تکیه بر خدا: ضعف، دعا و وعده‌های او

وقتی متوجه می‌شوم که نیازمند، ضعیف و وابسته به خدا هستم، آنگاه دعا می‌کنم. اولین اشاره به دعا در کتاب مقدس ما را به این نکته می‌رساند. در پیدایش ۴:۲۶ می‌خوانیم: «و برای شیث نیز پسری متولد شد، و او را انوش نامید. در آن زمان، مردم شروع به خواندن نام خداوند کردند.»

مردم چه زمانی شروع به خواندن نام خداوند کردند؟ وقتی انوش متولد شد. انوش به چه معناست؟ پاورقی می‌گوید: «مرد ضعیف یا ناتوان.» این بسیار جالب است: در اینجا، اولین اشاره به دعا در کتاب مقدس با مفهوم «مرد ضعیف، ناتوان» مرتبط است.

ما انسان‌های ضعیف و ناتوان هستیم—نه ابرقهرمان، نه قهرمان. ما دانش و تجربه زندگی کمی داریم، قدرت کمی داریم، تأثیر کمی بر محیط خود داریم. ما ضعیف و ناتوان هستیم. هر کس که از این آگاه باشد، دعا خواهد کرد. هر کس که این را در ذهن نداشته باشد و به خود اعتماد کند، احتمالاً دعا نخواهد کرد.

من متقاعد هستم که اگر در این زمینه بیشتر به کلام خدا عمل می‌کردیم، جلال بیشتری از خدا را می‌دیدیم. خدا در برابر متکبران مقاومت می‌کند اما به فروتنان فیض می‌دهد. بنابراین، بیایید دعا کنیم.

کتاب مقدس پر از وعده‌های خداست که ما را تشویق می‌کند تا به کلام او عمل کنیم. او با خوشحالی دعاهای ما را می‌شنود. اگر به دنبال افتخار و جلال او باشیم، از اینکه خدا چقدر خود را آشکار خواهد کرد، شگفت‌زده خواهیم شد.

در اینجا چند وعده آورده شده است:

مرا بخوان، و من به تو پاسخ خواهم داد و چیزهای بزرگ و غیرقابل جستجو را که نمی‌دانی به تو خواهم گفت. (ارمیا ۳۳:۳)

در روز سختی مرا بخوان؛ من تو را نجات خواهم داد، و تو مرا گرامی خواهی داشت. (مزمور ۵۰:۱۵)

بخواهید، و به شما داده خواهد شد؛ بجویید، و خواهید یافت؛ بکوبید، و در به روی شما گشوده خواهد شد. زیرا هر که بخواهد، دریافت می‌کند؛ هر که بجوید، می‌یابد؛ و برای هر که بکوبد، در گشوده خواهد شد. (متی ۷:۷-۸)

اگر کسی از شما حکمت ندارد، باید از خدا بخواهد، که به همه سخاوتمندانه و بدون عیب‌جویی می‌دهد، و به او داده خواهد شد. اما وقتی می‌خواهید، باید ایمان داشته باشید و شک نکنید. (یعقوب ۱:۵)

کمی وقت بگذارید تا در کتاب مقدس به دنبال وعده‌های خدا مربوط به دعا بگردید و شروع به تکیه بر این وعده‌ها با ایمان در هنگام دعا کنید. خدا این را تصدیق خواهد کرد.