بخشیدن و نادیده گرفتن: رسوایی سوءاستفاده جنسی

سال‌هاست که مقالاتی درباره سوءاستفاده جنسی از پسران توسط کشیشان کاتولیک رومی در روزنامه‌ها منتشر می‌شود. با این حال، مشکل سوءاستفاده جنسی تنها به کشیشان محدود نمی‌شود. به گفته نیوزویک، «حوادث طولانی‌مدت سوءاستفاده جنسی ... در سال‌های اخیر سایر نهادهای آمریکایی – از جمله مدارس، تیم‌های ورزشی، پیشاهنگان پسر، و معمولاً خانواده‌ها – را تکان داده است.» ۱

با این حال، رسوایی کلیسای کاتولیک رومی بحث‌های متعددی را در مورد موضوعات مورد علاقه مسیحیان – انتصاب زنان، تجرد، همجنس‌گرایی، و پدوفیلی – برانگیخته است. اما بسیاری از این بحث‌ها تفاوت مهم بین بخشیدن و نادیده گرفتن را نادیده می‌گیرند.

عموم مردم می‌بینند که در بخشش بدون توبه مشکلی وجود دارد. آنها از کشف اینکه مقامات کلیسای کاتولیک رومی سال‌ها می‌دانستند که کشیشان از کودکان سوءاستفاده جنسی می‌کنند، خشمگین شدند. ۱ مردم عذرخواهی را که می‌گفت: «ما برای بخشش به خدا روی می‌آوریم. او همیشه آماده بخشش است»، نپذیرفتند. ۱ متجاوزان شناخته شده از کلیسایی به کلیسای دیگر منتقل می‌شدند، حتی اگر بارها و بارها مرتکب جرم می‌شدند. این بیشتر شبیه نادیده گرفتن است تا بخشیدن. نیوزویک این سوال را مطرح کرد: «آیا عدم مقابله کلیسا با مشکل سوءاستفاده جنسی ... ناشی از تمایل به پاسخ با دعا به جای مجازات است؟» ۱

دعا مناسب است، اما جایگزینی برای رویه کتاب مقدس برای برخورد با گناهکاران بی‌توبه نیست (اول قرنتیان ۵). همچنین اشتباه است که سعی کنیم مشکل سوءاستفاده جنسی را، همانطور که برخی توصیه می‌کنند، با ایجاد روحانیت متاهل یا انتصاب زنان اصلاح کنیم. ۲

تجرد

تجرد در کتاب مقدس الزامی نیست، و کشیشی مجرد تا قرن دوازدهم تأسیس نشد. ۳ آنچه کتاب مقدس می‌گوید این است که «خوب است ... ازدواج نکردن» زیرا افراد مجرد می‌توانند بدون نگرانی در مورد «امور این جهان» به خداوند خدمت کنند (اول قرنتیان ۷:۱،۸،۳۲-۳۵ NIV). همچنین اشتباه است که نتیجه بگیریم ازدواج به طور خودکار کمک می‌کند، زیرا «سوءاستفاده از کودکان تنها به افراد مجرد محدود نمی‌شود.» ۲

همجنس‌گرایی

کتاب مقدس واضح است: رفتار همجنس‌گرایانه گناه است و به عنوان «غیرطبیعی» و «انحراف» (رومیان ۱:۲۶-۲۷) اشاره شده است. در حالی که مسیحیان محافظه‌کار آنچه را که کتاب مقدس می‌گوید می‌پذیرند، نیوزویک گزارش داد که «منتقدان چپ‌گرا هر بخش را به نوبه خود رد می‌کنند و اشاره می‌کنند که ممنوعیت‌ها را می‌توان توجیه کرد.» ۳ با این حال، مسئله واقعاً همجنس‌گرایی نیست: «همجنس‌گرایان به احتمال زیاد بیشتر از دگرجنس‌گرایان از کودکان سوءاستفاده نمی‌کنند ... مسئله شناسایی ... کسانی (کشیشان) است که به کمک نیاز دارند و باید برکنار شوند.» ۴

پدوفیلی

فرهنگ لغت مریام وبستر (۹۸) «پدوفیلی» را به عنوان «انحراف جنسی که در آن کودکان شیء جنسی ترجیحی هستند» تعریف می‌کند. این انحراف «اعتقاد بر این است که ۵-۶٪ از همه مردان (تقریباً هیچ زنی) را مبتلا می‌کند ... اما از اینها، بیشتر هرگز بر اساس این انگیزه‌ها عمل نمی‌کنند.» ۱ یک مقاله نیوزویک اشاره کرد که «کارشناسان مدت‌هاست که این تصور را که افراد می‌توانند از پدوفیلی درمان شوند، کنار گذاشته‌اند.» ۵

پزشکان می‌توانند داروهایی برای سرکوب میل جنسی تجویز کنند و درمان رفتاری را امتحان کنند، اما چنین تلاش‌هایی نمی‌تواند این انحراف را درمان کند زیرا آنها فقط با علائم سروکار دارند. آنها با علت اصلی – طبیعت گناهکار مشترک بشریت – سروکار ندارند. ما می‌دانیم که هیچ چیز نمی‌تواند این طبیعت گناهکار را از بین ببرد؛ فقط خداوند می‌تواند به ما در کنترل آن کمک کند.

