مسیح، حکمت خدا
ما می‌توانیم از خدا حکمت بخواهیم
اما اگر کسی از شما حکمت ندارد، از خدا بخواهد که به همه آزادانه و بدون سرزنش می‌دهد، و به او داده خواهد شد. — یعقوب ۱:۵ JND
برای حکمت به کجا می‌رویم؟ بسیاری از ما از این آیه سپاسگزاریم. شاید بیشتر ما برای اطلاعات و حقایق در اینترنت جستجو کرده‌ایم، اما این آیه به ما می‌گوید که حکمت ما به عنوان ایمانداران از خدا می‌آید. اگر احساس می‌کنیم که حکمت نداریم، فقط باید از خدای خود و پدرمان بخواهیم. موسی، برای مثال، در تمام حکمت مصر آموخته بود. سپس خدا او را به بیابان فرستاد تا در مدرسه خدا به مدت ۴۰ سال بیاموزد. به عنوان ایمانداران، ما حکمت مصر را نمی‌خواهیم، که نمادی از این دنیای شرور کنونی است. در عوض، ما حکمت خدا را می‌خواهیم. او فراهم خواهد کرد، اگر با اتکا به او بخواهیم.
بیایید سلیمان را نیز در نظر بگیریم. کتاب مقدس به ما می‌گوید: «حکمت سلیمان از حکمت همه پسران شرق برتر بود... او از همه مردان حکیم‌تر بود» (۱ پادشاهان ۴:۳۰-۳۱). سلیمان چگونه این حکمت را به دست آورد؟ این به روشی بود که امروز برای هر فرزند خدا باز است: او از خدا خواست! ما می‌توانیم سؤال یهوه از سلیمان و دعای او برای حکمت را در ۱ پادشاهان ۳:۵-۹ بخوانیم، و سپس پاسخ خدا را در آیه ۱۲ و ۴:۲۹. اگرچه مطالب زیادی در اینجا وجود دارد، ما فقط چند نکته را مورد بحث قرار خواهیم داد.
سلیمان اذعان کرد که خدا او را در جایگاهی که به عنوان پادشاه بود قرار داده است. ما متوجه عدم لاف‌زنی در سلیمان می‌شویم. او با فروتنی آنچه را که خدا انجام داده بود بیان کرد.
- سلیمان اعتراف کرد: «من فقط یک کودک کوچک هستم: نمی‌دانم چگونه بیرون بروم و چگونه وارد شوم» (۳:۷). او آنقدر مغرور نبود که جهل و نیاز خود به کمک خدا را اعتراف کند. گاهی اوقات غرور مانع ما می‌شود، یا ما را از جستجوی حکمتی که از بالاست باز می‌دارد. ما می‌توانیم کلمات را به زبان بیاوریم، اما خداوند قلب‌های ما را جستجو می‌کند. باشد که در برابر او فروتن و صادق باشیم.
- سلیمان از محبت یهوه به قوم خود مطمئن بود. «بنده تو در میان قوم توست که تو انتخاب کرده‌ای، قومی بزرگ که نمی‌توان آن‌ها را به خاطر کثرت شمرد و حساب کرد» (آیه ۸). به یاد داشته باشید هنگام برخورد با قوم خداوند امروز در موقعیت‌هایی که حکمت لازم است، خداوند قوم خود را بسیار بیشتر از ما دوست دارد و آن‌ها را به عنوان «قومی بزرگ» می‌بیند.
- سلیمان، همانطور که در همان آیه می‌بینیم، عظمت وظیفه پیش روی خود را درک کرد. او به خدا نگفت: «تو مرد مناسب را انتخاب کردی، من می‌توانم این را اداره کنم!» نه، او از یهوه خواست که «پس به بنده خود قلبی فهمیده بده تا قوم تو را داوری کند، تا بین خوب و بد تشخیص دهد؛ زیرا چه کسی قادر است این قوم پرشمار تو را داوری کند» (آیه ۹).
