رنج‌ها و جلال مسیح در اشعیا ۵۳
آیا مسیح نباید این چیزها را متحمل می‌شد و به جلال خود وارد می‌شد؟ و از موسی و از همه انبیا شروع کرده، در تمام کتب مقدس چیزهایی را که در مورد خودش بود برای آنها تفسیر کرد. — لوقا ۲۴:۲۶-۲۷ JND
طرح کلی اشعیا ۵۳
تمام کتاب اشعیا، مانند هر بخش از کلام خدا، کمال را در نحوه سازماندهی و همچنین در آنچه می‌گوید، نشان می‌دهد. بخش دوم اشعیا از سه قسمت نه فصلی تشکیل شده است: فصل‌های ۴۰-۴۸، ۴۹-۵۷ و ۵۸-۶۶. دو بخش اول هر کدام با گفتن این جمله به پایان می‌رسند: «برای شریران هیچ صلحی نیست.» فصل ۵۳ در این بخش دوم قرار دارد و در واقع فصل میانی هم این بخش و هم کل بخش دوم اشعیا است. به راستی، مسیح مرکز تمام افکار و نقشه‌های خداست.
اشعیا ۵۳ همچنین یکی از سرودهای خادم اشعیا است، جایی که یهوه از خادم محبوب خود سخن می‌گوید. اکنون می‌دانیم که این خداوند ما عیسی مسیح است. فصل‌های ۴۲، ۴۹، ۵۰ و ۵۳ خداوند را به این شیوه منحصر به فرد در برابر ما قرار می‌دهند.
در تحلیل بیشتر بخش خود، می‌یابیم که از پنج بند سه آیه‌ای تشکیل شده است که از اشعیا ۵۲:۱۳ شروع شده و تا پایان فصل ۵۳ ادامه می‌یابد.
اینک بنده من – اشعیا ۵۲:۱۳-۱۵
عبارت «اینک، بنده من» دو بار در اشعیا (۴۲:۱، ۵۲:۱۳) یافت می‌شود. در متی ۱۲:۱۸ ما نقل قولی از اشعیا ۴۲ را با همین عبارت داریم که به وضوح به خداوند عیسی اطلاق می‌شود. بنابراین می‌دانیم که او خادمی است که در اینجا از او سخن گفته شده است. پدر ما خادمان وفادار بسیاری برای خدمت به او داشته است، اما این خادم خاص از همه آنها برتر است! او کسی است که پدر ما توجه ما را به او جلب می‌کند.
«او با احتیاط عمل خواهد کرد» (اشعیا ۵۲:۱۳) یا با حکمت. خداوند مبارک ما در تعاملات خود با مردم در اینجا از حکمت زیادی استفاده کرد. وقتی از او پرسیدند که آیا پرداخت باج به قیصر قانونی است یا خیر، او پاسخ داد: «پس آنچه را که از قیصر است به قیصر و آنچه را که از خداست به خدا بدهید» (متی ۲۲:۲۱). فریسیان و هیرودیان اولی را انجام نمی‌دادند و دومی را نیز نمی‌خواستند انجام دهند!
«او سرافراز و بلند و بسیار متعال خواهد شد» (۵۲:۱۳). ممکن است عبارت «بلند شود» به بلند شدن او بر صلیب اشاره داشته باشد. با این حال، ما دوست داریم فکر کنیم که این سه کلمه به جلال او، اکنون در آسمان و هنوز در این زمین، نگاه می‌کنند. چقدر مناسب است که خدای ما با در نظر گرفتن پایان شروع کند، زمانی که مسیح او جلال یابد. ما منتظر آن روز هستیم!
سپس در اشعیا ۵۲:۱۴ رنج‌های او به ما یادآوری می‌شود: «چهره او [یا ظاهرش] بیش از هر انسانی و شکل او بیش از فرزندان آدمیان چنان مخدوش شده بود.» این به طور کلی چنین فهمیده شده است که سوءاستفاده‌ای که او حتی از دست انسان‌ها دریافت کرد چنان وحشتناک بود که وقتی بر صلیب آویزان بود، به سختی به عنوان یک انسان قابل تشخیص بود. خدا، در شخص پسرش، در دسترس انسان‌های گناهکار بود، و آنها نفرت خود را نسبت به او نشان دادند.
