مورد دیگری که پرندگان در قربانی استفاده می‌شدند، در تطهیر جذامی بود. کتاب مقدس می‌گوید: «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان ۳: ۲۳). ما همه جذامیان روحانی بودیم! فقط خدا می‌توانست جذام را شفا دهد، چه جذامیان جسمانی در اسرائیل، چه جذامیان روحانی امروز.
در آغاز مراسم تطهیر جذامی، دو پرنده باید گرفته می‌شدند. توجه داشته باشید که این پرندگان باید پاک و زنده می‌بودند. در قربانی نوح (پیدایش ۸: ۲۰)، تمایزی بین پرندگان پاک و ناپاک قائل شده است. مسیح پاک بود و ما در گناهانمان ناپاک بودیم. پرندگان نیز باید زنده می‌بودند، در تضاد با جذامی که تحت حکم مرگ بود. و ما همه در خطایا و گناهانمان مرده بودیم (افسسیان ۲: ۱)، مرده نسبت به خدا.
یکی از پرندگان باید در یک ظرف سفالی کشته می‌شد. چقدر شگفت‌انگیز است که پسر ابدی خدا به این جهان آمد و بدنی، یک ظرف سفالی، که برای او آماده شده بود (عبرانیان ۱۰: ۵) گرفت. در بدن خود، او «به واسطه روح ابدی خود را بی‌عیب به خدا تقدیم کرد» (۹: ۱۴). آب جاری در متن ما نماد روح‌القدس خواهد بود.
سپس، پرنده دوم باید در خون پرنده اول فرو برده می‌شد و در هوا رها می‌شد. پرنده دوم از رستاخیز مسیح سخن می‌گوید. او برخاسته است، نام او را ستایش کنید! او «برای خطاهای ما تسلیم شد و برای توجیه ما برخاست» (رومیان ۴: ۲۵). به همین دلیل پرنده دوم در خون فرو برده شد. این گواهی بود که جذامی در برابر خدا پاک شده بود. برای ما خون مسیح ریخته شده است. ما برای همیشه پاک و توجیه شده‌ایم (۵: ۱، ۹)!
