پدر این را از پیش مقرر کرده است، زیرا در کولسیان ۱ می‌خوانیم: «پدر ما را از قدرت تاریکی رهانیده است و ما را به ملکوت پسر محبت خود منتقل کرده است، که در او فدیه، یعنی آمرزش گناهان را به واسطه خون او داریم. او صورت خدای نادیده است،
در مواجهه با عظمت و جلال خدا که در خداوند عیسی دیده می‌شود، انسان چاره‌ای جز سجده کردن در برابر او ندارد. ممکن است به یاد مردانی بیفتیم که با سلاح آمدند تا پسر خدا را دستگیر کنند. عظمت خداوند آنقدر مهیب است که هم بی‌باور و هم باورمند را یکسان مغلوب می‌کند.
او می‌گوید همیشه مهربان بوده و عمداً به کسی بدی نکرده است. او می‌گوید شانس او برای رفتن به بهشت بسیار خوب است و روح جاودانه او به زودی برای همیشه در یکی از این مکان‌ها خواهد بود. او می‌پرسد: «آیا درست است که جهنمی وجود دارد؟»
روایت در یوحنا ۵ هیچ چیز در مورد بقیه «انبوهی از بیماران، کوران، لنگان، فلجان، که منتظر حرکت آب بودند» (آیه ۳ NKJV) نمی‌گوید. آسان است که به همان نتیجه‌ای برسیم که پرسشگر ما می‌رسد، که عیسی شفا نداد
