...همه کسانی که به خدمت نظامی می‌روند... در اولین رساله خود به تیموتائوس، پولس رسول می‌نویسد:
هدف آنچه امر شده است، محبت از قلبی پاک و وجدانی نیکو و ایمانی بی‌ریا است (۱ تیموتائوس ۱:۵).
آیا ما سه بخش از زره خدا را در این آیه نمی‌یابیم؟ آیا کمر بسته شده با حقیقت «قلبی پاک»، زره عدالت «وجدانی نیکو»، و سپر ایمان «ایمانی بی‌ریا» نیست؟
بالاتر از همه، سپر ایمان را بردارید
این سپر الهی برای محافظت از ما در برابر تیرهای شعله‌ور شریر است که هدفشان آزار مسیحی و از بین بردن لذت او از برکات خداست. اگر ما از برکات خدا لذت نبریم، شهادت کمی در زندگی ما برای مسیح وجود خواهد داشت، و شیطان در حمله خود موفق خواهد شد. تیرهای شعله‌ور برای زخمی کردن و سوزاندن روح مؤمن فرستاده می‌شوند؛ آنها می‌توانند تیرهای شک و بی‌اعتقادی یا آموزه‌های اشتباه و بی‌احترامی به مسیح باشند.
تمام آنچه از ما خواسته می‌شود وقتی دشمن تیرهای آتشین خود را پرتاب می‌کند، این است که خدا را بین دشمن و خودمان قرار دهیم، زیرا دشمن حریف خدا نیست. ایمان با تمام سادگی می‌گوید:
«اگر خدا با ماست، چه کسی می‌تواند علیه ما باشد؟» وقتی داوود با جالوت روبرو شد، ایمان او تشخیص داد که غول با به چالش کشیدن اسرائیل، خدای زنده را به مبارزه می‌طلبد، و این همان چیزی بود که داوود را قادر ساخت تا بر او غلبه کند. ما سپر ایمان را که توسط پادشاه آسا استفاده شد، می‌بینیم، هنگامی که زراح حبشی با لشکریانش به او حمله کرد (۲ تواریخ ۱۴:۱۱). این سپر بی‌نظیر نیز توسط پادشاه حزقیا هنگامی که با کلمات آتشین پادشاه آشور روبرو شد، به کار گرفته شد (۲ تواریخ ۳۲:۸). هنگامی که پولس به تیموتائوس در مورد «ایمان بی‌ریا» نوشت، او از تجربه طولانی خود به عنوان «سرباز خوب عیسی مسیح» سخن گفت. به غلاطیان نوشته بود:
«من با ایمان به پسر خدا زندگی می‌کنم، که مرا دوست داشت و خود را برای من فدا کرد.» این یکی از رازهای جنگ موفق رسول بود، که در پایان خدمت طولانی خود برای استادش، می‌توانست بگوید: «من ایمان را حفظ کرده‌ام.» سپر ایمان او را در بسیاری از درگیری‌ها محافظت کرده بود و او تا پایان از آن استفاده کرد.
کلاهخود نجات را بردارید
هنگامی که افکار ما با نجات خدا درگیر است، قلب و ذهن در برابر هر فکری که بخواهد آرامش را بر هم زند و احساس عدم اطمینان ایجاد کند، محافظت می‌شود. در افسسیان ۲:۸-۹ به ما آموزش داده شده است:
شما به وسیله فیض، از طریق ایمان نجات یافته‌اید؛ و این از خودتان نیست؛ این هدیه خداست: نه بر اساس اعمال، تا هیچ کس نتواند فخر کند.
بسیاری از مسیحیان با شک و ترس دائمی در مورد نجات خود زندگی می‌کنند، هرگز به درستی یاد نگرفته‌اند که «خدا ما را نجات داده است»، و اینکه نجات ما کاملاً به کار مسیح و فیض حاکم خدا بستگی دارد. چنین افرادی هرگز وارد مالکیت فعلی آنچه خدا در مسیح به ما داده است نمی‌شوند؛ زندگی آنها در عدم اطمینان رقت‌انگیز می‌گذرد، زیرا به سادگی بر ارزش خون گرانبهای مسیح و حقیقت کلام مقدس خدا تکیه نمی‌کنند. کلاهخود نجات حالتی از آرامش را به ارمغان می‌آورد، زیرا روح بر آنچه مسیح هست و انجام داده است، نه بر تلاش‌های بیهوده خود، آرام می‌گیرد. مقدسین تسالونیکی در حقیقت آمدن خداوند آموزش ندیده بودند، و این کمبود توسط دشمن برای آزار آنها استفاده شده بود. پولس برای آنها «کلاهخود، امید نجات» را فرستاد، نجات کاملی که قرار بود در آمدن خداوند عیسی به دست آید:
زیرا خدا ما را برای غضب تعیین نکرده است، بلکه برای به دست آوردن نجات به وسیله خداوند عیسی مسیح، که برای ما مرد تا چه بیدار باشیم و چه خواب، با او زندگی کنیم (۱ تسالونیکیان ۵:۸-۱۰).
