سوال: چرا عیسی همه بیماران دیگر را که در حوض بیت‌حسدا در یوحنا ۵ بودند، شفا نداد؟
پاسخ: روایت در یوحنا ۵ هیچ چیز در مورد بقیه «انبوهی از بیماران، کوران، لنگان، فلجان، که منتظر حرکت آب بودند» (آیه ۳ NKJV) که در این حوض دراز کشیده بودند، نمی‌گوید. بنابراین، آسان است که به همان نتیجه‌گیری که سوال‌کننده ما می‌رسد، بپریم، که عیسی همه بیماران دیگر را در حوض بیت‌حسدا شفا نداد. اما تنها چیزی که می‌توانیم با اطمینان بگوییم این است که پاسخ این سوال را نمی‌دانیم. آیا حتی درست است که این سوال را بپرسیم وقتی یوحنا رسول، نویسنده این انجیل، اظهارات زیر را با الهام از روح‌القدس نوشت؟
و عیسی واقعاً بسیاری از نشانه‌های دیگر را در حضور شاگردان خود انجام داد که در این کتاب نوشته نشده است؛ اما اینها نوشته شده‌اند تا شما ایمان آورید که عیسی مسیح، پسر خداست، و با ایمان آوردن، در نام او حیات داشته باشید (یوحنا ۲۰:۳۰-۳۱). و بسیاری چیزهای دیگر نیز هست که عیسی انجام داد، که اگر یکی یکی نوشته می‌شدند، گمان می‌کنم که حتی خود جهان نیز نمی‌توانست کتاب‌هایی را که نوشته می‌شدند، در خود جای دهد. آمین (یوحنا ۲۱:۲۵).
تعدادی از این «بسیاری از نشانه‌های دیگر» و «بسیاری از چیزهای دیگر» در سه انجیل دیگر ثبت شده‌اند. با این حال، آنچه روح خدا نویسندگان را به نوشتن آن الهام بخشید، برای سرگرمی ما یا فرزندانمان نوشته نشده بود. این چیزها، و به طور خاص این «نشانه‌ها»، نوشته شده بودند تا عیسی را به عنوان مسیح، مسیح موعود، در برابر خوانندگان خود قرار دهند، تا آنها بتوانند در نام او حیات – حیات ابدی – داشته باشند. به دلیل این هدف و تمرکز دقیق، انجیل یوحنا اغلب به عنوان یک رساله استفاده شده است، و خدا از طریق خواندن آن، افراد بی‌شماری را نجات داده است.
وقتی این انجیل را می‌خوانیم، بارها و بارها از قدرت الهی شگفت‌انگیز و حیرت‌انگیزی که پسر خدا در اینجا بر روی زمین به عنوان انسان، با آرامش و فروتنی به نمایش گذاشت، شگفت‌زده می‌شویم.
در فصل ۲ او مقدار زیادی آب را به شراب تبدیل کرد – شش کوزه سنگی که هر کدام ۲۰ یا ۳۰ گالن گنجایش داشتند. این شراب با کیفیت بهتری نسبت به شرابی بود که خانواده در این عروسی تمام کرده بودند. مطمئناً پس از جشن عروسی به اندازه کافی باقی مانده بود تا نیاز آنها را برای چندین روز تامین کند.
در فصل ۴ او فوراً و کاملاً پسری را در فاصله حدود ۲۵ مایلی شفا داد، درست در لحظه‌ای که به پدرش می‌گفت پسر خوب شده است.
در فصل ۵ او مردی را که ۳۸ سال در کنار حوض دراز کشیده بود شفا داد – شاید طولانی‌تر از هر کس دیگری در میان جمعیت بیماران آنجا. مرد امید خود را از دست داده بود و در نتیجه کاری گناهکارانه که مدت‌ها قبل انجام داده بود، فلج شده بود.
در فصل ۶ او از خدا برای ناهاری که یک پسر کوچک به او داد، تشکر کرد، و با آن پنج نان جو و دو ماهی کوچک، ۵۰۰۰ مرد را سیر کرد (متی ۱۴:۲۱ اضافه می‌کند، «علاوه بر زنان و کودکان»). آنها هر چقدر که می‌خواستند خوردند، و ۱۲ سبد پر از باقیمانده جمع‌آوری شد.
در فصل ۶ او ۳ یا ۴ مایل در تاریکی شب بر روی سطح دریاچه طوفانی راه رفت تا به جایی که شاگردانش در قایق بودند، که برای پارو زدن در عرض دریاچه تلاش می‌کردند، برسد. در فصل ۹ او مردی بالغ را در حین عبور شفا داد، یک گدای نابینا از بدو تولد، چیزی که قبلاً هرگز شنیده نشده بود.
در فصل ۱۱ او مردی را که چهار روز قبل دفن شده بود، از غاری که جسدش در آن قرار داشت، فراخواند. مرد، ایلعازر، زنده از غار بیرون آمد، در کفن‌های خود پیچیده شده بود.
