آیا خداوند عیسی واقعاً برای گناهان ما مرد؟
مدتی پیش این سؤال از من پرسیده شد: «من به عنوان یک مسیحی بزرگ شدم و از سنین پایین شنیدم که خداوند عیسی برای گناهان ما مرده است. اکنون که بزرگتر می‌شوم، تعجب می‌کنم که آیا این فقط یک تفکر خیالی است. البته او مرد، اما آیا این به دلیل حسادت یهودیان نبود که او را به رومیان سپردند تا مصلوب شود؟ به هر حال، آنها نمی‌خواستند او را به عنوان مسیح خود، به عنوان پادشاه یهودیان، و نه به عنوان پسر خدا بشناسند!»
خوب است که ما سؤالات انتقادی در مورد آنچه از کودکی شنیده‌ایم بپرسیم. در این کار، باید به تنها منبعی مراجعه کنیم که می‌تواند با اقتدار صحبت کند: کتاب مقدس. به آنچه کلام می‌گوید پایبند باشید؛ اجازه ندهید استدلال الهیاتی انسانی، فلسفه، علم یا حتی ضعف پیری در قلب شما شک ایجاد کند!
جنبه‌های مصلوب شدن
به درستی، شخصی که این سؤال را از من پرسید، اشاره کرد که یهودیان مسیح خود را از روی حسادت، رشک و نفرت رد کردند. از آنجا که یهودیان در آن زمان قدرت سیاسی نداشتند، مجبور بودند حکم اعدام را توسط رومیان که در آن زمان سرزمین را اشغال کرده بودند و مصلوب کردن را انجام می‌دادند، صادر و اجرا کنند. این بدان معناست که همه مردم، حتی کسانی که یهودی نبودند، در مرگ عیسی مسیح، شاهزاده زندگی، مقصر شدند. اگر آنها می‌فهمیدند او کیست، او را مصلوب نمی‌کردند (اول قرنتیان ۲:۸).
وقتی انجیل‌ها را می‌خوانیم به این نتیجه می‌رسیم که مردم آگاهانه چشمان خود را به روی واقعیت – حقیقت – بستند و پسر خود خدا را از روی نفرت به قتل رساندند. با این حال، این چیزی نیست که کلام خدا می‌گوید. خداوند عیسی در حالی که بر صلیب آویزان بود، دعا کرد: «پدر، آنها را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند» (لوقا ۲۳:۳۴ NKJV). آنها شاهزاده زندگی را رد کرده بودند و خواستار آزادی یک قاتل، باراباس، برای خود شدند. اما در سخنرانی خود در اعمال رسولان، پولس رسول نشان داد که خدا هنوز به یهودیان نجات را ارائه می‌دهد، زیرا «در جهل» خداوند را مصلوب کردند (اعمال رسولان ۳:۱۷). ما در این، فیض خالص خدا را می‌بینیم.
بشریت ناخواسته خود را در مرگ تنها پسر خدا مقصر ساخت، اما جنبه دیگری نیز وجود دارد: او «بر اساس اراده و علم پیشین خدا» به مرگ سپرده شد (اعمال رسولان ۲:۲۳). فرمان ابدی خدا – که برای ما غیرقابل درک است – این بود که او تنها پسر یگانه خود را برای ما بدهد. چرا؟ عشق او او را به این کار واداشت. یک دلیل بسیار مهم که چرا خدا مجبور شد پسر خود را بفرستد، مشکل گناه و گناهان ما بود.