- می‌خوانیم که دعای سلیمان خداوند را خشنود کرد، و او به او گفت: «من طبق کلام تو عمل کرده‌ام: ببین، من به تو قلبی حکیم و فهمیده داده‌ام» (آیه ۱۲). این در فصل بعدی نیز تأیید شده است: «و خدا به سلیمان حکمت و فهم بسیار زیاد و وسعت قلب داد، حتی مانند شن‌های کنار دریا» (۴:۲۹).
خواننده عزیز، آیا غرور مانع از دریافت حکمت خدا توسط شما می‌شود؟ چقدر اغلب ما افکار خود را در مورد اینکه چگونه باید با موقعیت‌ها برخورد کرد یا چگونه می‌توانیم به مردم کمک کنیم، داریم. ما معتقدیم که در موقعیت‌های اضطراری ممکن است حکمت خدا را برای لحظه نیاز داشته باشیم. او مهربان است. با این حال، در مسائل عادی زندگی، آیا جهل خود را به خدای دانای قلب اعتراف کرده‌اید و حکمت او را خواسته‌اید؟ او آماده است تا به چنین فریادی پاسخ دهد.
حکمت چیست؟
ترس از یهوه آغاز حکمت است؛ و شناخت قدوسیت هوش است. — امثال ۹:۱۰
حکمت اغلب به عنوان توانایی به کار بردن دانش تعریف می‌شود. افرادی هستند که بسیار باهوش هستند و حقایق زیادی را می‌دانند، اما همیشه در به کار بردن آنچه می‌دانند بسیار حکیم نیستند. کلمه عبری ترجمه شده «حکمت» به معنای «مهارت در جنگ، حکمت در اداره، احتیاط در امور مذهبی» است. فرهنگ لغت وبستر (ویرایش ۱۹۱۳) می‌گوید حکمت «دانش، و توانایی استفاده صحیح از آن» است.
اولین ذکر حکمت در کتاب مقدس در خروج است، در رابطه با ساخت خیمه (۲۸:۳، ۳۱:۳،۶، ۳۵:۲۶،۳۱،۳۵، ۳۶:۱-۲). بصلئیل و اهولیاب به عنوان مسئولان پروژه ساخت و ساز به حکمت نیاز داشتند؛ اما هر کارگر نیز برای بخش خود به حکمت از خدا نیاز داشت. زنانی که موی بز را برای استفاده در پرده‌ها می‌ریسیدند به حکمت نیاز داشتند (۳۵:۲۶) همانطور که دیگران در وظایف خود نیاز داشتند. امروز نیز برای کسانی که در «مسکن خدا در روح» (افسسیان ۲:۲۲) سهم دارند، همینطور است. چه رهبران یا پیروان، قدیسان مسن‌تر یا جوان‌تر، همه ما به حکمت نیاز داریم تا بدانیم چگونه نقش خدادادی خود را برای جلال خداوند عیسی ایفا کنیم، تا مسکن خدا را امروز – کلیسای خدا – بنا کنیم.
حکمت از بالا
اگر در دل‌های خود حسادت تلخ [«حسادت،» KJV] و نزاع دارید، لاف نزنید و بر خلاف حقیقت دروغ نگویید. این حکمتی نیست که از بالا می‌آید، بلکه زمینی، طبیعی، شیطانی است... اما حکمت از بالا اول پاک است، سپس صلح‌آمیز، ملایم، تسلیم‌شونده، پر از رحمت و میوه‌های نیکو، بی‌چون و چرا، بی‌ریا. — یعقوب ۳:۱۴-۱۵،۱۷
در یعقوب ۳ ما تضادی بین حکمتی که از بالاست و حکمتی که از پایین است داریم. این به ما نشان می‌دهد که حکمتی از خدا وجود دارد و حکمتی که از خدا نیست. حکمت کسی که جهان را کنترل می‌کند «زمینی» است، با در نظر گرفتن زمین و انسان‌ها اما نه خدا یا اراده او. این «طبیعی» است، آنچه را که برای انسان طبیعی – انسان جدا از خدا – جذاب است ارائه می‌دهد؛ همچنین به جسم – طبیعت گناهکار قدیمی – جذاب است. این حکمت «شیطانی» است، که منبع آن را از پایین نشان می‌دهد. شیطان به معنای حیله‌گر و مکار بودن حکیم است. «حیله‌گری‌های» او، یا «فریب‌های» او (KJV)، چیزی است که ما باید در برابر آن هوشیار باشیم (افسسیان ۶:۱۱). به عنوان ایمانداران ما این حکمت را نمی‌خواهیم، و باید در برابر آن بایستیم.
