اگر شما با فیض خدا از طریق ایمان به خداوند عیسی مسیح نجات یافته‌اید، باید داستانی برای گفتن داشته باشید. این شامل گفتن این است که چگونه به این نتیجه رسیدید که از بدو تولد و با عمل گناهکار هستید و به تنها نجات‌دهنده‌ای که فراهم شده است، نیاز داشتید.
عبرانیان ۹ اهمیت خون را در قربانی‌های عهد عتیق توضیح می‌دهد. خدا به مردم اجازه داد که حیوانات را بکشند و بخورند، همانطور که در ابتدا به آنها اجازه داده بود گیاهان را بخورند. او یک محدودیت بر این اجازه قرار داد: «اما گوشت را با جانش، یعنی خونش، نخواهید خورد»
بینایی فیزیکی ممکن است کم‌نور شود، اما بینایی روحانی باید با افزایش سن واضح‌تر شود. از نمونه‌های کتاب مقدس هم از ایمان کم‌نور و هم از ایمان رو به رشد بیاموزید.
مسیحیان هرگز نباید حقیقت خدا را به خطر بیندازند، بلکه باید در ایمان استوار بمانند. از مردخای، یوسف و دانیال بیاموزید که برخلاف سامسون، از تسلیم شدن خودداری کردند.
عبرانیان ۱۱ یکی از آموزنده‌ترین و زیباترین فصل‌های عهد جدید است. ایمان به آنچه هنوز در آینده است، زمانی که بر اساس وعده‌های خدا باشد، جوهر می‌بخشد. این چیزی نیست که انسان‌ها به آسانی آن را «آرزوی واهی» توصیف می‌کنند.
خداوند دستورالعمل‌ها و اصول فرزندپروری و همچنین نمونه‌هایی از پدربزرگ و مادربزرگ بودن را در کتاب مقدس به ما داده است. متأسفانه، برخی از پدربزرگ و مادربزرگ‌ها هرگز یاد نمی‌گیرند که روش را بپذیرند. گفته شده است که تجربه بهترین معلم است. شما همیشه می‌توانید به گذشته نگاه کنید و ببینید کجا می‌توانستید بهتر عمل کنید.
برای مسیحیان خوب است که با دقت درباره خدا فکر کنند و به یاد داشته باشند که آنها فراخوانده شده‌اند تا زندگی‌هایی مسیح‌محور داشته باشند. این حقیقت بدون توجه به آنچه در اطراف ما می‌گذرد، ثابت می‌ماند. اجازه دهید چهار حقیقت را پیشنهاد کنم که به حفظ قلب‌های ما، و در نتیجه زندگی‌های ما، بر پایه‌ای محکم کمک خواهد کرد.
سال نو یهودی در تیشری، ماه هفتم تقویم مذهبی است، زمانی که جشنواره سال نو یهودی، روش هاشانا، برگزار می‌شود. در زمان‌های کتاب مقدس، این روز را جشن شیپورها می‌نامیدند و شاخ‌های قو نواخته می‌شد، هیچ کاری انجام نمی‌شد و قربانی‌های ویژه‌ای به
دوستان نجات‌نیافته ممکن است از خدا یا گناه نترسند، اما عیسی در مورد جهنم هشدار داد. ما با فیض از طریق ایمان، نه با اعمال، از طریق قربانی مسیح نجات می‌یابیم.
عهد عتیق تنها دو بار به حیات جاودانی اشاره می‌کند. اولین بار به عنوان یک نکته برجسته در «سرودهای صعود» یا «سرودهای درجات» (مزامیر ۱۲۰-۱۳۴) است. می‌خوانیم: «هان، چه نیکو و چه دلپذیر است که برادران با هم در یگانگی ساکن شوند!
آیاتی مانند عبرانیان ۶:۱-۶ و ۱۰:۲۶-۳۱ درباره عدم امکان بازگشت به خدا سخن می‌گویند. در آنجا هیچ اشاره‌ای به عادل‌شمردگی، تقدیس، تولد تازه یا باززایی نشده است. هیچ یک از اصطلاحات معمول برای کسی که نجات یافته یا دوباره متولد شده است، در اینجا به کار نرفته است.
پولس گفت که ایمان از شنیدن است و شنیدن از کلام خدا. کلمه «کلام» در اینجا به معنای کلمات واقعی گفته شده یا نوشته شده خداست که در انبیا و رسولان قدیم الهام شده‌اند. نویسنده عبرانیان نوشت که «محال است که خدا دروغ بگوید»
مارتا، مریم و ایلعازر به احتمال زیاد در میان ۱۲۰ شاگرد حقیقی سَروَرْ در اورشلیم بودند. آنها در بیت‌عنیا، کمتر از دو مایل از اورشلیم زندگی می‌کردند. از والدین آنها نامی برده نشده است، بنابراین فرض می‌کنیم که آنها دیگر زنده نبودند و این سه نفر بزرگتر و مجرد بودند.
در کتاب مقدس، هفت عدد کمال یا تکمیل است، و همچنین عدد. کاری توسط پدرش به نجات‌دهنده داده شده بود، و آن کار اکنون انجام شده بود. شخصی که روح خود را به او سپرد، پدر خودش بود. مسیح همیشه برای پدرش عزیز بود.
این اصطلاح به کاری اشاره دارد که او در جلجتا انجام داد تا جان خود را به عنوان قربانی برای گناهکاران گمراه و مقصر بدهد. بسیاری از «اعمال» مختلف در کتاب مقدس ذکر شده است. معنای هر یک باید با توجه به زمینه آن تعیین شود. در این مقاله ما کشف خواهیم کرد که کتاب مقدس فقط در مورد
