کی؟ چرا؟ و کجا؟
چند سال پیش، وقتی یک مرد مسیحی به سن ۱۰۰ سالگی رسید، گفت که در این سن یک شخص باید بتواند به سه سؤال حیاتی بالا پاسخ دهد. فکر می‌کنم او منظور داشت که حکمت پیری باعث می‌شود ما پاسخ این سؤالات را خیلی قبل‌تر تعیین کنیم. سلیمان فراتر رفت و به همه توصیه کرد که «آفرینندۀ خود را در روزهای جوانی‌ات به یاد آور، پیش از آنکه روزهای سخت فرا رسند و سال‌هایی نزدیک شوند که بگویی: «من از آنها لذتی نمی‌برم»» (جامعه ۱۲:۱ NKJV).
در اینجا پاسخ‌های کتاب مقدس به این سه سؤال مهم آمده است:
من کیستم؟
در مزامیر ۹۰:۳، موسی به ما می‌گوید که هر یک از ما یک انسان، فرزند آدم هستیم. آدم و حوا، والدین اولیۀ ما، به طور خاص توسط خدا آفریده شدند (پیدایش ۱:۲۶-۲۷؛ ۲:۲۱-۲۳). اما آدم علیه خدا شورش کرد: «بنابراین، همانطور که گناه از طریق یک انسان وارد جهان شد، و مرگ از طریق گناه، و بدین ترتیب مرگ به همۀ انسان‌ها سرایت کرد، زیرا همه [مردم] گناه کردند» (رومیان ۵:۱۲). اولین قدم برای خروج از این وضعیت گمراهی روحانی این است که آن را بپذیریم و از آن توبه کنیم با گفتن شخصی: «من کیستم؟ – من یک گناهکار هستم که به نجات خدا نیاز دارم.»
چرا من اینجا هستم؟
ما فقط این سؤال را می‌پرسیم زیرا، گناهکار بودن، ما از خدا دور هستیم و بنابراین معنای واقعی زندگی را نمی‌دانیم. وقتی سلیمان با جدیت این موضوع را بررسی کرد، نوشت: «بیایید نتیجۀ کل مطلب را بشنویم: از خدا بترسید و فرمان‌های او را حفظ کنید، زیرا این تمام وظیفۀ انسان است. زیرا خدا هر کاری را به داوری خواهد آورد، از جمله هر چیز پنهانی، چه خوب باشد و چه بد» (جامعه ۱۲:۱۳-۱۴).
ما در مورد زندگی واقعی زمانی می‌فهمیم که خداوند عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده و خداوند بپذیریم. او گفت: «من آمده‌ام تا آنها [شما] زندگی داشته باشند، و تا آنها [شما] آن را فراوان‌تر داشته باشند» (یوحنا ۱۰:۱۰). پس از نجات، هر مسیحی کشف می‌کند که چرا زنده است: «زیرا ما [ایمانداران] کار دست او [خدا] هستیم، که در مسیح عیسی برای کارهای نیک آفریده شده‌ایم، که خدا از پیش آماده کرده بود تا ما در آنها راه برویم» (افسسیان ۲:۱۰). به عبارت دیگر، ایمانداران باید مانند خود خداوند زندگی کنند: «که به هر جا می‌رفت و نیکی می‌کرد ... زیرا خدا با او بود» (اعمال ۱۰:۳۸).
من به کجا می‌روم؟
شاید شما با پاسخی که کتاب مقدس در مورد سؤال اول می‌دهد موافق نبوده‌اید زیرا خود گناه در قرن بیست و یکم موضوع ممنوع [موضوع ممنوعه] جهان است. و با از دست دادن امید به خدا، خود مرگ برای بسیاری موضوعی بیش از حد ترسناک برای بحث شده است. با این حال، واقعیت این است که همه خواهند مرد. وقتی داوود در حال مرگ به پسرش سلیمان گفت: «من راه تمام زمین را می‌روم» (اول پادشاهان ۲:۲). بخشی از پیام انجیل در مورد آمادگی برای مرگ است: «و همانطور که برای انسان مقرر شده است که یک بار بمیرد، اما پس از آن داوری، پس مسیح یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بر دوش کشد» (عبرانیان ۹:۲۷-۲۸). بله، شما می‌توانید از مجازات جهنم اجتناب کنید اگر برای نجات از گناهانتان به خداوند عیسی مسیح ایمان بیاورید. اما، حتی بهتر، می‌توانید مطمئن باشید که سرنوشت شما بهشت خواهد بود! شما به کجا می‌روید؟ ما می‌توانیم بیشتر به شما بگوییم.