در تضاد تازه، حکمت از بالا – حکمت خدا – هفت ویژگی خوب دارد (JND):
- پاکی. اگر چیزی ناپاک به ما پیشنهاد شود، بلافاصله می‌دانیم که این حکمت خدا نیست. حکمت او مطابق با شخصیت اوست: پاک و مقدس.
- صلح‌آمیز. حکمت از پایین به حسادت (حسد) و نزاع منجر می‌شود. این حکمت خداوند عیسی را بر صلیب قرار داد، همانطور که حتی پیلاطس می‌دانست که کاهنان اعظم و کاتبان خداوند را به خاطر حسد تسلیم کردند (مرقس ۱۵:۱۰). حکمت از بالا به صلح در میان قوم او منجر می‌شود و ما را قادر می‌سازد تا با همه مردم در صلح زندگی کنیم (رومیان ۱۲:۱۸).
- ملایم. این با کیفیت بعدی همراه است.
- تسلیم‌شونده. حکمت از پایین راه خود را می‌خواهد و نگران این نیست که چه کسی ممکن است در به دست آوردن آن آسیب ببیند. ما نمونه‌ای از این را با جمعیت‌هایی می‌بینیم که از پیلاطس مرگ خداوند عیسی را می‌خواستند. آن‌ها می‌دانستند چگونه با فشار آوردن بر پیلاطس به خواسته خود برسند: «اگر این مرد را آزاد کنی، دوست قیصر نیستی» (یوحنا ۱۹:۱۲). این روش برخورد با یکدیگر نباید در میان قوم خداوند دیده شود. حکمت خدا ملایم است، نه خشن. تسلیم‌شونده است، نه حقوق خود را مطالبه می‌کند بلکه آماده گوش دادن و توجه به دیگران در صورت لزوم است. البته ما نباید حقیقت را به خطر بیندازیم، اما چقدر اغلب در میان برادران نزاع بوده است زیرا یک ایماندار دیگر می‌خواهد کارها را به روشی متفاوت از من انجام دهد یا دیدگاهی کمی متفاوت از من دارد. خداوند عیسی هم ملایم و هم تسلیم‌شونده بود.
- پر از رحمت و میوه‌های نیکو. به جای نزاع با مردم، حکمت خدا بر دیگرانی که در نیاز هستند رحمت دارد. این حکمت تشخیص می‌دهد که برخی از قوم خداوند در رنج هستند، و به دنبال کمک است. اگر رحمت به سوی انسان باشد، میوه‌ها، همانطور که عموماً در کتاب مقدس است، به سوی خداست. این حکمت به میوه‌ای منجر می‌شود که برای جلال و ستایش خداست. اگر ما این حکمت را به نمایش بگذاریم، به همان اندازه مسیح را در برابر خدا در این جهان به نمایش خواهیم گذاشت. این بزرگترین میوه‌ای است که می‌توانیم به بار آوریم!
- بی‌چون و چرا، یا بدون جانبداری (KJV). حکمت از بالا طرفداری نمی‌کند یا انگیزه‌های دیگران را زیر سؤال نمی‌برد.
- بی‌ریا (JND). به عبارت دیگر، واقعی است و ما را واقعی می‌کند. خداوند عیسی در مورد انبیای دروغین سخن گفت «که در لباس گوسفند نزد شما می‌آیند، اما در درون گرگ‌های درنده هستند» (متی ۷:۱۵). بسیاری از چیزها در جهان اطراف ما امروز دروغین هستند یا تصور غلطی می‌دهند. این حتی در کلیسای مدعی نیز صادق است. اگر ما حکمتی را که از خدا می‌آید جستجو کنیم، ما را برای دیگر ایمانداران و همچنین برای افراد نجات‌نیافته‌ای که با آن‌ها در تماس هستیم، واقعی، حقیقی و شفاف خواهد کرد.