بسیاری از رنج‌های او متحیر شدند، و بسیاری از جلال او متحیر خواهند شد (آیه ۱۵). ملت‌های غیریهودی – نه تنها باقیمانده یهودیان – عظمت او را خواهند دید، خواهند شنید و در نظر خواهند گرفت!
پذیرش او توسط مردم – اشعیا ۵۳:۱-۳
فصل ۵۳ با آمدن او به جهان برای اولین بار آغاز می‌شود. همانطور که یوحنای رسول در انجیل خود به ما می‌گوید: «او به نزد خود آمد، و خود او را نپذیرفتند» (یوحنا ۱:۱۱). «چه کسی گزارش ما را باور کرده است؟ و بازوی یهوه به چه کسی آشکار شده است؟» (اشعیا ۵۳:۱) در یوحنا ۱۲:۳۸ نقل شده و به آمدن اول او در فیض اطلاق می‌شود.
ما همچنین در فصل خود می‌آموزیم که «بازوی یهوه» نام دیگری برای خداوند عیسی است. این عبارت چندین بار در اشعیا آمده است و ارزش جستجو را دارد. او به عنوان «بازو» قدرت خداست (اول قرنتیان ۱:۲۴). آمدن اول او با قدرت «برای مطیع ساختن همه چیز به خود» (فیلیپیان ۳:۲۱) نبود، بلکه برای انجام تمام اراده خدا برای نجات ما بود. چه نجات‌دهنده‌ای!
در ابتدای اشعیا ۵۳:۲ ما یک تصویر کلامی منحصر به فرد از خداوند عیسی به عنوان «نهال لطیف» یا «گیاه لطیف» که در ترجمه‌های دیگر یافت می‌شود، داریم که در اینجا در برابر پدرش رشد کرد. او همچنین ریشه‌ای از زمین خشک بود. به طور کلی، در «روزهای جسمانیت او» (عبرانیان ۵:۷) در اطراف او چیزی برای خدا وجود نداشت. زمین خشک بود. او چیزی از آن صحنه نگرفت، اما روزانه – لحظه به لحظه – با پدرش در ارتباط بود. او «صبح به صبح» بیدار می‌شد تا به عنوان یک یادگیرنده یا شاگرد بشنود و کلامی از پدرش دریافت کند (اشعیا ۵۰:۴). چقدر ما به صورت فردی نیاز داریم که هر روز در کلام خدا و در دعا وقت بگذرانیم تا منابع خود را از آسمان بگیریم!
با این حال، او «مورد تحقیر و تنها گذاشته شده [یا رد شده] از سوی انسان‌ها» بود (۵۳:۳). خوشبختانه برخی او را پذیرفتند، اما اکثریت ملت فقط فریاد می‌زدند: «این مرد را دور کنید... او را مصلوب کنید» (لوقا ۲۳:۱۸،۲۱). به قول مثل، آنها گفتند: «ما نمی‌خواهیم این مرد بر ما سلطنت کند» (۱۹:۱۴).
او «مردی از غم‌ها و آشنا با اندوه» بود (۵۳:۳). چقدر شگفت‌انگیز است وقتی به این فکر می‌کنیم که او چه کسی بود: خالق همه چیز به یک انسان تبدیل شد تا «مرد غم‌ها» باشد! او می‌داند غم چیست و با اندوه بسیار آشناست. ای قدیس غمگین و رنج‌دیده، به بالا نگاه کن! خداوند مبارک ما عیسی از تجربه خود می‌داند که شما چه چیزی را تجربه می‌کنید. او غم را شناخته و اندوه را تجربه کرده است؛ او قادر است بهتر از هر کس دیگری همدردی کند.
کار او به عنوان جایگزین برای قومش – اشعیا ۵۳:۴-۶
آیه ۴ از رنج‌های کفاره‌ای او سخن نمی‌گوید. برخی به اشتباه این را تعلیم داده‌اند، اما از متی ۸:۱۷ می‌بینیم که خداوند ما تأثیرات تمام رنج‌هایی را که تسکین داد، در قلب خود احساس کرد. او واقعاً وارد تمام رنج‌های کسانی شد که شفا داد و پاک کرد. توجه کنید که در قبر ایلعازر، حتی با دانستن اینکه او را از مردگان برمی‌خیزاند، در روح خود «ناله کرد» و «مضطرب شد» (یوحنا ۱۱:۳۳، به آیه ۳۸ KJV مراجعه کنید). نجات‌دهنده گرانبها!