کلام خدا در این باره چه می‌گوید؟
به آنچه کتاب مقدس می‌گوید توجه کنید:
زیرا اول از همه آنچه را که خود نیز دریافت کردم، به شما سپردم: که مسیح بر اساس کتب مقدس برای گناهان ما مرد، و اینکه دفن شد، و اینکه در روز سوم بر اساس کتب مقدس دوباره برخاست... و اگر مسیح برنخاسته باشد، ایمان شما بیهوده است؛ شما هنوز در گناهان خود هستید! (اول قرنتیان ۱۵:۳-۴،۱۷) زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه آمده‌اند، و به رایگان به فیض او از طریق فدیه‌ای که در مسیح عیسی است، عادل شمرده می‌شوند، کسی که خدا او را به عنوان کفاره‌ای با خون خود قرار داد (رومیان ۳:۲۳-۲۵) خون عیسی مسیح پسر او ما را از هر گناهی پاک می‌کند (اول یوحنا ۱:۷) به او که ما را دوست داشت و ما را از گناهانمان در خون خود شست... (مکاشفه ۱:۵) مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد... با خون خود یک بار برای همیشه وارد قدس الاقداس شد، و فدیه‌ای ابدی به دست آورد... چقدر بیشتر خون مسیح... وجدان شما را پاک خواهد کرد؟ (عبرانیان ۹:۱۱-۱۲،۱۴) بدون ریختن خون، آمرزش نیست (عبرانیان ۹:۲۲) مسیح... گناهان ما را در بدن خود بر درخت حمل کرد (اول پطرس ۲:۲۱،۲۴) مسیح یک بار برای حمل گناهان بسیاری تقدیم شد (عبرانیان ۹:۲۸)
کلمه «خون» به کرات در آیات نقل شده آمده است. وقتی کتب مقدس از خون ریخته شده توسط خداوند عیسی صحبت می‌کنند، به این واقعیت اشاره دارد که او جان خود را برای ما فدا کرد. او به جای ما مرد. به همین ترتیب، در روزهای اولیه در اسرائیل، زندگی شخصی که گناه می‌کرد با تقدیم قربانی گناه یا قربانی تقصیر – حیوانی که به جای گناهکار کشته می‌شد – مرتبط بود. از طریق داوری خدا، خداوند عیسی تمام وزن عدالت خدا را تجربه کرد؛ او تمام مجازات را از خدای قدوس برای گناهان ما متحمل شد. او حتی گناه ساخته شد (دوم قرنتیان ۵:۲۱)، به این معنی که با او رفتار شد و محکوم شد گویی خودش منبع همه شرارت است، اگرچه او همیشه قدوس و عادل بوده و تا ابد خواهد بود (اعمال رسولان ۳:۱۴).
کلام خدا همچنین می‌گوید: «اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او [خدا] امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک کند» (اول یوحنا ۱:۹). خواننده عزیز، امیدوارم که شما قبلاً گناهان خود را با توبه صادقانه به خدا اعتراف کرده باشید، که خود را در برابر چهره مقدس او به عنوان یک گناهکار گمراه و فاسد دیده‌اید.
اکنون، باشد که آنچه کتاب مقدس، کلام خدا، می‌گوید را در قلب و ذهن خود نگه داریم. اینکه عیسی برای گناهان ما مرد، اصلاً یک تفکر خیالی نیست. خدا ما را بر اساس کار فدیه‌بخش مسیح بخشید؛ او ما را فرزندان خود ساخت (یوحنا ۱:۱۲) و روح خود را به عنوان وثیقه آینده باشکوهی که در او در انتظار ماست، به ما داد (افسسیان ۱:۱۳-۱۴).
درمان شک و تردید
چه کسی می‌تواند چنین عشقی را برای گناهکاران فاسد، مانند ما، درک کند؟ هیچ کس نمی‌تواند عشق و فیض خدا را توضیح دهد. با این حال، اگر من در درک اینکه چه کسی بودم به این موضوع فکر کنم، این مرا به ستایش و شکرگزاری – و پرستش خدای نجات‌دهنده بزرگمان – سوق می‌دهد. این شاید بهترین درمان برای شک و تردیدهایی باشد که دروغگو، شیطان، بیش از حد می‌خواهد در قلب ما بکارد. به جای شک و تردید یا استدلال در مورد نجات خود، به سادگی زانو بزنید و صادقانه از خدا برای این هدیه غیرقابل بیان پسرش، که برای گناهان ما تسلیم شد و برای توجیه ما برخاست، تشکر کنید.
فیض شگفت‌انگیز! چه صدای شیرینی، که یک بدبخت مثل من را نجات داد! زمانی گم شده بودم، اما اکنون پیدا شده‌ام؛ کور بودم اما اکنون می‌بینم.
این فیض بود که به قلبم ترس آموخت، و فیض ترس‌هایم را تسکین داد؛ چقدر گرانبها به نظر می‌رسید آن فیض ساعتی که برای اولین بار ایمان آوردم!
از میان بسیاری خطرات، زحمات و تله‌ها، من قبلاً آمده‌ام؛ این فیض است که مرا تا اینجا سالم آورده است، و فیض مرا به خانه خواهد برد. —جان نیوتن (۱۷۲۵–۱۸۰۷)
