چگونه خانواده‌های مسیحی می‌توانند با آینده‌ای نامعلوم روبرو شوند

خانواده‌ها در مواجهه با آینده

اکنون که به خوبی وارد سال نو شده‌ایم و از ناامیدی قطعنامه‌های شکسته گذشته‌ایم، زمان خوبی است که خانواده‌های مسیحی به طور جدی در مورد اینکه کجا بوده‌ایم، کجا هستیم و به کجا می‌رویم فکر کنند. در فیلیپیان 3:13-14 (NKJV)، پولس فرمولی برای انجام این کار به ما می‌دهد: «آن چیزهایی را که در پشت سر است (گذشته) فراموش می‌کنم و به سوی چیزهایی که در پیش رو است (آینده) پیش می‌روم، به سوی هدف (حال) برای جایزه فراخوان بالای خدا در مسیح عیسی فشار می‌آورم.» به عبارت دیگر، ما باید گذشته را پشت سر بگذاریم، چشم‌اندازهای آینده را در نظر بگیریم و روز به روز به طور پیوسته به جلو حرکت کنیم.

چیزهای زیادی در مورد آینده وجود دارد که نمی‌توانیم بدانیم. اما یک چیز را می‌دانیم – بسیار غیرقابل پیش‌بینی است. ممکن است ندانیم آینده چه چیزی در خود دارد، اما می‌دانیم چه کسی آینده را در دست دارد. آینده به اندازه وعده‌های خدا روشن است. خواهرزن من قبلاً این را اینگونه بیان می‌کرد: «آینده به طرز باشکوهی تاریک به نظر می‌رسد!» اگر چیزی در مورد نبوت کتاب مقدس بدانیم، می‌فهمیم که اوضاع باید قبل از بهتر شدن بدتر شود. اما، اگر مسیح را بشناسیم، همچنین می‌دانیم که بهترین‌ها هنوز در راه است.

همانطور که به آینده فکر می‌کنیم، می‌دانیم که نمی‌توانیم عقربه‌های زمان را متوقف کنیم. همه ما باید با آینده روبرو شویم. برای برخی ممکن است طولانی‌تر باشد، برای برخی دیگر ممکن است بسیار کوتاه‌تر باشد. همانطور که با آن روبرو می‌شویم، مفید است که برخی از آیات کتاب مقدس را در نظر بگیریم. امثال 27:1 می‌گوید: «در مورد فردا لاف نزن؛ زیرا نمی‌دانی یک روز چه چیزی ممکن است به بار آورد.» و ما نمی‌دانیم! یعقوب 4:13-14 می‌گوید: «اکنون بیایید، شما که می‌گویید، 'امروز یا فردا به فلان شهر می‌رویم، یک سال آنجا می‌مانیم، خرید و فروش می‌کنیم و سود می‌بریم'؛ در حالی که نمی‌دانید فردا چه اتفاقی خواهد افتاد.» این آیات به ما دیدگاهی واقع‌بینانه در مورد آینده با تمام عدم قطعیت‌های آن می‌دهند. برای مواجهه با ناشناخته‌هایی که در انتظار ما هستند، به چه چیزی نیاز داریم؟

ما به شجاعت نیاز داریم

بدون شجاعت، آینده به احتمال زیاد ما را در هم خواهد شکست. چگونه می‌توانیم بدون شجاعت با از دست دادن شغل، بیماری جدی یا مرگ یک عزیز روبرو شویم؟ اما شجاعت مورد نیاز خود را از کجا می‌توانیم به دست آوریم؟ در اشعیا 41:10 خدا به ما می‌گوید: «نترسید زیرا من با شما هستم؛ مأیوس نشوید زیرا من خدای شما هستم؛ من شما را تقویت خواهم کرد، بله من به شما کمک خواهم کرد، من شما را با دست راست عادل خود حمایت خواهم کرد.» خدا تمام شجاعت مورد نیاز ما را در حضور پایدار خود به ما می‌دهد. او منبع شجاعت ماست.

