حقیقت چیست؟
بسیاری از دوستان مذهبی من متقاعد شده‌اند که خدا به هیچ وجه نمی‌توانست اجازه دهد افراد شرور عیسی مسیح را بکشند. در عوض، آنها می‌گویند:
«شخص دیگری بر صلیب گذاشته شد و خدا مردم را وادار کرد فکر کنند که او عیسی است.»
اما وقتی می‌پرسم، «چه کسی بود؟» آنها پاسخ‌های متفاوتی دارند. برخی می‌گویند یهودا اسخریوطی بود. برخی دیگر فکر می‌کنند داوطلبی بود که به او وعده بهشت داده شده بود اگر جای عیسی را بر صلیب بگیرد. هنوز برخی دیگر می‌گویند یک رهگذر بود.
من در مجموع ۱۲ دیدگاه مختلف شنیده‌ام. بسیاری از دوستان مذهبی و اخلاقی من دیدگاه خود را درست می‌دانند، اما من نمی‌توانم با نظریه‌های آنها در مورد صلیب موافق باشم. و دلایل من اینهاست.
اول: پیشگویی‌ها
بسیاری از پیشگویی‌ها، که صدها سال قبل از آمدن مسیح نوشته شده‌اند، از مرگ او به خاطر ما سخن می‌گویند. اگرچه این پیشگویی‌ها یهودیان را به خاطر کشتن مسیح محکوم می‌کنند، اما هنوز در کتاب مقدس آنها هستند. یهودیان جرأت ندارند کلمه‌ای را تغییر دهند.
به عنوان مثال، اشعیا می‌گوید:
«او به خاطر خطاهای ما مجروح شد، به خاطر گناهان ما کوبیده شد… همه ما مانند گوسفندان گمراه شدیم… و خداوند گناه همه ما را بر او نهاد… او با متجاوزان شمرده شد، و گناه بسیاری را بر دوش کشید، و برای متجاوزان شفاعت کرد» (اشعیا ۵۳:۵-۶،۱۲).
بیشتر معلمان یهودی به مردم خود می‌گویند که این فصل را نخوانند. اما این تنها یک پیشگویی در مورد مرگ مسیح به خاطر ماست. داوود نبی در مزامیر (الزبور) در مورد سوراخ شدن دست‌ها و پاهای مسیح نوشت (مزامیر ۲۲:۱۶). این در مصلوب شدن اتفاق افتاد.
دوم: شاهدان عینی
شاهدان عینی مرگ مسیح را ثبت کردند. آنها هیچ سودی از ساختن داستانی در مورد توهین به معلم و خداوند محبوب خود نداشتند. آنها ۱۲ نظریه ندارند. آنها حقایق را دارند. آنها از مرگ او شوکه شدند، اما وقتی او از مردگان برخاست، بسیار خوشحال شدند.
مسیح قبلاً به آنها گفته بود که این اتفاق خواهد افتاد. این به تنهایی اثبات می‌کند که هیچ کس دیگری بر صلیب نمرد.
وقتی دوستانم می‌بینند که اثبات‌های قطعی وجود دارد که مسیح بر صلیب مرد، می‌پرسند: «آیا خدا نمی‌توانست او را از دست شریران نجات دهد؟» من پاسخ می‌دهم که مسیح می‌توانست از پدر بخواهد که دوازده لشکر فرشته را برای نابودی این مردم بفرستد (متی ۲۶:۵۳).
وقتی می‌پرسند چرا او این کار را نکرد، من فرصت دارم مهمترین نکته را در کل بحث ارائه دهم. مسیح مجبور به مرگ نشد و شکست نخورد.
مسیح به این زمین آمد تا برای گناهان ما بمیرد. هیچ راه دیگری برای نجات ما از لعنت ابدی که همه ما به عنوان گناهکاران سزاوار آن هستیم، وجود نداشت.
نجات‌دهنده باید بی‌گناه می‌بود، و مسیح تنها کسی است که هرگز گناه نکرد. او داوطلبانه به خاطر ما مرد و مجازات گناهان ما را بر دوش کشید تا:
«هر که به او ایمان آورد، هلاک نشود بلکه حیات جاودانی یابد» (یوحنا ۳:۱۶).
«همه انبیا به او شهادت می‌دهند که از طریق نام او، هر که به او ایمان آورد، آمرزش گناهان را دریافت خواهد کرد» (اعمال ۱۰:۴۳).
«و در هیچ کس دیگری نجات نیست، زیرا هیچ نام دیگری زیر آسمان به مردم داده نشده است که به وسیله آن باید نجات یابیم» (اعمال ۴:۱۲).
خواننده عزیز
تلاش‌های خود ما هرگز ما را نجات نخواهد داد. کتاب مقدس به وضوح این را بیان می‌کند:
«زیرا به فیض از طریق ایمان نجات یافته‌اید، و این از خودتان نیست؛ این هدیه خداست، نه از اعمال، تا کسی فخر نکند» (افسسیان ۲:۸-۹).
آیا هدیه آمرزش و زندگی ابدی خدا را می‌خواهید؟ پس مسیح را با ایمان در قلب خود بپذیرید!
— رفیق
