خدا قدوس است
خدا در تمام صفات خود قدوس است. خدا در عدالت، در محبت و رحمت، در قدرت، در حاکمیت، و حتی در غضب خود قدوس است. قدوس بودن یعنی پاک و بی‌عیب بودن، جدا شده بودن. ریشه این کلمه به معنای بریدن است. قدوسیت نوری است بدون تاریکی. نور از تاریکی جدا شده است، درست همانطور که وقتی چیزی را می‌بُرید آن را جدا می‌کنید. قدوسیت نوری است بدون تاریکی. خدا اینگونه است. قدوسیت سیرت کامل و پاک او را توصیف می‌کند.
قدوسیت جایگاهی
اکنون برای ایماندار، ما قدوس هستیم. یک قدوسیت جایگاهی وجود دارد که ما به عنوان ایمانداران در مسیح داریم. این کاملاً شگفت‌انگیز است. قدوسیت ماهیت ثابت و ابدی ما در مسیح است. ما کاملاً از شر جدا شده و برای مسیح و خدمت او جدا شده‌ایم. ما مقدسین نامیده می‌شویم. من معتقدم که این درست است، من ۶۲ بار در عهد جدید شمردم که ایمانداران مقدسین نامیده شده‌اند. بنابراین در اینجا برخی از آیات کتاب مقدس که عهد جدید به مقدسین در مورد قدوسیت می‌دهد، آورده شده است:
افسسیان ۴:۲۴: انسان جدیدی که مطابق خدا در عدالت و چه چیز راستین آفریده شده است؟ قدوسیت. ما در عبرانیان ۳:۱ برادران مقدس نامیده شده‌ایم. ما در اول پطرس ۲:۵ کهانت مقدس داریم. در دوم تیموتائوس ۱:۹، ما با یک دعوت مقدس خوانده شده‌ایم. و در کولسیان ۳:۱۲، ما مقدس و محبوب نامیده شده‌ایم. پس این چیزی است که ما از نظر جایگاهی در مسیح هستیم. به واسطه خون گرانبها، گرانبها، گرانبهای او، ما از تمام گناه و تمام تقصیر آنقدر پاک شسته شده‌ایم و به خود عدالت خدا آورده شده‌ایم و ما قدوس هستیم زیرا شریکان طبیعت الهی او هستیم. خداوند را ستایش کنید!
قدوسیت عملی
اما سپس یک قدوسیت عملی وجود دارد، و این روند تقدیس ماست. اینجاست که خدا ما را از ابتدای نجاتمان می‌گیرد و ما را به یک قدوسیت عملی روزانه سوق می‌دهد. و ما باید در پی آن باشیم که چه هستیم. از آنجایی که ما قدوس هستیم، باید در پی زندگی مقدس باشیم. اما نه با تلاش‌های خودمان، اصلاً. ما نمی‌توانیم خودمان را قدوس سازیم. این کار روح‌القدس است. روح‌القدس، روح‌القدس تقدیس‌کننده است (دوم قرنتیان ۳:۱۸).
اول پطرس ۱:۱۵-۱۶:
بلکه همانطور که او که شما را خوانده است قدوس است، شما نیز در تمام سلوک خود قدوس باشید، زیرا نوشته شده است: مقدس باشید، زیرا من قدوس هستم.
این یک نقل قول از لاویان ۱۹:۲ است.
عبرانیان ۱۲:۱۴:
با همه مردم در صلح و قدوسیت زندگی کنید، بدون آن هیچ کس خداوند را نخواهد دید.
رومیان ۱۲:۱:
پس ای برادران، به خاطر رحمت‌های خدا از شما التماس می‌کنم که بدن‌های خود را قربانی زنده و کاملاً مورد قبول خدا تقدیم کنید.
دوم قرنتیان ۷:۱:
پس بیایید خود را از هر ناپاکی جسم و روح پاک سازیم و قدوسیت را در ترس از خدا کامل کنیم.
اول تسالونیکیان ۴:۷:
زیرا خدا ما را به ناپاکی نخوانده است، بلکه به قدوسیت.
دوم پطرس ۳:۱۱:
پس از آنجایی که همه این چیزها از بین خواهند رفت، یعنی این دنیای کنونی که تحت داوری قرار می‌گیرد، شما باید چه نوع اشخاصی باشید در تمام سلوک مقدس و خداپرستی؟
و در نهایت، ما باید میوه مقدس بیاوریم (رومیان ۶:۲۲). ما باید در اول تیموتائوس ۲:۸ دست‌های مقدس بلند کنیم. ما باید یکدیگر را با بوسه مقدس سلام کنیم (اول قرنتیان ۱۶:۲۰).
پس ما در پی چه هستیم؟ آیا ما در پی قدوسیت هستیم؟ از میان تمام چیزهایی که به نیاز آنها فکر کرده‌اید، آیا تا به حال به مقدس‌تر بودن فکر کرده‌اید؟ این اراده خدا برای ماست. ما باید قدوس، قدوس، ق-د-و-س، قدوس، قدوس باشیم. و چیزی برای ما که باید در نظر بگیریم: اگر می‌خواهیم خوشبختی خدا را داشته باشیم، باید قدوسیت خدا را داشته باشیم. دوباره، اگر می‌خواهیم خوشبختی خدا را داشته باشیم، باید قدوسیت خدا را داشته باشیم. به خداوند ما عیسی، نجات‌دهنده و خداوند ما که قدوس و راستین است فکر کنید (مکاشفه ۳:۷). باشد که خدا با قلب هر یک از ما، اول از همه قلب خودم، سخن بگوید که ما باید در پی قدوسیت عملی به نام عیسی باشیم. آمین.
