پرسش: من باور دارم که پدر آسمانی مرا مانند پسر ولخرج بخشیده است. اما هنوز تعجب می‌کنم، زیرا آیاتی مانند عبرانیان ۶:۱-۶ و ۱۰:۲۶-۳۱ درباره ناممکن بودن بازگشت به خدا صحبت می‌کنند. آیا می‌توانید به من کمک کنید؟
پاسخ: شما سؤال خوبی مطرح کرده‌اید، که نشان می‌دهد روح خدا در زندگی شما فعال است. شما به عبرانیان ۶:۱-۶ و ۱۰:۲۶-۳۱ اشاره کردید. اینکه شما این آیات را مطرح می‌کنید و نسبت به کار متقاعدکننده روح حساس هستید، اثبات می‌کند که این آیات در مورد شما صدق نمی‌کنند. بیایید بر عبرانیان ۶:۱-۶، به ویژه سه آیه آخر، تمرکز کنیم.
ابتدا باید توجه داشته باشیم که این قسمت هیچ اشاره‌ای به نجات ندارد. هیچ ذکری از تبرئه، تقدیس، تولد تازه یا بازسازی نیست. کسانی که روشن شده‌اند، به عنوان تولد یافته، مقدس شده یا عادل شده صحبت نمی‌شوند. هیچ یک از اصطلاحات عادی برای کسی که نجات یافته یا تولد یافته است، در اینجا استفاده نشده است. در واقع، هیچ اصطلاحی که در اینجا استفاده شده باشد، در هیچ جای دیگر کتاب مقدس برای نجات به کار نرفته است.
اصطلاح «روشن شده» در آیه ۴ (NKJV) به درک فکری حقیقت روحانی و کتاب مقدسی مربوط می‌شود. این کلمه ایده دادن نور از طریق دانش یا آموزش را دارد. به آگاهی ذهنی از چیزی، آموزش دیدن یا مطلع شدن اشاره دارد، اما هیچ ایده‌ای از پاسخ پذیرش یا ایمان را در بر ندارد. دیدن حقیقت و پذیرفتن حقیقت دو چیز متفاوت هستند. در متی ۴:۱۶ می‌شنویم که خداوند عیسی از اشعیا ۹:۲ نقل قول می‌کند: «مردمی که در تاریکی نشسته بودند، نوری عظیم دیدند، و بر کسانی که در منطقه و سایه مرگ نشسته بودند، نور طلوع کرد.» همه کسانی که خداوند عیسی را دیدند و شنیدند، «نوری عظیم» دیدند، اما همه کسانی که دیدند و شنیدند، نجات نیافتند. دیدن نور خدا با پذیرفتن آن یکسان نیست! همه کسانی که خداوند عیسی را دیدند و شنیدند، روشن شدند، اما همه او را نپذیرفتند (یوحنا ۱۲:۳۵-۴۰). آنچه در عبرانیان ۶ داریم، بسیار شبیه به همین است.
همچنین در عبرانیان ۶:۴ می‌خوانیم که آنها «هدیه آسمانی را چشیدند.» اولاً، بگذارید بگویم که چشیدن و خوردن دو چیز متفاوت هستند. ممکن است بپرسیم: «منظور از 'هدیه آسمانی' چیست؟» روح‌القدس در کتاب مقدس به عنوان یک هدیه آسمانی ذکر شده است، اما از آنجایی که او در آیه بعدی ذکر شده است، فکر نمی‌کنم منظور او باشد. در عوض، به نظر می‌رسد که منظور بزرگترین هدیه از همه باشد: خداوند عیسی (۲ قرنتیان ۹:۱۵) و نجاتی که او آورد (افسسیان ۲:۸). اما باید به خود یادآوری کنیم: کسانی که در عبرانیان ۶ هستند فقط چشیدند، نخوردند. زندگی ابدی از نوشیدن و خوردن می‌آید (یوحنا ۴:۱۰،۱۴، ۶:۵۱،۳۵).
قسمت گیج‌کننده بعدی عبرانیان ۶:۴ این است که آنها «شریک روح‌القدس» بودند. کلمه «شریک» به ارتباط اشاره دارد، نه به تملک. این یهودیان هرگز روح‌القدس را در اختیار نداشتند، آنها صرفاً با او مرتبط بودند. آنها در اطراف بودند تا نتایج کار روح‌القدس را ببینند، اما هیچ واقعیتی از حضور او در آنها وجود نداشت. کتاب مقدس هرگز از مسیحیان به عنوان مرتبط با روح‌القدس صحبت نمی‌کند؛ در عوض آنها به عنوان ساکن شده، مهر شده و پر شده از روح‌القدس توصیف می‌شوند (۱ قرنتیان ۶:۱۹؛ افسسیان ۱:۱۳-۱۴، ۵:۱۸).