اشعیا ۵۳:۵ آیه میانی در این بند مرکزی از این سرود خادم است. به راستی این اوج کار اوست، نه تنها برای باقیمانده توبه‌کار یهودیان در آینده، بلکه برای هر یک از ما امروز که او را به عنوان خداوند و نجات‌دهنده خود می‌شناسیم. «او برای گناهان ما مجروح شد، برای شرارت‌های ما کوبیده شد؛ تأدیب صلح ما بر او بود؛ و با زخم‌های او ما شفا یافتیم» (آیه ۵). گناهان و شرارت‌ها از آن ما بود. زخم‌ها، کوبیدگی‌ها، تأدیب و زخم‌ها همه از آن او بود، آنچه او برای ما – قومش – رنج برد تا ما صلح داشته باشیم و شفا یابیم. به راستی، همانطور که توماس کلی (۱۷۶۹-۱۸۵۵) سرودنویس گفت: «چه کسی می‌تواند بگوید چقدر به او مدیونیم؟»
ما اضافه می‌کنیم که اشعیا ۵۳:۵ از زبانی استفاده می‌کند که ما می‌توانیم بفهمیم تا آنچه را که فراتر از درک ماست به ما منتقل کند. ما می‌دانیم که انسان‌ها او را مجروح، کوبیده و تأدیب کردند و به او زخم زدند. با این حال، آنچه انسان‌ها با خداوند کردند نمی‌توانست صلح یا شفای روحانی را برای ما تأمین کند. این کلمات واقعاً آنچه را که او از دست خدا تحمل کرد، در برابر ما قرار می‌دهند.
در آیه ۶ تأیید می‌بینیم که کار یهوه در برابر ماست. هر یک از ما گمراه شده بودیم، «هر یک از ما به راه خود برگشته بودیم.» خواننده ممکن است در گناه به یک جهت رفته باشد، و نویسنده به جهت دیگر، اما هر ایمانداری می‌تواند بگوید که یهوه شرارت‌های ما را بر نجات‌دهنده ما نهاد. تصویر قربانی گناه در لاویان ۴ ممکن است مفید باشد. فردی که قربانی گناه می‌آورد باید دست خود را بر سر حیوان می‌گذاشت، به طور مجازی گناهان خود را به آن حیوان منتقل می‌کرد، که سپس به جای انسان کشته و سوزانده می‌شد. ما می‌دانیم که «خون گاوها و بزها قادر به از بین بردن گناهان نیست» (عبرانیان ۱۰:۴ JND) و هر قربانی حیوانی در اسرائیل فقط به کار مسیح اشاره داشت. با این حال، این تصاویر عهد عتیق در درک بیشتر کار مسیح مفید هستند. در اینجا در اشعیا ۵۳ ما تعلیمی را داریم که با تصاویر یا انواع در قربانی‌ها همراه است.
رنج‌ها از انسان – اشعیا ۵۳:۷-۹
در این سه آیه ما تعدادی پیشگویی داریم که در روزی که خداوند عیسی جان خود را برای ما فدا کرد، به حقیقت پیوستند. چقدر شگفت‌انگیز است که اشعیا این جزئیات را ۷۰۰ سال قبل از مرگ مسیح به او آشکار کرد! این دلیل دیگری برای اطمینان به کلام خداست.
«او... مانند گوسفندی بود که در برابر پشم‌چینانش لال است» (آیه ۷). اکثر مردان اگر ناعادلانه محکوم شوند، با صدای بلند اعتراض می‌کنند. انجیل‌ها بر سکوت او تأکید می‌کنند، همانطور که در متی ۲۷:۱۱-۱۴، مرقس ۱۵:۳-۴، لوقا ۲۳:۹ و یوحنا ۱۹:۹ دیده می‌شود. او وقتی تحت سوگند قرار گرفت پاسخ داد – «من تو را سوگند می‌دهم» (متی ۲۶:۶۳). خداوند عیسی سعی کرد وجدان پیلاطس را تحت تأثیر قرار دهد (یوحنا ۱۸:۳۷-۳۸)، اما برای دفاع از خود کلمه‌ای نگفت.