ما به تعهد نیاز داریم

تعهد معیار عزم ماست. این امتناع ما از حواس‌پرتی، دلسردی یا شکست است. در آینده باید با تأثیرات زیادی روبرو شویم که پتانسیل نابودی خانواده‌های ما را دارند. تنها با حفظ تعهد بی‌دریغ به خداوند، کلام او، دعا و یکدیگر قادر خواهیم بود بر این نیروهای مخرب غلبه کنیم. در مورد چیزهایی که در انتظار پولس بود، او شهادت داد: «اما هیچ یک از این چیزها مرا تکان نمی‌دهد؛ و من زندگی خود را برای خودم عزیز نمی‌دانم، تا بتوانم مسیر خود را با شادی به پایان برسانم» (اعمال 20:24). این نوع تعهدی است که می‌توانیم با کمک مسیح داشته باشیم.

ما به اعتقاد نیاز داریم

سیستم اعتقادی ما از باورهایی تشکیل شده است که ما حاضریم برای آنها زندگی کنیم و در صورت لزوم، برای آنها بمیریم. نه تنها مهم است که بدانیم چه چیزی را باور داریم، بلکه چرا باور داریم. در دنیایی که دائماً در حال تغییر است، ما باید خانواده‌های خود را به استاندارد تغییرناپذیر کلام خدا متصل کنیم. ما باید به درستی باور داشته باشیم تا بتوانیم به درستی رفتار کنیم. کسانی که هیچ چیز را باور ندارند، به هر چیزی سقوط خواهند کرد. در دوم تیموتائوس 1:12، پولس گفت: «من می‌دانم به چه کسی ایمان آورده‌ام، و متقاعد شده‌ام که او قادر است آنچه را که به او سپرده‌ام تا آن روز حفظ کند.» این نوع اعتقاد است که ما را در مسیر نگه خواهد داشت.

ما به تمرکز نیاز داریم

تمرکز شدید برای مواجهه با آینده ضروری است. کسی که به هیچ چیز هدف نمی‌گیرد معمولاً به آن می‌رسد! بدون اهداف مشخص برای خانواده‌هایمان، تمایل به سرگردانی وجود خواهد داشت. به طرز غم‌انگیزی، بسیاری از خانواده‌های مسیحی هدف را از دست می‌دهند. به یاد داشته باشید که پطرس توانست روی آب به سوی عیسی راه برود تا زمانی که تمرکز خود را از دست داد (متی 14:22-31). او بیشتر از مسیح از شرایط خود آگاه شد. وقتی چشمان خود را از مسیح برمی‌داریم، ما نیز قربانی خواهیم شد نه پیروز.

ما به اعتماد به نفس نیاز داریم

اگر آینده را به ظاهر آن بگیریم، احتمالاً ناامیدکننده به نظر خواهد رسید. از نظر سیاسی، اخلاقی و روحانی، جهان در آشفتگی است. و بهتر نخواهد شد. هیچ امید پایداری در راه‌حل‌های انسان وجود ندارد. بیشترین تعداد خودکشی‌ها در میان نوجوانان و جوانان است زیرا آنها امیدی ندارند. وقتی مردم امید خود را از دست می‌دهند، همه چیز را از دست داده‌اند. اما مردم خدا امید دارند: «اکنون خدای امید شما را با تمام شادی و صلح در ایمان پر کند، تا با قدرت روح‌القدس در امید فراوان باشید» (رومیان 15:13). از آنجا که اعتماد ما به خدای ماست، خانواده‌های ما می‌توانند با تمام عدم قطعیت‌های آینده بدون ترس روبرو شوند، زیرا می‌دانند که خدا بر تخت خود نشسته و همه چیز را تحت کنترل خود دارد.

ما می‌دانیم چه کسی

ما نمی‌دانیم آینده چه چیزی در خود دارد، اما چون می‌دانیم چه کسی آینده را در دست دارد، می‌توانیم با انتظار زیاد با آن روبرو شویم. خانواده‌های ما می‌توانند به خاطر او آینده بهتری داشته باشند.