شموئیل نه تنها یک نبی بود، بلکه آخرین داور نیز بود. او یک کاهن نیز بود: «شموئیل در حضور خداوند خدمت می‌کرد... در حالی که ایفودِ کتان بر تن داشت» (۲:۱۸) او پادشاه نبود، اما خدا او را به کار گرفت تا دو نفر اول را مسح کند.
ارمیا نبی انتخاب شد، جدا شد، منصوب شد و برای کاری که خداوند برای او در نظر گرفته بود تا انجام دهد، آماده شد. او بود: از یک خانواده کاهنی (ارمیا ۱:۱)، به طور خاص توسط خداوند مورد خطاب قرار گرفت (آیه ۲)، تقدیس شد (جدا شد) و برای کارش پیش از تولد منصوب شد.
هدف بسیاری از آنها الهام بخشیدن به مخاطبانشان است تا به خود اعتماد کنند، که می‌توانند کارهای بزرگی انجام دهند، بر موانع غلبه کنند و بسیار موفق باشند. آیا این همان چیزی است که خدا از کسانی که به پسرش، خداوند ما عیسی مسیح، اعتماد کرده‌اند، انتظار دارد؟ آیا موفقیت در زندگی است؟ آیا شامل یک موقعیت بالا در
خداوند آن شب در خواب بر او ظاهر شد و پرسید: «چه چیزی به تو بدهم؟» سلیمان در پاسخ، قلبی فهیم برای داوری قوم خدا درخواست کرد. خدا همچنین به او ثروت و افتخار فراوان وعده داد که سلیمان بزرگترین پادشاه زمان خود خواهد بود.
