریت بعدی آنها، از طریق دعا و روزه (۱۳: ۲-۳) همبستگی نشان داد.
• انتصاب مشایخ، که توسط روح‌القدس انتخاب شده بودند، با اقتدار رسولی و همچنین با دعا و روزه به نمایندگی از رسولان و همه‌ی افراد درگیر انجام شد (۱۴: ۲۳).
• در طول دومین سفر بشارتی پولس، راهنمایی بیشتری از طریق یک رؤیا داده شد، یعنی رؤیای یک مرد دعاگوی مقدونی (۱۶: ۹).
• این امر رسول و همراهانش را به گروهی از زنان دعاگو در فیلیپی هدایت کرد (آیات ۱۳، ۱۶). در اینجا مثال دیگری از دعای پاسخ داده شده است، اما لزوماً مطابق با انتظار انسان نیست، زیرا پولس و سیلاس به زندان افتادند. با این حال، خدا این را اجازه داد تا زندانبان و دیگران نجات یابند.
• در زندان، پولس و سیلاس در نیمه‌شب دعا می‌کردند و سرود می‌خواندند (آیه ۲۵). دعاهای آنها منجر به چندین معجزه شد، از جمله گرویدن زندانبان و خانواده‌اش.
• نزدیک به پایان سومین سفر بشارتی پولس، می‌خوانیم که او با مشایخ افسس (۲۰: ۳۶) و با کلیسا در صور (۲۱: ۵) دعا می‌کرد .
• پولس در معبد دعا می‌کرد (۲۲: ۱۷) قبل از اینکه خدمت خود را در میان غیریهودیان آغاز کند.
• حتی در میان مشکلات بزرگ و غرق شدن قریب‌الوقوع کشتی، پولس به دلیل دعاهای و شکرگزاری‌اش (۲۷: ۲۳-۳۵) تشویق‌کننده بود.
• معجزات جدیدی در مالت در راه پولس به روم اتفاق افتاد، از جمله شفای خودش پس از حمله‌ی مار. انجیل قبلاً به این جزیره آورده نشده بود، بنابراین بازدید پولس منطقه‌ی جدیدی را برای کار خدا باز کرد. همانطور که خداوند در اورشلیم در آغاز عصر کلیسا انجام داده بود، او شفاها را انجام داد، اما در این مورد آنها در پاسخ به دعای پولس (۲۸: ۸) بودند.
• نتیجه‌گیری درباره‌ی دعا در اعمال رسولان

ما متوجه می‌شویم که همه‌ی دعاهای پولس در اعمال رسولان پاسخ داده شد، اگرچه گاهی اوقات به روش‌هایی که ممکن است انتظار نمی‌رفت. کلیسای خدای زنده توسط خداوند اعلام شد (متی ۱۶: ۱۶، ۱۸)، و آن با دعا آغاز شد (اعمال رسولان ۱-۲) و در طول دوره‌ای که در اعمال رسولان توصیف شده است، با اتکا به مسیح در آسمان ادامه یافت. دعا باید تا زمانی که خداوند می‌آید، مشخصه همه ایمانداران باشد.

علاوه بر این، اعمال رسولان نشان می‌دهد که چگونه نمونه مسیح بر ایمانداران تأثیر گذاشت، زیرا آنها در وفاداری و تعهد به عنوان مردان و زنان دعاگو از او پیروی کردند. دعا با نام زیبای خداوند، «آن نام والایی که شما به آن خوانده شده‌اید» (یعقوب ۲:۷) پیوند نزدیکی دارد. این نام – که به عنوان «عالی» (JND)، «شایسته» (KJV) و «زیبا» (NASB) توصیف شده است – همیشه باید مورد توجه ویژه ما باشد. در ارتباط با موضوع دعا، قابل توجه است که فعل «خواندن»، «فراخواندن»، «درخواست کردن» یا «نام خانوادگی» (یونانی: epikaléo) ۲۱ (۳x۷) بار در اعمال رسولان آمده است.

