چند سال پیش، یک مرد مسیحی گفت که در این سن یک شخص باید بتواند به سه سوال حیاتی پاسخ دهد. در اینجا پاسخ‌های کتاب مقدس به این سه سوال مهم آمده است: من کیستم؟ در مزمور 90:3، موسی به ما می‌گوید که هر یک از ما یک انسان، یک
برخی ادیان ادعا می‌کنند که راهی به بهشت هستند. اما عیسی مسیح تنها کسی است که گفت به بهشت می‌رود تا مکانی برای ما آماده کند. او این را زمانی ثابت کرد که از مردگان برخاست و به بهشت بازگشت (اعمال رسولان ۱:۱-۹). کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود
بعد از اینکه مسیحی شدم، از من خواسته شد که مسئولیت یک کلاس از کودکان مکتب یکشنبه را بر عهده بگیرم. یک یکشنبه بعد از کلاس، ورا، دختری حدود هفت ساله، پیش من آمد و گفت: «بله، ورا.» یک هفته بعد او درگذشت و اکنون در بهشت با نجات‌دهنده‌اش است.
در اوایل دهه ۱۶۰۰، تعدادی از خانواده‌های انگلیسی به دلیل آزار و اذیت مذهبی خانه‌های خود را ترک کردند. آنها ابتدا به یک شهر هلندی و سپس در سال ۱۶۲۰ به آمریکا نقل مکان کردند. آنها در تاریخ آمریکا به عنوان «زائران» شناخته شدند. این گروه نامی برای خود انتخاب نکردند؛ اما در طول سال‌ها
کتاب مقدس سرشار از هشدارها در مورد رانده شدن از حضور خداست. آنقدر وحشتناک است که کلمات زیادی برای بیان این تجربه به کار می‌رود. کلمات کمتری برای توصیف متضاد آن وجود دارد: بهشت، فردوس و جلال. بیایید واقعیت‌های بهشت و جهنم را مقایسه کنیم.
مفهوم بهشت از همان اولین آیهٔ کتاب مقدس ارائه شده است: «در ابتدا خدا آسمان‌ها و زمین را آفرید» (پیدایش ۱:۱ NKJV) بیشتر ارجاعات به فضای باز بزرگ آسمان، جو اطراف سیارهٔ ما، و وسعت
خداوند می‌فرماید که او «در ابدیت ساکن است» (اشعیا ۵۷:۱۵ NKJV) و موسی نوشت: «از ازل تا ابد تو خدا هستی» (مزمور ۹۰:۲ NIV) خداوند حباب کوچک زمان ما را به عنوان صحنه‌ای برای آفرینش تاج‌دار خود ساخت.
نگهبان زندان با امنیت متوسط قبلاً چند بار به من اجازه ورود داده بود. مهم نبود که من سالم بودم و احتمالاً نیازی به آزمایش مورد نیاز نداشتم. فقط یک چیز مهم بود – دسترسی من به یک الزام زندان بستگی داشت که برآورده نشده بود. مهم نبود که او صادق بود.