مقالات نیوزویک اشاره کردند که مردم متوجه نیستند که مجرمان جنسی عموماً «افراد خوبی» هستند که واقعاً کودکان را دوست دارند، متقاعد شده‌اند که به آنها آسیب نمی‌رسانند و ممکن است واقعاً به آنها کمک کنند. ۲ آنها اغلب افراد محترمی هستند که نه تنها توسط جوانان بلکه توسط بزرگسالان نیز مورد اعتماد هستند. آنها اغلب تمایلی به اعتراف رفتار خود به خدا یا هیچ کس دیگری ندارند. ۴ در واقع، در حالی که بیش از ۱۰۰۰ کشیش به دلیل سوءرفتارشان مورد شکایت قرار گرفته‌اند، «تعداد بسیار کمی از آنها پشیمانی نشان داده‌اند.» ۲ انکار صادقانه آنها متقاعد کننده است و مردم اغلب از باور اینکه کشیشان واقعاً می‌توانند مرتکب چنین گناهی شوند، خودداری می‌کنند. همه اینها مقابله با مشکل را در هنگام بروز آن بسیار دشوار می‌کند.

توبه

فرهنگ لغت توبه را به عنوان «بازگشت با غم از یک مسیر عملی گذشته» تعریف می‌کند. به عنوان مثال، در کتاب یونس، مردم نینوا نجات یافتند زیرا «خدا دید ... چگونه از راه بد خود بازگشتند» (یونس ۳:۱۰). یک کشیش واقعاً توبه کننده گفت: «من هر آنچه را که به آن اعتقاد داشتم نقض کردم. من به همان افرادی که می‌خواستم بیشترین خدمت را به آنها بکنم، رنج وارد کردم.» ۲ او به جای درخواست نادیده گرفتن رفتار گذشته‌اش، درخواست کرد که از وظایفش معاف شود – رفتاری بسیار مناسب اما غیرمعمول.

با این حال، نباید تصور کرد که یک فرد واقعاً توبه کننده هرگز دوباره مرتکب جرم نخواهد شد. هر مسیحی تجربه گناه کردن دوباره پس از توبه از یک گناه خاص را داشته است. در رحمت و فیض خود، خدا برای خودداوری و بخشش فراهم کرده است (اول قرنتیان ۱۱:۲۸-۳۱؛ اول یوحنا ۱:۹). شکست کلیسای کاتولیک رومی این بود که رفتار را نادیده گرفت و گناهکاران را به کلیساهای جدیدی منتقل کرد که در آنجا سوءرفتارشان شناخته شده نبود و در آنجا می‌توانستند دوباره همان گناه را مرتکب شوند. ۱

بازسازی

بخشش به این معنی نیست که ما هیچ عواقبی از آنچه می‌کاریم برداشت نمی‌کنیم. غلاطیان ۶:۷ به وضوح می‌گوید که «انسان آنچه را که می‌کارد، درو می‌کند.» به عنوان مثال، گناهان داوود، شامل بت‌شبع و اوریای شوهرش، بخشیده شد و او اعدام نشد. اما عواقب بسیار جدی از جمله مرگ پسرش وجود داشت (دوم سموئیل ۱۲:۹-۱۳). با این حال، با وجود جرمش، به او اجازه داده شد که به عنوان پادشاه خدمت کند. فقط به این دلیل که یک شخص گناهی مرتکب می‌شود که شایسته تکفیر است، به این معنی نیست که تمام خدمت برای خداوند باید متوقف شود.

با این حال، در حالی که بخشش به این معنی است که جرم نباید دوباره مطرح شود، گناهی که آشکار شده است نباید نادیده گرفته شود. عشق و عقل سلیم، متجاوز جنسی را به موقعیتی که دوباره وسوسه شود، باز نمی‌گرداند. تعیین دقیق اینکه یک مجرم در کجا می‌تواند خدمت کند، نیاز به تشخیص روحانی دارد. اما، یک مقام آگاه در مورد محل خدمت متجاوزان جنسی گفت: «آنچه مسلم است این است که نباید در نزدیکی کودکان باشد.» ۵ اگر منطق به ما می‌گوید که خزانه‌داری که وجوه کلیسا را اختلاس کرده است، نباید دوباره به عنوان خزانه‌دار خدمت کند، به همین ترتیب، متجاوز جنسی نباید با کودکان کار کند.

نشان دادن عشق

برخی افراد فکر می‌کنند که بخشیدن یک شخص به معنای نادیده گرفتن جرم اوست. برخی نیز فکر می‌کنند که عدم اجازه به یک مجرم بخشیده شده برای خدمت در زمینه جرمش، عدم نشان دادن اعتماد است. با این حال، عشق واقعی هرگز یک گناهکار توبه کننده را دوباره به وسوسه نمی‌اندازد، بلکه تلاش می‌کند او را از آن دور نگه دارد.

و عشق واقعی با مجرم بی‌توبه با انجام آنچه کتاب مقدس تجویز می‌کند، برخورد خواهد کرد: «مرد شریر را از میان خود بیرون کنید» (اول قرنتیان ۵:۹-۱۳). هدف از این اقدام به ظاهر خشن، ایجاد توبه است تا شخص بتواند به مشارکت با خداوند و کلیسا بازگردانده شود. هدف باید بازگرداندن شخص باشد تا بتواند دوباره به گونه‌ای خدمت کند که مورد رضایت خداوند و ایمن برای کسانی باشد که به آنها خدمت می‌کند.