صدای مرده به ما می‌گوید که باید برای مواجهه با مرگ آماده باشیم! این کلمات، کلماتی بودند که من روی یک سنگ قبر در یک صحنه قدیمی دشت که با نوه‌هایم از آن بازدید کردم، دیدم. شخصی که در آنجا دفن شده بود می‌خواست پیامی را به همه کسانی که از آنجا می‌گذشتند منتقل کند، پیامی که هر روز به صدها نفر داده می‌شود.
سه جمله اول به ویژه گواهی خاصی بر ارزش و قدرت کار مسیح است. ثروت‌های روحانی که او به واسطه کار تمام شده‌اش به ما بخشیده است، دیده می‌شود. خداوند با نقل قول این کلمات مزمورنویس، رنج ناگفتنی ترک شدن توسط خدا را بیان کرد.
خداوند عیسی نیقودیموس را «معلم اسرائیل» نامید (نه فقط «معلم یک معلم» – آیه ۱۰)؛ با این حال این مرد بسیار آموزش‌دیده از یکی از اساسی‌ترین مسائل مربوط به زندگی روحانی بی‌خبر بود. با پیشینه یهودی خود فکر می‌کرد که قبلاً تولد دوباره یافته است.
نام عیسی، پسر خدای متعال، که از روی محبت به گناهکاران مقصر، آمد تا بمیرد. داستانی که می‌گوید از تولد فروتن او؛ از مسیر تنهایی او، که اینجا بر روی زمین پیموده شد. ای نام گرانبهای او که نجات‌دهنده است، آمد تا گمشدگان را نجات دهد؛ آمد
مرگ اجتناب‌ناپذیر است، اما می‌توانید برای سفر نهایی خود آماده شوید. کشف کنید که چگونه عیسی مسیح راهی به بهشت برای همه کسانی که به او ایمان می‌آورند، ارائه می‌دهد.
در عهد عتیق، خدا هنوز فاش نکرده بود که مکانی که مردگان ابتدا به آن می‌روند به دو بخش تقسیم می‌شود، یکی برای ایمانداران و دیگری برای بی‌باوران. معادل آن در عهد جدید هادس است، اصطلاحی که نسخه کینگ جیمز متأسفانه گاهی اوقات آن را «جهنم» ترجمه می‌کند.
