چه خدایی است یهوه! و یهوه، در عیسی — از آن ماست!
چقدر این واقعیت دلگرم‌کننده است، و چه حمایتی شیرینی به ذهن می‌دهد — تأمل در کمالات و صفات پرجلال خدا — دیدن همه آنها در عیسی — و در او، متعهد به رفاه حال و ابدی ما!
چه چیزی می‌تواند ذهن ما را متزلزل کند — اگر فقط محکم باور داشتیم که قدرت مطلق خدا برای دفاع از ما تا نهایت متعهد است؟
چه چیزی می‌تواند ما را به ارتکاب هر گناه شناخته شده‌ای وسوسه کند — اگر درک می‌کردیم که چشم دانای مطلق خدا همیشه بر ماست؛ بله، که خدا با ما حاضر است، و او پدر گناه-متنفر ماست؟
چه چیزی می‌تواند ما را به غرغر و شورش سوق دهد — اگر کاملاً متقاعد بودیم که قدوسیت و عدالت خدا برای ماست، و در تمام معاملات او با ما درخشان خواهد بود؟
چه چیزی می‌تواند ما را به این فکر سوق دهد که دعاهای ما پاسخ داده نخواهد شد، و درخواست‌های ما مورد توجه قرار نخواهد گرفت — اگر ذهن ما تحت تأثیر اطمینان بود که خدا حقیقت است؟
چگونه می‌توانستیم باور کنیم که او هرگز علیه ما برمی‌گردد — اگر تغییرناپذیری او را به درستی می‌دیدیم؟
یا، چگونه می‌توانستیم فکر کنیم که امور ما ممکن است آشفته شود — اگر احساس رضایت می‌کردیم که حکمت او همیشه برای ما کار می‌کند!
خداوند قادر مطلق با ماست؛ خدای یعقوب قلعه ماست! (مزامیر ۴۶:۷)
