«اما چون باد شدید را دید، ترسید؛ و چون شروع به غرق شدن کرد، فریاد زد و گفت: خداوندا، نجاتم بده» (متی ۱۴:۳۰).
«از این رو او قادر است کسانی را که به وسیلۀ او نزد خدا می‌آیند، تا به نهایت نجات دهد، زیرا او همیشه زنده است تا برای آنها شفاعت کند» (عبرانیان ۷:۲۵).
«و بی‌درنگ پدر کودک فریاد زد و با اشک گفت: خداوندا، ایمان دارم؛ کمک کن بی‌‌ایمانی مرا» (مرقس ۹:۲۴).
«زیرا در این که خود او در وسوسه رنج کشید، قادر است کسانی را که وسوسه می‌شوند، یاری (کمک) کند» (عبرانیان ۲:۱۸).
«پس چون عیسی او را گریان دید، و یهودیان را نیز که با او آمده بودند، گریان دید، در روح نالیدو مضطرب شد، و گفت: او را کجا گذاشته‌اید؟ به او گفتند: خداوندا، بیا و ببین. عیسی گریست» (یوحنا ۱۱:۳۳-۳۵).
«زیرا ما کاهن اعظمی نداریم که نتواند با احساس ضعف‌های ما همدردی (همدلی) کند؛ بلکه او در همه چیز مانند ما وسوسه شد، [با این حال] بدون گناه» (عبرانیان ۴:۱۵).
«پس بیایید با جسارت به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیض را برای کمک در زمان نیاز پیدا کنیم» (عبرانیان ۴:۱۶).
