پرسش: لطفاً جامعه ۱۲:۱۳ را توضیح دهید. آیا این به این معنی است که ما می‌توانیم با رعایت احکام خدا به بهشت برویم؟
«خلاصه کلام را بشنویم: از خدا بترس و احکام او را نگاه دار، زیرا این تمام وظیفه انسان است.» –جامعه ۱۲:۱۳ NKJV
پاسخ:
مدت کوتاهی پس از مرگ داوود پادشاه، پسر و جانشین او، سلیمان، ۱۰۰۰ قربانی سوختنی را بر مذبح در جبعون به خداوند تقدیم کرد. خداوند آن شب در خواب به او ظاهر شد و پرسید: «چه چیزی به تو بدهم؟» سلیمان با درخواست قلبی فهمیده برای داوری قوم خدا پاسخ داد. خدا پاسخ داد: «من به تو قلبی حکیم و فهمیده داده‌ام، به طوری که هیچ کس مانند تو قبل از تو نبوده و هیچ کس مانند تو پس از تو برنخواهد خاست.» خدا همچنین به او ثروت و افتخار فراوان وعده داد، که سلیمان بزرگترین پادشاه زمان خود خواهد بود. ما این روایت را در ۱ پادشاهان ۳:۴-۱۵ و ۲ تواریخ ۱:۳-۱۲ می‌خوانیم.
سلیمان کتاب جامعه را نوشت و نتایج تحقیقات و استدلال‌های خود را درباره زندگی «زیر آفتاب»، یعنی بر روی زمین، به ما ارائه داد. او می‌توانست هر آنچه را که می‌خواست تهیه کند؛ و او درباره بسیاری از چیزهایی که امتحان کرد و نتیجه‌گیری‌هایی که به آنها رسید، نوشت. این کتاب فلسفه نویسنده خود را بیان می‌کند و ناامیدی او را از بسیاری از چیزهایی که امتحان کرد، نشان می‌دهد. سلیمان نتیجه گرفت: «بطالت بطالت‌ها، همه چیز بطالت است.» در دو فصل آخر، او بر اساس تجربیات خود توصیه‌هایی ارائه داد.
آیه بالا آخرین این توصیه‌هاست. چیزهای زمینی – موفقیت‌ها، لذت‌ها، دارایی‌های مادی، شهرت یا هر چه که باشند – بی‌معنی هستند و رضایت ماندگاری نمی‌دهند. چیز دیگری وجود دارد. انسان خالقی دارد و روزی با او روبرو خواهد شد. خدا احکامی داده بود، و ترس از خدا و انجام آنچه او فرمان می‌دهد، در نهایت بهترین کاری است که انسان می‌تواند انجام دهد.
جامعه درباره زندگی بر روی زمین صحبت می‌کند. این انجیل را ارائه نمی‌دهد و درباره بهشت صحبت نمی‌کند. برای اینکه انسان زندگی شادی بر روی زمین داشته باشد، باید از خدا بترسد و تسلیم احکام او شود. حکیم‌ترین مرد روی زمین این فکر را به ما داد. موضوع کتاب او این نیست که چگونه به بهشت برسیم، بلکه چگونه بر روی زمین زندگی کنیم.
به جز خداوند عیسی، هیچ مرد یا زنی هرگز احکام خدا را نگاه نداشته است – و نمی‌توانند احکام خدا را نگاه دارند. یعقوب ۲:۱۰ به ما می‌گوید که «هر که تمام شریعت را نگاه دارد و در یک نقطه بلغزد، در همه گناهکار است.» کلام خدا روشن می‌سازد: هیچ یک از ما نمی‌توانیم با نگاه داشتن شریعت به بهشت برسیم. شریعت مقدس و عادل و نیکوست (رومیان ۷:۱۲)، اما هر یک از ما ذاتاً و عملاً گناهکار هستیم. همه ما گناه کرده‌ایم و از جلال خدا کوتاه آمده‌ایم (رومیان ۳:۲۳).
خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، برای گناهان ما مرد (۱ قرنتیان ۱۵:۳). خدا آنچه را که او انجام داده است پذیرفته، او را از مردگان برخیزانده و او را در دست راست خود در آسمان نشانده است (افسسیان ۱:۲۰). او نجات را آزادانه به همه کسانی که پسر او را به عنوان نجات‌دهنده و خداوند بپذیرند، ارائه می‌دهد. این تنها راه نجات است که در کلام خدا، کتاب مقدس، تعلیم داده شده است.
