پدر را شکر می‌کنیم، که ما را شایسته ساخته است تا در میراث مقدسین در نور شریک باشیم. او ما را از قدرت تاریکی رهانیده و به ملکوت پسر محبت خود منتقل کرده است، که در او از طریق خون او، آمرزش گناهان را داریم (کولسیان 1:12-14). همان‌طور که جذامی که پاک شده بود به خداوند عیسی بازگشت و او را شکر کرد (لوقا 17:11-19)، ایماندار نیز باید پیوسته شکر کند. در آیات بالا به پنج دلیل یادآوری می‌شود که چرا ما که به کار تمام شده مسیح اعتماد کرده‌ایم باید شکر کنیم.
اول، از طریق مسیح ما شایسته شده‌ایم تا در یک میراث شگفت‌انگیز شریک باشیم. یک فکر مشابه در یوحنا 1:12 آمده است که می‌خوانیم: «به هر کس که او را پذیرفت، به آنها حق داد که فرزندان خدا شوند، به کسانی که به نام او ایمان دارند.»
دوم، ما رهایی یافته‌ایم. مسیح ما را از قدرت تاریکی - شیطان (افسسیان 2:1-3)؛ از مکان تاریکی - جهان (یوحنا 1:1-3،9)؛ و از عمل تاریکی - جسم (یوحنا 3:17-21) رهانیده است.
سوم، دلیل دیگری برای شکرگزاری این است که ما به ملکوت او آورده شده‌ایم. ما اکنون با او در رد شدن او شناخته می‌شویم و با او در جلال او سلطنت خواهیم کرد (مکاشفه 19-20).
چهارم، ما به طور کامل فدیه شده‌ایم. این بدان معناست که ما از بازار برده‌فروشی گناه خریداری شده‌ایم و اکنون و برای همیشه با مسیح متحد هستیم.
آخر، ایمانداران باید شکر کنند زیرا ما به طور کامل از گناهانمان آزاد شده‌ایم؛ ما بخشیده شده‌ایم (افسسیان 1:7).
دلایل بسیاری دیگری وجود دارد که چرا باید شکر کنیم. همین حالا چند دقیقه وقت بگذارید تا به چیزهایی فکر کنید که می‌توانید برای آنها از خداوند شکر کنید.