«او مانند بره به کشتارگاه برده شد» (اشعیا ۵۳:۷). این فکر که خداوند عیسی بره خدا، یا بره فراهم شده توسط خداست، در عهد جدید بیشتر مورد بحث قرار گرفته است. لطفاً یوحنا ۱:۲۹،۳۶ و اول پطرس ۱:۱۹ را بخوانید.
«او از ظلم و از داوری گرفته شد» (اشعیا ۵۳:۸) یا «داوری او برداشته شد» (اعمال ۸:۳۳). تا آنجا که به انسان مربوط می‌شد، محاکمه خداوند عیسی یک سرنگونی وحشتناک عدالت بود. خدا انسان‌ها را برای این کار مسئول خواهد دانست، که یکی از دلایل زمان مصیبت بزرگی است که به زودی پس از ربوده شدن کلیسا به آسمان، بر تمام زمین خواهد آمد.
«چه کسی نسل او را اعلام خواهد کرد؟ زیرا او از سرزمین زندگان قطع شد» (اشعیا ۵۳:۸). از نظر انسانی یا طبیعی، او نمی‌توانست نسلی یا بذری داشته باشد، زیرا در مرگ از زمین قطع شد. اما ما می‌دانیم که قدرت خدا برای برخیزاندن او از مردگان مداخله کرده است، و در رستاخیز او «میوه بسیار» به بار آورد – قدیسانی که همه از او شخصیت می‌گیرند (به یوحنا ۱۲:۲۴؛ رومیان ۸:۲۹ مراجعه کنید).
سپس به ما یادآوری می‌شود که کار او به عنوان جایگزین برای قومش بود. این شامل باقیمانده آینده اسرائیل خواهد بود، اما خواننده عزیز، این شامل همه کسانی نیز می‌شود که این را از همه اعصار باور کرده‌اند – حتی ما امروز. آیا شما به مسیح و کار تمام شده او برای خود ایمان آورده‌اید؟
در اشعیا ۵۳:۹ تضاد بین آنچه انسان‌ها تعیین کردند و آنچه خدا مقرر کرد را می‌یابیم. بی‌باوران با خوشحالی بدن مقدس او را با دو دزد در یک گور دسته‌جمعی می‌انداختند. با این حال، خدا مقرر کرد که او در مرگش با ثروتمندان باشد (به متی ۲۷:۵۷-۶۰؛ مرقس ۱۵:۴۳-۴۶؛ لوقا ۲۳:۵۰-۵۳؛ یوحنا ۱۹:۳۸-۴۲ مراجعه کنید). یوسف رامه، مردی ثروتمند، بدن خداوند را در قبر جدید خود گذاشت، بدین ترتیب این کلام مقدس را به حقیقت رساند. خدای ما به کلام خود وفادار است!
پایان اشعیا ۵۳:۹ در اول پطرس نقل شده است: «مسیح... که گناهی نکرد، و در دهانش فریب یافت نشد» (۲:۲۱-۲۲). ما ممکن است اغلب به دلیل گناهانمان تأدیب، مجازات یا سرزنش از پدرمان را تجربه کنیم. خداوند عیسی برای گناهان خود رنج نبرد، زیرا او گناهی نداشت، بلکه برای ما رنج برد!
رنج‌ها و جلال از خدا – اشعیا ۵۳:۱۰-۱۲
در بند آخر این سرود خادم، رنج‌های او از خدا و جلال آینده برای این نجات‌دهنده شگفت‌انگیز را داریم. بسیاری تعجب کرده‌اند که «چگونه ممکن است یهوه از کوبیدن او، به عبارت دیگر، از رنجاندن او خشنود شود؟» این به دلیل نتایج کار پرجلال اوست. ما سه نتیجه از رنج او را در آیه ۱۰ (KJV) داریم.
۱. «او نسل خود را خواهد دید.»
