پیامبری که یهوه او را برانگیخت، سفری به درون یک روح. معمولاً اولین اشاره به یک موضوع در کتاب مقدس، سرنخی از معنای آن می‌دهد، مانند «پیامبر». ابراهیم، اگرچه در انکار شرم‌آور همسرش گرفتار شد، اما نماینده خدا بود و باقی ماند.
دعای یک قلب مشتاق: «خداوندا، مرا بشکن!» ویلیام مک‌دونالد می‌گوید. اگر چیزی شکسته باشد، آن را به مغازه برمی‌گردانیم. ما «شکسته» و «شکستگی» را با ضرر، ضعف، نقص، کمبود و شکست مرتبط می‌دانیم.
بسیاری از آنها اموالشان نابود شد و شغلشان را از دست دادند. برخی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، دستگیر و زندانی شدند. کتاب شهدای فاکس نام بسیاری را که به خاطر ایمانشان به مسیح کشته شدند، فهرست می‌کند. در کلام خدا درباره عیسی مسیح و رنج‌های او به دست مردان شریر می‌خوانیم.
مزمور ۸۹ عهدی را که یهوه با داوود در ۲ سموئیل ۷:۴-۱۷ بست، بیان می‌کند. آیات ۳-۴ سوگند را تکرار می‌کنند که پادشاهی مسیح برای همیشه برقرار خواهد شد. در آیات ۷-۹، مسیح، به عنوان پسر، میراث وعده داده شده توسط خدا را اعلام کرد.
یک نبی مسافر عادت داشت در خانه یک زوج در شونم توقف کند تا در طول سفرش استراحت کند. در حالی که زن غذای او را سرو می‌کرد و با او صحبت می‌کرد، شروع به شکل‌گیری نظری در مورد شخصیت او کرد. چگونه می‌توانیم امروز یک «مرد خدا» را بشناسیم؟
بسیاری از تلاش‌های بشر هدفشان آوردن صلح پایدار به این زمین است. اما با وجود تمام این تلاش‌ها، هنوز هیچ رضایت یا صلح واقعی در قلب انسان‌ها وجود ندارد. در هیچ کجای جهان نمی‌توان صلح واقعی و پایدار را یافت مگر در خدا. او تنها نویسنده چنین صلحی است.
فرهنگ لغت مریام-وبستر «فدیه» را اینگونه تعریف می‌کند: «مبلغی که برای آزادی کسی یا چیزی در اسارت پرداخت یا مطالبه می‌شود.» کتاب مقدس به ما می‌گوید که عیسی، «پسر انسان نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدیه‌ای برای
کشف کنید که چگونه خدا شما را برای اهداف خود مدت‌ها قبل از اینکه آنها را بشناسید، آماده می‌کند. بیاموزید که زندگی خود را با فعالیت آشکار شدۀ او هماهنگ کنید و به کار او بپیوندید.
فریاد یک دل شکسته
کتاب مراثی یکی از کتاب‌های کمتر جذاب در کتاب مقدس است. عنوان خود کتاب نشان می‌دهد که مطالب خواندنی شادی‌آوری ارائه نخواهد داد. دلایل معتبری وجود دارد که ما به دنبال درک این کتاب کمتر شناخته شده باشیم. ارمیا نبی نویسنده کتاب مراثی بود و اغلب
دوم تواریخ ۳۶ سقوط اورشلیم به دست دشمن را توصیف می‌کند. نحمیا یکی از نوادگان این اسیران بود. ما هرگز نباید بر آرامش ظاهری خدای خود تکیه کنیم. در نهایت، خشم عادلانه خدا با تمام رفتارهای گناه آلود، از جمله رفتارهای ما، برخورد خواهد کرد. ما نباید گناه را سبک بگیریم.
