خبر خوش– سپتامبر 2021 –مجله فیض و حقیقت
او آهنگی نداشت
یک شب به ملاقات مردی رفتم که بسیار بیمار بود. پس از چند کلمه در مورد رنج‌های جسمانی‌اش، از او پرسیدم که آیا فکر می‌کند رنج‌هایش با فرا رسیدن مرگ پایان می‌یابد؟
او گفت: «خب، فکر می‌کنم شانس من برای رفتن به بهشت بسیار خوب است.»
«آیا بهشت را یک واقعیت می‌دانید؟»
«بله.»
پرسیدم: «آیا درست است که جهنمی وجود دارد؟»
او پاسخ داد: «بله، من به آن باور دارم.»
«و شما روحی جاودانه دارید که به زودی برای همیشه در یکی از این مکان‌ها خواهد بود؟»
او با جدیت گفت: «بله.»
«شما همین الان گفتید که فکر می‌کنید شانس شما برای رفتن به بهشت بسیار خوب است. شما باور دارید که بهشت یک واقعیت است، جهنم یک واقعیت است، و روح جاودانه گرانبهای شما به زودی برای همیشه در بهشت شاد خواهد بود. شما باید دلیلی برای آن داشته باشید. آیا به من می‌گویید که چیست؟»
پاسخ او به آرامی آمد.«خب، من همیشه مهربان بوده‌ام و عمداً به کسی بدی نکرده‌ام.»
گفتم: «این بسیار خوب است، اما حالا به من بگویید، به نظر شما بهشت چه جور جایی است و آنها در آنجا چه می‌کنند؟»
او گفت: «خب، در آنجا گناه و غمی نیست. باید جای شادی باشد و آنها در آنجا زیاد آواز می‌خوانند.»
با اشاره به مکاشفه 1:5(NKJV)، گفتم: «بله، آنها در آنجا آواز می‌خوانند، و من فقط آهنگی را که آنها می‌خوانند برای شما می‌خوانم. این است: «به او که ما را دوست داشت و ما را از گناهانمان با خون خود شست.» می‌بینید، آنها منجی را ستایش می‌کنند، کسی که آنها را دوست داشت و برای آنها مرد. دوباره می‌خوانم: «به او که ما را دوست داشت و ما را از گناهانمان با خون خود شست.» آیا متوجه می‌شوید که آنها حتی یک کلمه در مورد کارهایی که انجام داده‌اند نمی‌گویند؟ همه چیز در مورد کارهایی است که او انجام داده است. او آنها را دوست داشت و برای آنها مرد. حالا فرض کنید شما در آنجا بودید و به خاطر خوب بودن به آنجا رسیدید، اما هرگز از گناهان خود در خون عیسی شسته نشده بودید. شما نمی‌توانستید به آهنگی که آنها می‌خوانند بپیوندید، درست است؟»
او در شوک پاسخ داد: «خب، من هرگز به این فکر نکرده بودم!»
اما گفتم: «خداوند فکر کرده است؛ و او آیه‌ای برای افرادی درست مثل شما نوشته است، که مایلند شانس خود را بر اساس اعمال نیک امتحان کنند. رومیان 4:4 می‌گوید: «اما به کسی که کار می‌کند، مزد او نه به عنوان فیض بلکه به عنوان بدهی محسوب می‌شود.» اجازه دهید این را توضیح دهم: وقتی شما سالم بودید و می‌توانستید کار کنید، مزد خود را دریافت می‌کردید زیرا آن را به دست آورده بودید. شما می‌توانستید در مورد کارهایی که انجام داده‌اید و آنچه به دست آورده‌اید صحبت کنید، و حتی یک کلمه در مورد مردی که به شما پول داده بود نمی‌گفتید. این دقیقاً همان چیزی است که خداوند با آن آیه منظور دارد. اگر می‌توانستید با کارهایی که انجام داده‌اید به بهشت بروید، هیچ فیضی در آن نبود. شما چیزی از محبت خدا که در عیسی نشان داده شده است نمی‌دانستید. شما نمی‌توانستید بخوانید: «به او که ما را دوست داشت و ما را از گناهانمان با خون خود شست»؛ زیرا شما بدون منجی در آنجا بودید و آهنگی نداشتید. آیا فکر می‌کنید خوشحال می‌شدید؟
برای اولین بار او کاملاً اعتراف کرد که با وجود تمام خوبی‌هایی که ادعا می‌کرد، گناهکار بود و به یک منجی نیاز داشت. من برای او این آیه را خواندم: «این سخنی امین و شایسته هر قبول است که مسیح عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات دهد» (اول تیموتائوس 1:15). او تکرار کرد: «برای نجات گناهکاران.»
گفتم: «بله، برای نجات گناهکاران – نه برای کمک به گناهکاران برای نجات یافتن، بلکه برای نجات گناهکاران. او منجی است، و کلام خدا این است: «اما به کسی که کار نمی‌کند بلکه به او که بی‌دینان را عادل می‌شمارد ایمان می‌آورد، ایمان او برای عدالت محسوب می‌شود» (رومیان 4:5). «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور، و نجات خواهی یافت» (اعمال 16:31).» او ایمان آورد و امید جدیدی داشت – نه بر اساس کارهایی که انجام داده بود بلکه با باور آنچه خدا در مورد کارهایی که مسیح انجام داده است می‌گوید.
صبح روز بعد برای دیدن او توقف کردم، و او با شادی نگاه کرد و گفت: «حالا آهنگی خواهم داشت! این خواهد بود: «به او که ما را دوست داشت و ما را از گناهانمان با خون خود شست» (مکاشفه 1:5).
خواننده، آیا شما قادر خواهید بود آن آهنگ را بخوانید، یا باید تحت داوری خدا بگویید: «من در این شعله عذاب می‌کشم» (لوقا 16:24)؟ «هر که به پسر ایمان آورد، حیات جاودانی دارد؛ و هر که به پسر ایمان نیاورد، حیات را نخواهد دید، بلکه غضب خدا بر او می‌ماند» (یوحنا 3:36). ما می‌توانیم بیشتر به شما بگوییم.