شمشیر روح
شمشیر تنها یک سلاح دفاعی نیست؛ می‌توان از آن برای فراری دادن دشمن استفاده کرد. چنین است «شمشیر روح، که کلام خداست.» آیا ما نمونه عالی استفاده از این شمشیر الهی را نداریم، هنگامی که خداوند مبارک با حملات شیطان با کلمات «
نوشته شده است؟» روبرو شد؟ نقل قول از کتاب مقدس هنگام مواجهه با دشمن کافی نیست؛ ما باید با کتاب مقدسی که روح‌القدس ساکن در ما انتخاب کرده است، با او روبرو شویم. برای این کار باید هم در کتاب مقدس آموزش دیده باشیم و هم تحت کنترل روح‌القدس باشیم. شیطان هنگام حمله به خداوند، از کتاب مقدس نقل قول کرد، اما خداوند با کتاب مقدس دیگری با او روبرو شد، که شمشیر روح بود، و شیطان پاسخی برای این نداشت. در بسیاری از درگیری‌های خود، پولس اغلب از شمشیر روح استفاده می‌کرد، اما حتی در چنین خادمی برجسته‌ای نیز کمالی که در استادش دیده می‌شد، وجود نداشت. هنگامی که کاهن اعظم به کسانی که در کنارش ایستاده بودند دستور داد پولس را بزنند، او با خشم عادلانه پاسخ داد:
«خدا تو را خواهد زد، ای دیوار سفید شده.» این استفاده از شمشیر روح نبود، اگرچه با عمل نادرست با خشم عادلانه روبرو شد. رسول مظلوم در آن زمان در روح استادش نبود که در شرایط مشابه، کوچکترین خشمی نشان نداد. در واقع، پولس مجبور شد شمشیر روح را علیه کلمات عجولانه خود به کار گیرد و بگوید: «نوشته شده است، تو نباید علیه حاکم قوم خود بد بگویی.»
همیشه در روح دعا کنید
بخش هفتم و نهایی زره، دعا است:
«همیشه با هر دعا و التماس در روح دعا کنید، و با تمام پایداری و التماس برای همه مقدسین مراقب باشید.» اگر استفاده ما از کلام خدا قرار است تحت کنترل روح خدا باشد، دعاهای ما نیز باید «در روح» باشد. دعا بیان وابستگی و اعتماد ما به خداست، و این نگرش باید در همه فصول ما را مشخص کند. همه دعاها، دعاهای از هر نوع، تمام زمینه علایق خدا را در این جهان در بر خواهد گرفت، حتی اگر ما از آنچه واقعاً در میان هزاران نفر از مردم خدا اتفاق می‌افتد، کم بدانیم. در زمان‌های آزمایش ویژه، درخواست‌های ویژه‌ای هم برای مقدسین و هم برای خادمان خداوند وجود خواهد داشت، اگرچه ما همیشه باید به یاد داشته باشیم که همه مقدسین برای قلب مسیح عزیز هستند، و ما با همه در وحدت بدن مسیح پیوند خورده‌ایم. در اینجا رسول دعاهای مقدسین را در رابطه با خدمت ویژه‌ای که خداوند عیسی به او سپرده بود، می‌خواهد. خداوند مبارک ما نه تنها به ما نشان داده است که چگونه شمشیر روح را در درگیری به کار گیریم، بلکه نمونه کاملی از وابستگی به خدا را به ما داده است، زیرا در مورد او در باغ جتسیمانی می‌خوانیم:
و در درگیری بود که با شدت بیشتری دعا کرد (لوقا ۲۲:۴۴).
روز شر به زودی به پایان خواهد رسید، زیرا خداوند می‌آید تا ما را برای همیشه با خود ببرد. سپس دیگر نیازی به درگیری با نیروهای روحانی که به دنبال جلوگیری از ورود ما به برکات روحانی هستند که خدا در مسیح در مکان‌های آسمانی به ما داده است، و تلاش می‌کنند ما را از امتیاز وفاداری به مسیح در زمان غیبت او از این جهان محروم کنند، نخواهد بود. اما ما نمی‌توانیم برای مسیح بایستیم مگر اینکه هر بخش از زره الهی را برداریم، و درک کنیم که تمام قدرت برای این درگیری تنها در خداوند عیسی مسیح است.