- بیایید این حکمتی را که از بالاست جستجو کنیم!
حکمت خدا کیست؟
اما برای کسانی که خوانده شده‌اند، هم یهودیان و هم یونانیان، مسیح قدرت خدا و حکمت خداست. — ۱ قرنتیان ۱:۲۴
اما از او شما در مسیح عیسی هستید، که برای ما حکمت از خدا، و عدالت، و قدوسیت، و رستگاری شده است؛ تا همانطور که نوشته شده است، کسی که لاف می‌زند، در خداوند لاف بزند. — ۱ قرنتیان ۱:۳۰-۳۱
من از ازل، از ابتدا، قبل از اینکه زمین بود، برپا شدم... من نزد او پرستار او بودم، و هر روز شادی او بودم، همیشه در برابر او شاد بودم؛ در بخش قابل سکونت زمین او شاد بودم، و لذت‌های من با پسران آدم بود. — امثال ۸:۲۳،۳۰-۳۱
ما دیده‌ایم که حکمت کیفیتی از خداست که او قادر است به ما ببخشد. در پایان، فقط توجه می‌کنیم که حکمت نه تنها یک کیفیت بلکه یک شخص نیز هست: خود پسر خدا، خداوند ما عیسی مسیح. در امثال ۸، سلیمان شروع به سخن گفتن از حکمت کرد، اما از آیه ۲۲ به بعد در مورد او که حکمت است ادامه داد. خداوند عیسی در خلقت حضور داشت، و عهد جدید به ما می‌گوید که او خالق است (کولسیان ۱:۱۶). چه حکمت بزرگی را در خلقت اطراف خود می‌بینیم، چه به دنیای میکروسکوپی زوم کنیم یا به ستارگان و کهکشان‌ها زوم کنیم! وقتی متوجه می‌شویم که چگونه همه چیز با هم کار می‌کند، ممکن است از مسیح، حکمت خدا، که همه چیز را به نظم درآورد، شگفت‌زده شویم. در جامعه ۱:۷ در مورد چرخه آب به ما گفته شده است، که بیشتر ما آن را بدیهی می‌دانیم مگر اینکه باران زیاد یا خیلی کم ببارد. چه کسی این را تنظیم کرد؟ خدای بزرگ ما و نجات‌دهنده، عیسی مسیح! ما می‌توانیم از حکمت دیده شده در خلقت شگفت‌زده شویم و او را ستایش کنیم. نام او را ستایش کنید!
همچنین، ما می‌توانیم پدر و پسر را برای حکمتی که در رستگاری دیده می‌شود ستایش کنیم. کار خداوند عیسی بر صلیب، مرگ و رستاخیز او، به خدا اجازه داده است که «عادل باشد، و عادل‌کننده کسی که به عیسی ایمان دارد» (رومیان ۳:۲۶ KJV)! چه محبت و فیض شگفت‌انگیزی، اما همچنین چه حکمتی در نقشه خدای ما برای نجات دیده می‌شود!
کلام خدا به ما می‌گوید که مسیح «برای ما حکمت شده است» (۱ قرنتیان ۱:۳۰). او واقعاً همه چیز برای قوم خود است! پدر ما حکمتی را که برای مسیر زمینی خود نیاز داریم در پسر محبوب خود فراهم کرده است، همانطور که عدالت، قدوسیت و رستگاری را برای ما از طریق مسیح فراهم کرده است.
چگونه می‌توانیم از این حکمت لذت ببریم؟ با نزدیک ماندن به خداوند و جستجوی روی او روز به روز. ما باید کلام او را روزانه بخوانیم و «بی‌وقفه دعا کنیم» (۱ تسالونیکیان ۵:۱۷). در حالی که خداوند در مواقع اضطراری ما در دسترس است، و او مهربان است، او واقعاً می‌خواهد که ما هر روز، در طول زندگی خود، نزدیک او بمانیم. باشد که همه ما او را بیشتر و بیشتر به عنوان حکمت خود بشناسیم!
