«بکوشید تا آنچه را که خداوند را خشنود می‌سازد، تشخیص دهید.» (افسسیان ۵:۱۰)خبر خوش انجیل این است که فیض خدا در بدترین روزهای ما نیز در دسترس است. این حقیقت دارد زیرا مسیح به طور کامل خواسته‌های عدالت خدا را برآورده کرد و به طور کامل مجازات قانون شکسته شده را هنگامی که به جای ما بر صلیب مرد، پرداخت. به همین دلیل، پولس می‌توانست بنویسد: «او همه گناهان ما را بخشید» (کولسیان ۲:۱۳، NIV).
آیا این بدان معناست که خدا دیگر اهمیتی نمی‌دهد که ما اطاعت کنیم یا نافرمانی؟ به هیچ وجه. کتاب مقدس از غمگین کردن روح‌القدس از طریق گناهانمان سخن می‌گوید (افسسیان ۴:۳۰). و پولس دعا کرد که ما «او را در هر جهت خشنود سازیم» (کولسیان ۱:۱۰، NIV). واضح است که او به رفتار ما اهمیت می‌دهد و هنگامی که از توبه از گناه آگاهانه خودداری کنیم، ما را تأدیب خواهد کرد. اما خدا دیگر داور ما نیست. از طریق مسیح، او اکنون پدر آسمانی ماست که ما را فقط از روی محبت و فقط برای خیر ما تأدیب می‌کند.
اگر برکات خدا وابسته به عملکرد ما بود، واقعاً ناچیز می‌بود. حتی بهترین کارهای ما نیز با گناه آمیخته است—با درجات مختلفی از انگیزه‌های ناپاک و بسیاری از عملکردهای ناقص. ما همیشه، تا حدی، به فکر خودمان هستیم، از خودمان محافظت می‌کنیم، از غرورمان دفاع می‌کنیم. به این دلیل است که ما تباهی کامل اصل گناه باقی‌مانده در ما و آلوده کردن هر کاری که انجام می‌دهیم را درک نمی‌کنیم که هر تصوری از کسب برکات خدا از طریق اطاعت خود را سرگرم می‌کنیم. و چون ما به طور کامل درک نمی‌کنیم که عیسی مجازات همه گناهان ما را پرداخت، هنگامی که حتی نتوانسته‌ایم به خواسته‌های خودمان برای خشنود کردن خدا عمل کنیم، از برکت خدا ناامید می‌شویم.
بدترین روزهای شما هرگز آنقدر بد نیستند که از دسترس فیض خدا خارج باشید. و بهترین روزهای شما هرگز آنقدر خوب نیستند که از نیاز به فیض خدا بی‌نیاز باشید.