در فصل ۲۱، پس از رستاخیز خود، او به هفت نفر از شاگردانش، ماهیگیران باتجربه‌ای که تمام شب را بدون نتیجه ماهیگیری کرده بودند، گفت که تور خود را در سمت راست قایق بیندازند. سپس تور با ۱۵۳ ماهی بزرگ پر شد اما پاره نشد.
هر یک از هفت حادثه ذکر شده قبل از مرگ و رستاخیز او، او را با قدرت الهی فوق بشری، با از خودگذشتگی در حال انجام کارهای نیک برای منفعت دیگران نشان می‌دهد. مطمئناً می‌توانست چیزهای بیشتری نیز گفته شود. نشانه هشتم نشان می‌دهد که پس از رستاخیز او، او هنوز همان بود. نه قدرت او و نه نگرانی محبت‌آمیز او برای خودش به هیچ وجه کاهش نیافته بود.
وقتی به زندگی خداوند عیسی بر روی زمین فکر می‌کنیم، آیا هرگز او را می‌یابیم که از کنار افراد نیازمند بگذرد و بدون رسیدگی به نیاز آنها برود؟ خیر، همه انجیل‌ها او را در حال در دسترس قرار دادن خود، حتی تا شب، برای افراد و جمعیت‌ها به طور یکسان نشان می‌دهند.
کاهن و لاوی در روایت او از «سامری نیکو» از طرف دیگر گذشتند. سامری، تصویری از خود او، در حال سفر، به قربانی نیمه‌جان که در کنار جاده افتاده بود، رسید، به او نزدیک شد، کمک کرد، او را به مهمانخانه برد، هزینه‌هایش را پرداخت کرد و قول داد که برای او بازگردد (لوقا ۱۰:۳۰-۳۷). خداوند عیسی ما چنین است. انبوهی از مردم او را دنبال می‌کردند و همه بیماران خود را می‌آوردند. آنها
از او التماس می‌کردند که فقط لبه لباس او را لمس کنند. و هر که آن را لمس کرد، کاملاً شفا یافت (متی ۱۴:۳۶).
او باید از سامره می‌گذشت (یوحنا ۴:۴، آیات ۳-۴۲ را ببینید) تا به زنی مطرود و از طریق او، بسیاری از مردم شهرش، سوخار، برسد. او دختر جن‌زده یک زن سوری-فنیقی را شفا داد (مرقس ۷:۲۴-۳۰). می‌توانیم بسیاری دیگر را نام ببریم که ایمانشان به او با فیض پاداش داده شد. تنها در دومین بازدید او از زادگاهش ناصره می‌خوانیم که «آنها از او رنجیدند ... اکنون او در آنجا به دلیل بی‌اعتقادی آنها کارهای قدرتمند زیادی انجام نداد» (متی ۱۳:۵۷-۵۸). به کلمه «بسیاری» توجه کنید؛ این کلمه «هیچ» نیست، زیرا حتی در آنجا نیز او کارهای قدرتمندی را برای کسانی که با ایمان به او نگاه می‌کردند، انجام می‌داد. واقعاً دشوار است که عیسی را که از کلام الهام‌بخش خدا می‌شناسیم، هرگز بی‌رحمانه از کنار افراد نیازمند بدون کمک به آنها بگذرد.
نکته دیگری که باید به خاطر داشت این است که وقتی عیسی در اینجا بر روی زمین بود، اگرچه او همیشه و هست و خواهد بود پسر خدا، در عین حال پسر انسان، آن یگانه همیشه وابسته بود. او آنچه را که انجام داد، با روح‌القدس انجام داد، همانطور که در متی ۱۲:۲۴-۳۲ و عبرانیان ۱۰:۱۵ می‌بینیم. بارها در انجیل‌ها او را در حال دعا می‌یابیم، حتی قبل از طلوع آفتاب برمی‌خاست و به مکانی خلوت می‌رفت تا دعا کند (مرقس ۱:۳۵). لوقا ۱۴ بار در انجیل خود به دعای او اشاره کرده است. اشعیا ۵۰:۴-۵ پیشگویی کرده بود که او هر صبح این کار را خواهد کرد. وقتی در اینجا در یوحنا ۵ به چالش کشیده شد، او در آیه ۱۹ تأکید کرد که هر آنچه را که پدر را در حال انجام می‌دید، او، پسر، به همان شیوه انجام می‌داد. او در یوحنا ۷-۸ بیشتر در مورد این رابطه صمیمی با پدر صحبت کرد. پدر رضایت خود را از خداوند عیسی هنگامی که او در آغاز خدمت عمومی خود تعمید گرفت (متی ۳:۱۷) و بعداً در کوه تبدیل هیئت (متی ۱۷:۵) اعلام کرد. تمام کارهایی که عیسی به عنوان انسان بر روی زمین انجام داد، در هماهنگی کامل با پدر و روح‌القدس انجام شد.
چه ما آن را درک کنیم و چه نکنیم، تمام کارهایی که خداوند عیسی انجام داد، و تمام کارهایی که او در اینجا بر روی زمین انجام نداد، کاملاً درست بود و جلال را به خدا آورد.
