«ای خداوند را شکر کنید، زیرا او نیکوست! زیرا رحمت او تا ابد باقی است.» ۱ تواریخ ۱۶:۳۴
هر چیز خوبی در زندگی ما از پدر آسمانی ما میآید (یعقوب ۱:۱۷)، و من و شما باید عادت کنیم که نگرش شکرگزاری را پرورش دهیم. وقتی اوضاع دشوار میشود، شکایت کردن یا انتقاد کردن آسان است. اما به جای آن، سعی کنید شکرگزاری کنید. اگر شکرگزاری به جای انتقاد یا شکایت، واکنش خودکار ما شود، ما مردم شادتری خواهیم بود! اگر زمان بیشتری را صرف بررسی آنچه که ما داریم به جای آنچه که ما نداریم، میکردیم، مردم راضیتری میشدیم. ما باید تفکر خود را دوباره برنامهریزی کنیم (فیلیپیان ۴:۸).
پولس به تسالونیکیان میگوید که در همه شرایط شکرگزاری کنند زیرا این اراده خداست (۱ تسالونیکیان ۵:۱۸). برای ما غیرممکن است که تصویر کامل را در هر موقعیتی ببینیم. رومیان ۸:۲۸ به ما یادآوری میکند که خدا در همه چیز کار میکند و آنها را برای خیر ما و جلال خود با هم کار میکند.
به همین دلیل من و شما میتوانیم شکرگزار باشیم—با دانستن اینکه پدر ما پشت صحنه است و اهداف حاکم خود را در زندگی ما به انجام میرساند. اینگونه است که ما میتوانیم او را هم زمانی که زندگی خوب پیش میرود و هم زمانی که فکر میکنیم خوب پیش نمیرود، ستایش کنیم.
ما اغلب قدرت شکرگزاری را در زندگی خود درک نمیکنیم. به زندگی خود نگاه کنید و در نظر بگیرید که چگونه آبهای دشوار شما را شکل دادهاند—مانند سنگهای صافی که داوود برای شکست دادن جالوت برداشت. خداوند از غمها و مبارزات ما استفاده میکند تا ما را به تصویر پسر خود تبدیل کند و ما را به ظروف قابل استفاده برای جلال خود تبدیل کند.
لنگر برای امروز
قلبی شکرگزار ما را قادر میسازد تا فراتر از شرایط فوری خود ببینیم، زندگی دیگران را به روشهای معنیداری تحت تأثیر قرار دهیم، و در نهایت جلال را به خدا بیاوریم.





