«آنگاه [آنها] عیسی را گرفتند.» (یوحنا ۱۸:۱۲) درک این کلمات دشوار است. مخلوقات او «عیسی را گرفتند» و او را بستند (یوحنا ۱۸:۱۲). پیلاطس «عیسی را گرفت» و او را شلاق زد (۱۹:۱)؛ کاهنان اعظم «عیسی را گرفتند» تا مصلوب شود (۱۹:۱۶).
سپس، با لحنی لطیف، می‌خوانیم که یوسف رامی «جسد عیسی را» از صلیب برداشت (۱۹:۳۸)، سپس، با نیکودیموس، آنها «جسد عیسی را گرفتند» تا آن را برای دفن آماده کنند (۱۹:۴۰).
ممکن است به نظر برسد که عیسی در تمام این فرآیند منفعل است. اما همه اینها «برای اینکه کلام تحقق یابد» انجام شد (یوحنا ۱۹:۲۴، ۲۸، ۳۶).
اشتباه نکنید، عیسی کاملاً کنترل داشت. هدف او؟ اینکه او، خودش، چیزی را «بردارد»: «اینک بره خدا که گناه جهان را برمی‌دارد» (یوحنا ۱:۲۹)
او گناهان و غم‌های مرا برداشت، آنها را از آن خود ساخت؛ او بار را به جلجتا برد، و رنج کشید، و تنها مرد.