او نسلی خواهد داشت! ما می‌توانیم یوحنا ۱۲:۲۴ و پیدایش ۱:۱۲ را با این فکر مرتبط کنیم. او دانه گندم گرانبهایی بود که تنها نمی‌ماند، بلکه به زمین (مرگ) رفت. اکنون در نتیجه میوه بسیاری وجود دارد؛ و همانطور که در طبیعت دانه کاشته شده گیاه و دانه بیشتری مانند آنچه در ابتدا به زمین رفت، به بار می‌آورد، او نیز برادران بسیاری مانند خود دارد (رومیان ۸:۲۹)!
۲. «او روزهای خود را طولانی خواهد کرد.»
او اکنون در «قدرت یک زندگی بی‌نهایت» (عبرانیان ۷:۱۶) زندگی می‌کند، همانطور که از مردگان برخاسته است. روزهای او پایانی نخواهد داشت (مزامیر ۷۲:۱۷، ۱۰۲:۲۷)!
۳. «رضایت خداوند در دست او موفق خواهد شد.»
بسیاری از اراده خدا را در زندگی خود انجام داده‌اند، اما او تمام آن اراده را انجام داده و کاری را که به او داده شده بود به پایان رسانده است. تمام افکار پدر برای آنچه هنوز در پیش است در دست او موفق خواهد شد. چقدر شگفت‌انگیز است آن زمان که او سلطنت خواهد کرد و همه چیز سرانجام در این دنیا برای رضایت خدا انجام خواهد شد!
آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا خداوند عیسی اینقدر برای شما رنج کشید؟ من فکر کرده‌ام. او به نتایج «رنج روح خود» نگاه می‌کند و «راضی» است (اشعیا ۵۳:۱۱). من همیشه این عبارت را تشویق‌کننده می‌یابم. خداوند مبارک ما از آنچه برای ما گذرانده است پشیمان نیست. باشد که او را ستایش و پرستش کنیم!
در بقیه آیه (JND) ما دو جنبه از کار او را می‌یابیم: او «بسیاری را در عدالت تعلیم خواهد داد؛ و او گناهان آنها را متحمل خواهد شد.» تیطس ۲:۱۱-۱۴ به ما نشان می‌دهد که هر دوی اینها در مورد همه کسانی که به نجات‌دهنده مبارک ما تعلق دارند صادق است. فیض تعلیم می‌دهد: «ما باید با هوشیاری، و عدالت، و تقوا در مسیر کنونی امور زندگی کنیم» (آیه ۱۲). آیه ۱۴ می‌گوید او «ما را از تمام بی‌قانونی‌ها» رهایی بخشید.
در آخرین آیه از فصل ما در اشعیا می‌یابیم که خداوند مبارک ما سهم و غنیمت – پاداشی – خواهد داشت. به قول خداوند ما: «آیا مسیح نباید این چیزها را متحمل می‌شد و به جلال خود وارد می‌شد؟» (لوقا ۲۴:۲۶). رنج‌ها اول آمدند، سپس جلال. او اکنون در آسمان جلال یافته است، اما به زودی در اینجا بر روی زمین جلال خواهد یافت وقتی بر «تخت جلال خود» (متی ۲۵:۳۱) بنشیند!
همانطور که اشعیا ۵۳:۱۲ را به پایان می‌رسانیم، مروری کوتاه بر رنج‌های او داریم: «او جان خود را تا به مرگ ریخت.» این آخرین اشاره به روح اوست که در این فصل ذکر شده است. این به ما نشان می‌دهد که او با میل خود را، زندگی خود را داد. عبارت بعدی، او «با متجاوزان محسوب شد» زمانی به حقیقت پیوست که خداوند بین دو دزد مصلوب شد (مرقس ۱۵:۲۶-۲۷). سرانجام، به ما یادآوری می‌شود که «او گناه بسیاری را متحمل شد» (اشعیا ۵۳:۱۲). امیدواریم همه خوانندگان ما بتوانند بگویند که در این «بسیاری» گنجانده شده‌اند. هیچ قربانی دیگری نیست که خدا بتواند به عنوان کفاره برای روح بپذیرد. آیا شما با ایمان و توبه به او روی آورده‌اید؟ برای کسانی از ما که می‌توانیم بله بگوییم، کسانی که به او روی آورده‌ایم، او اکنون شفیع ما در جلال است (عبرانیان ۷:۲۵).
