پولس رسول و شکرگزاری
پولس رسول پس از اینکه پیرو عیسی مسیح خداوند شد، تجربیات دشوار زیادی داشت. او نوشت:
«پنج بار از یهودیان چهل ضربه به جز یکی دریافت کردم. سه بار با چوب کتک خوردم؛ یک بار سنگسار شدم؛ سه بار کشتی‌شکسته شدم؛ یک شبانه‌روز در اعماق دریا بودم؛ در سفرها اغلب، در خطرات آب‌ها، در خطرات راهزنان، در خطرات هموطنانم، در خطرات غیریهودیان، در خطرات در شهر، در خطرات در بیابان، در خطرات در دریا، در خطرات در میان برادران دروغین؛ در خستگی و رنج، در بی‌خوابی اغلب، در گرسنگی و تشنگی، در روزه‌داری اغلب، در سرما و برهنگی – علاوه بر چیزهای دیگر» (دوم قرنتیان ۱۱:۲۴-۲۸ NKJV).
با وجود همه اینها، پولس «به سوی هدف برای جایزه فراخوان آسمانی خدا در مسیح عیسی» پیش رفت (فیلیپیان ۳:۱۴). او «به عیسی نگاه می‌کرد... که به خاطر شادی که پیش رویش بود، صلیب را تحمل کرد و شرم را خوار شمرد» (عبرانیان ۱۲:۲). و پولس شکرگزار باقی ماند.
در کتاب مقدس، پولس رسول و شکرگزاری بیش از ۴۰ بار با هم ذکر شده‌اند، چه او این کار را انجام می‌داد و چه درباره آن صحبت می‌کرد. شکرگزاری برای او مهم بود. او عمدتاً شکرگزاری خود را به «خدا» معطوف می‌کرد، مانند اعمال رسولان ۲۷:۳۵. پولس از «خدای پدر» و «مسیح عیسی» شکرگزاری کرد، همانطور که در افسسیان ۵:۲۰ و اول تیموتائوس ۱:۱۲ می‌خوانیم، و او از افراد و کلیساها نیز شکرگزاری کرد (رومیان ۱۶:۳-۴). ما ممکن است در شکرگزاری از دیگران خوب عمل کنیم، اما آیا آنطور که باید از خدا شکرگزاری می‌کنیم؟
پولس برای بسیاری چیزها، به ویژه ایمانداران همکار (۱:۸) شکرگزاری کرد. او همچنین برای غذا (اعمال رسولان ۲۷:۳۵)، رهایی (رومیان ۷:۲۵)، هدایایی که خدا به او برای خدمت خود داده بود (اول قرنتیان ۱۴:۱۸؛ اول تیموتائوس ۱:۱۲)، پیروزی در عیسی مسیح خداوند (اول قرنتیان ۱۵:۵۷)، پیروزی در او (دوم قرنتیان ۲:۱۴)، مراقبتی که کارگران دیگر خداوند نسبت به مقدسین نشان دادند (۸:۱۶)، و برکات از پیش اعطا شده و آنهایی که هنوز در راهند به عنوان «شریکان میراث مقدسین در نور» (کولسیان ۱:۱۲) شکرگزاری کرد.
باشد که ما مانند پولس باشیم که نوشت:
«خدا را شکر برای هدیه وصف‌ناپذیرش!» (دوم قرنتیان ۹:۱۵). «در هر چیز شکرگزار باشید؛ زیرا این اراده خدا در مسیح عیسی برای شماست» (اول تسالونیکیان ۵:۱۸). «همیشه برای [ایمانداران دیگر] خدا را شکر کنید» (دوم تسالونیکیان ۲:۱۳).
-
