مرگ و رستاخیز عیسی مسیح همه کسانی را که به او ایمان دارند از قلمرو داوری طاقت‌فرسا به مکانی از برکت بی‌حد و حصر برده است. این به این دلیل است که آن چیزها – حتی تمام گناه و گناهان ما – به طور کامل توسط خداوند عیسی بر روی صلیب جلجتا رسیدگی شده‌اند.
قدرت خدا برای نجات، قدرت خدا برای نجات هر کسی است که ایمان آورد. پولس می‌گوید که خدا مردم را به دلیل «سرکوب حقیقت» با بی‌عدالتی ما گناهکار می‌داند. انکار خدا به یک مارپیچ نزولی منجر می‌شود که در آن انسان‌ها و موجودات کمتر را به جای او قرار می‌دهند.
یعقوب و پولس می‌گویند که انسان بدون اعمال شریعت، تنها با ایمان عادل شمرده می‌شود. اما برای کسی که کار نمی‌کند، بلکه به او که بی‌دینان را عادل می‌شمارد، ایمان می‌آورد، ایمانش به عنوان عدالت محسوب می‌شود. در تمام کتب مقدس احتمالاً هیچ دو نویسنده‌ای بیشتر از یعقوب و
در تیطس 3:4-5، ماده اولیه خدا با ماده اولیه بسیار ضعیفی شروع می‌کند. تیطس 3:3 وضعیت اسفناک کسانی را که او نجات می‌دهد توصیف می‌کند: «نادان، نافرمان، فریب‌خورده، بنده شهوات و لذات گوناگون، در بدخواهی و حسادت زندگی می‌کردند، نفرت‌انگیز و از یکدیگر متنفر بودند»
کار خداوند عیسی، پسر خدا، آنقدر بزرگ و جامع است که کلام خدا از اصطلاحات مختلفی برای توصیف آن استفاده می‌کند. یکی از این اصطلاحات که در کتاب مقدس استفاده می‌شود «عادل شمردن» است. مفید است که ببینیم عادل شمردن ما دو جنبه دارد.