در عبرانیان، آنها «کلام نیکوی خدا را چشیدند» (۶:۵). کلمه یونانی استفاده شده در این آیه برای «کلام خدا» «رما» است که بر «قسمت» به جای کل تأکید دارد. آنها قسمت‌های خاصی یا سخنان خدا را شنیده بودند، اما مانند ارمیا نبودند که گفت: «کلام تو را یافتم و خوردم، و کلام تو برای من شادی و سرور قلبم بود» (ارمیا ۱۵:۱۶). هیرودیس، در مرقس ۶:۲۰، مانند مردمی بود که در عبرانیان ۶ به آنها اشاره شده است. چشیدن اولین قدم به سوی خوردن است. ما چیزی را می‌چشیم تا ببینیم آیا می‌خواهیم کل آن را بخوریم. داوود ما را تشویق کرد که «بچشید و ببینید که خداوند نیکوست» (مزمور ۳۴:۸).
کسانی که در عبرانیان ۶:۵ هستند نیز «چشیدند… قدرت‌های عصر آینده» که به پادشاهی آینده خدا اشاره دارد. آنها شواهدی از این قدرت را شاید در معجزات و به روش‌های دیگر دیدند.
افرادی که در عبرانیان ۶ ذکر شده‌اند، کسانی نیستند که خوردند یا در اختیار داشتند؛ آنها صرفاً به ظاهر اعتراف کردند، اما هیچ واقعیت درونی وجود نداشت. آنها به انجیل و مسیح پشت کردند. به همین دلیل «ناممکن» بود (آیه ۴) که به نقطه توبه برسند. کلمه در اینجا به معنای «ناممکن» است، نه «دشوار» همانطور که برخی آن را ترجمه می‌کنند. همین کلمه در مورد خود خدا استفاده شده است: «ناممکن است که خدا دروغ بگوید» (۶:۱۸، به ۱۰:۴، ۱۱:۶ مراجعه کنید).
کلمه «تجدید» (۶:۶) به معنای «بازگرداندن» است، «بازگرداندن به وضعیت اولیه». برای آنها این هیجان درباره انجیل بود، همانند زمانی که برای اولین بار آن را شنیدند، که راه را برای توبه باز می‌کرد.
مردم در عبرانیان ۶ با پسر ولخرج در لوقا ۱۵ متفاوت بودند. آن پسر همیشه به عنوان «پسر» نامیده می‌شد. حتی در وضعیت سرکش پسر، پدر همیشه منتظر بازگشت او بود!
اینکه این مسائل شما را نگران می‌کند و شما در روح خود متقاعد شده‌اید، دلیلی است بر اینکه شما همان چیزی نیستید که در عبرانیان ۶ و ۱۰ به آن اشاره شده است. ضمناً، نکته مهم دیگری که باید درباره مردم در این فصل‌ها اضافه کرد این است که آنها یهودی بودند و به یهودیت بازگشته بودند.
پیشنهاد می‌کنم ذهن و قلب خود را با کلام خدا سیراب کنید. به آنچه کلام خدا درباره شما به عنوان کسی که به خداوند عیسی مسیح اعتراف کرده است، می‌گوید، مشغول باشید! افسسیان و سپس کولسیان را بخوانید. هنگام مطالعه این کتاب‌ها یک دفترچه یادداشت همراه خود داشته باشید و هر آنچه کلام خدا می‌گوید شما در مسیح هستید را یادداشت کنید. سپس آن را حفظ کنید؛ و هر بار که فکری اتهام‌آمیز به ذهن شما می‌آید، این آیات را نقل قول کنید. به یاد داشته باشید، شیطان متهم‌کننده برادران است (مکاشفه ۱۲:۱۰). همانطور که او سعی کرد ایوب را در برابر خدا متهم کند (ایوب ۱:۶-۱۲، ۲:۱-۷)، او نیز به دنبال متهم کردن ما خواهد بود. رومیان ۸:۱،۳۴ و ۱ یوحنا ۱:۹، ۲:۱-۲ را در ذهن خود نگه دارید.
پس اکنون هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح عیسی هستند، نیست. —رومیان ۸:۱
کیست که محکوم می‌کند؟ مسیح است که مرد، و علاوه بر این نیز برخاسته است، که حتی در دست راست خداست، که برای ما شفاعت نیز می‌کند. —رومیان ۸:۳۴
اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک سازد. —۱ یوحنا ۱:۹
ای فرزندان کوچک من، این چیزها را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. و اگر کسی گناه کند، ما شفیعی نزد پدر داریم، عیسی مسیح عادل. و او خود کفاره گناهان ماست، و نه فقط گناهان ما، بلکه گناهان تمام جهان. —۱ یوحنا ۲:۱-۲
