مسیحیت: نه دین، بلکه رابطه با عیسی

پرسش: چرا مسیحیان می‌گویند که مسیحیت دین نیست، بلکه یک رابطه است؟ آیا همه ادیان درباره رابطه با خدا نیستند؟

پاسخ:

آیات بسیاری در کتاب مقدس وجود دارد که به ما نشان می‌دهد مسیحیت واقعی یک رابطه خاص با خداوند عیسی مسیح، تنها پسر مولود خدا، است و نه فقط یک دین. برخی از این آیات عبارتند از:

«در او حیات بود و حیات نور آدمیان بود» (یوحنا 1:4 NKJV).
«و این است شهادت: که خدا به ما حیات جاودان داده است، و این حیات در پسر اوست. هر که پسر را دارد، حیات دارد؛ هر که پسر خدا را ندارد، حیات ندارد» (اول یوحنا 5:11-12).
«پس به همه شما ... معلوم باشد که به نام عیسی مسیح ناصری ... این مرد در برابر شما سالم ایستاده است ... و در هیچ کس دیگر نجات نیست، زیرا هیچ نام دیگری زیر آسمان به مردم داده نشده است که به وسیله آن باید نجات یابیم» (اعمال 4:10-12).
«نزد من آیید، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، و من به شما آرامش خواهم داد» (متی 11:28).
«او بیرون رفت و باجگیری به نام لاوی را دید که در اداره باجگیری نشسته بود، و به او گفت: «مرا پیروی کن.» پس او همه چیز را رها کرد، برخاست و او را پیروی کرد» (لوقا 5:27-28).

در عهد عتیق، برای پرستش خدا، مردم باید به مکان‌های خاصی که خدا تعیین کرده بود و نام خود را در آنجا قرار می‌داد، می‌رفتند. آنها باید از مکان‌های مذهبی که به پرستش بت‌ها اختصاص داشت، دوری می‌کردند؛ در واقع، آنها باید چنین مکان‌هایی را ویران می‌کردند. خدا در مورد انتخاب اسرائیل «تا قومی برای خود، گنجی خاص بالاتر از همه مردم روی زمین» باشند، زمانی که آنها «کوچکترین همه مردم» بودند (تثنیه 7:6-7) سخن گفت. اما چنین رابطه‌ای، در بهترین حالت، یک رابطه ملی بود، نه شخصی.

همه اینها پس از رستاخیز خداوند عیسی تغییر کرد. او دیگر شاگردان خود را خادم نمی‌نامید، بلکه دوستان (یوحنا 15:12-15). دنیا با آنها همانطور رفتار می‌کرد که با او رفتار کرده بود (یوحنا 15:18-23). به زنانی که به قبر او آمده بودند، گفت: «بروید و به برادران من بگویید که به جلیل بروند، و در آنجا مرا خواهند دید» (متی 28:10). و به مریم مجدلیه گفت: «نزد برادران من برو و به آنها بگو: «من نزد پدر خود و پدر شما، و نزد خدای خود و خدای شما صعود می‌کنم» (یوحنا 20:17). ایمانداران اولیه هم کلام را موعظه می‌کردند و هم خداوند عیسی را (اعمال 11:19-20).

همه ادیان ساخته دست بشر اساساً پرستش شیاطین هستند. «چیزهایی که غیریهودیان قربانی می‌کنند، به شیاطین قربانی می‌کنند و نه به خدا» (اول قرنتیان 10:20). وقتی دقیقاً بررسی شوند، این ادیان اصلاً رابطه نیستند. در آنها نه شادی هست و نه محبت. بلکه بر اساس ترس و اعمال، بر اساس این فکر که کاری برای آرام کردن «خدایان» خشمگین انجام دهند، بنا شده‌اند. به عنوان مثال، «وقتی پادشاه موآب دید که نبرد برای او بسیار شدید است ... پسر بزرگ خود را که قرار بود به جای او سلطنت کند، گرفت و او را به عنوان قربانی سوختنی بر دیوار تقدیم کرد» (دوم پادشاهان 3:26-27).

در یونس، هنگامی که خداوند طوفان عظیمی فرستاد و کشتی آنها در شرف شکستن بود، دریانوردان بت‌پرست «ترسیدند؛ و هر کس به خدای خود فریاد زد، و باری را که در کشتی بود به دریا انداختند تا بار سبک شود» (یونس 1:5). وقتی فهمیدند خدای یونس کیست، و اینکه او یک خدای محلی ساخته دست بشر نبود که بتوان از حضورش با رفتن به منطقه دیگری فرار کرد، بلکه «خداوند، خدای آسمان، که دریا و خشکی را ساخت،» آنها «بسیار ترسیدند» (یونس 1:9-10).

آنها سعی کردند از انجام آنچه خدا می‌خواست اجتناب کنند، اما بیهوده. وقتی پیامبر فراری را به دریا انداختند، «مردان از خداوند بسیار ترسیدند، و قربانی برای خداوند تقدیم کردند و نذرها کردند» (یونس 1:16). آنها، به احتمال زیاد، با خداوند همانطور رفتار می‌کردند که پس از چنین نجاتی با بت‌های خود رفتار می‌کردند! خدا را شکر، خداوند می‌داند که قلب‌های آنها تا چه حد واقعاً به او روی آورده بود!

ادیان ساخته دست بشر نه تنها بر اساس ترس و بر اساس یک عدالت مبتنی بر اعمال هستند، بلکه هیچ اطمینان آرامش‌بخشی در مورد آینده نیز ارائه نمی‌دهند. برخی خدایان دمدمی مزاج تلقی می‌شوند، برخی دور و جدا از این صحنه تلقی می‌شوند، و هنوز برخی دیگر با همان رذایلی که در میان بشر رایج است، به تصویر کشیده می‌شوند، بنابراین در واقع آنها را توجیه می‌کنند. در سراسر کتاب مقدس بت‌پرستی و بی‌اخلاقی را بسیار نزدیک به هم می‌یابیم، و خدا هم مردم زمینی و هم مردم آسمانی خود را در برابر این گناهان هشدار می‌دهد. ممکن است «لذت‌های گذرا گناه» (عبرانیان 11:25) وجود داشته باشد، اما هیچ صلح و شادی پایداری نیست.

چه تفاوت عظیمی بین مسیحیت واقعی و هر دین دیگری وجود دارد. خداوند عیسی ما در جلال زنده است و به نمایندگی از ما، به عنوان واسطه، شفیع، و کاهن اعظم ما در آنجاست. «او همچنین قادر است کسانی را که از طریق او به خدا می‌آیند، تا نهایت نجات دهد، زیرا او همیشه زنده است تا برای آنها شفاعت کند» (عبرانیان 7:25). بنیانگذاران دیگر ادیان مرده‌اند، اما عیسی همیشه زنده است و به زودی خواهد آمد تا پیروان خود را برای همیشه با خود ببرد!