چهار انجیل، هفت گفته خداوند عیسی را بر صلیب ثبت کرده‌اند. سه گفته در ساعات اولیه مصلوب شدن او و چهار گفته در ساعات پایانی رخ داد. هر انجیل آن گفته‌هایی را ثبت می‌کند که با موضوع آن انجیل خاص مطابقت دارد. تنها فریاد او مبنی بر رها شدن در
سه جمله اول به ویژه گواهی خاصی بر ارزش و قدرت کار مسیح است. ثروت‌های روحانی که او به واسطه کار تمام شده‌اش به ما بخشیده است، دیده می‌شود. خداوند با نقل قول این کلمات مزمورنویس، رنج ناگفتنی ترک شدن توسط خدا را بیان کرد.
ژوازو یک رسم چینی است – نه یک رسم کتاب‌مقدسی – که به سال ۹۶۰ میلادی بازمی‌گردد. در این رویداد، خانواده در اولین سالگرد تولد فرزندشان، اشیاء مختلفی را در مقابل او قرار می‌دهند. این اشیاء نشان‌دهنده علایق احتمالی آینده کودک، تمایلات و شغل احتمالی آینده او هستند.
خود خداوند آن دانه گندم بود که در زمین افتاد و مرد تا تنها نماند. کار تمام‌شده او بر صلیب جلجتا، از پیش محصولی ابدی و فراوان به بار آورده است. حتی اکنون او پسران بسیاری را به جلال می‌آورد که تا ابد به صورت او درخواهند آمد.
این سؤال الهیاتی را بررسی کنید که آیا خدای پدر، عیسی را بر صلیب ترک کرد. کتاب مقدس نشان می‌دهد که خدا عیسی را به عنوان گناه ترک کرد، اما پدر او را ترک نکرد.
بسیاری از پیشگویی‌ها و گزارش‌های شاهدان عینی مرگ عیسی مسیح را بر صلیب تأیید می‌کنند. او داوطلبانه مرد تا بشریت را از گناه نجات دهد و زندگی ابدی را ارائه دهد.
تمام کتاب اشعیا، مانند هر بخش از کلام خدا، کمال را در نحوۀ سازماندهی و همچنین در آنچه می‌گوید، نشان می‌دهد. بخش دوم اشعیا از سه قسمت نُه فصلی تشکیل شده است: فصل‌های ۴۰-۴۸، ۴۹-۵۷ و ۵۸-۶۶.