در نتیجه، بیایید آگاه باشیم که دشمن دائماً به دعای واقعی حمله می‌کند و برای آن تقلیدهایی می‌سازد، چه در کاهش دعا به یک آیین، تکرار بیهوده، یا وسیله‌ای برای افراد برای خودستایی. شیطان همچنین سعی می‌کند دعا را با تأثیرات یا اعمالی که به دنیای نامرئی تعلق دارند – قلمرویی که باید از آن دوری کنیم – مرتبط کند. بیایید به خداوند و نمونه او چنگ بزنیم و تحت تأثیر تاکتیک‌ها یا دسیسه‌های شیطان قرار نگیریم.

یادداشت‌های پایانی

1. یوحنا تأکید کرد که روح بر او ماند (یوحنا ۱:۳۳) زیرا خداوند عیسی تنها کسی بود که برای آن واجد شرایط بود. بر اساس کار رستگاری مسیح، روح‌القدس آمده است تا با ما ساکن شود و بماند (۱۴:۱۷).
2. امروز، به نمایندگی از خداوند متعال در آسمان، روح‌القدس آمده است تا در ایمانداران روی زمین ساکن شود و آنها را با مسیح در آسمان یکی کند.
3. لوقا این فعل را به کار برد eulogéo («خوب صحبت کردن») ۱۴ بار: ۱۳ بار در انجیل خود و یک بار در اعمال رسولان ۳:۱۶.
4. امروز ما برای آمدن روح‌القدس دعا نمی‌کنیم، زیرا او آمده است و ما او را در لحظه‌ای که نجات یافتیم دریافت کردیم. ما می‌توانیم دعا کنیم تا با او هماهنگ باشیم و از او پر شویم – تا تحت کنترل او باشیم.
5. لوقا اسم «دعا» (یونانی: proseuche) نه بار و فعل «دعا کردن» (proseúchomai) ۱۶ بار در اعمال رسولان به کار برد. علاوه بر این دو کلمه، او چندین اصطلاح دیگر برای دعا به کار برد که کمتر در اعمال رسولان یافت می‌شود: در مجموع حدود ۱۵ بار. فعل proseúchomai ۳۵ (۵x۷) بار در نوشته‌های لوقا (۱۹ مورد در لوقا و ۱۶ مورد در اعمال رسولان) آمده است.
6. افکار خدا در مورد قرعه‌کشی در امثال ۱۶:۳۳ خلاصه شده است. این عمل دوباره در هزاره صلح آینده رخ خواهد داد (حزقیال ۴۵:۱، ۴۷:۲۲، ۴۸:۲۹).
7. اعمال رسولان ۴:۲۵ از همان عبارت داوود به عنوان خادم استفاده می‌کند، اما بدون اصطلاح «مقدس».
8. حداقل پنج سناریوی مختلف در اعمال رسولان در مورد دریافت روح‌القدس (اعمال رسولان ۲، ۸-۱۰، ۱۹) توصیف شده است. زمان گذار از یهودیت به مسیحیت کتاب‌مقدسی باعث این تفاوت‌ها شد. ما نباید یک توالی هنجاری از رویدادها را که برای همه ایمانداران قابل اجرا باشد، از چنین موقعیت‌های استثنایی مانند مورد سامریان، استنتاج کنیم. برای اطمینان از وحدت بین ایمانداران یهودی و سامری، دومی روح‌القدس را تنها زمانی دریافت کردند که تسلیم رسولان شدند. از نظر کتاب‌مقدسی صحیح نخواهد بود که از این وضعیت قابل توجه برای استدلال استفاده کنیم که ایمانداران می‌توانند روح‌القدس را تنها از طریق دست‌گذاری دریافت کنند. علاوه بر این، رسولان دیگر با ما نیستند که این کار را انجام دهند.