پولس رسول به شدت بر حقیقت و ارزش پیامی که به او سپرده شده بود، تأکید می‌کند. این پیامی است که اساس تمام مسیحیت واقعی است—پیامی ساده، اما به طرز شگفت‌انگیزی والا. «یک سخن وفادارانه» به واقعیت صادق و قابل اعتماد است. «شایسته هرگونه پذیرش» به این معنی است که با تمام وجود و بدون هیچ قید و شرطی به تمام بشریت توصیه می‌شود.
چه کسی می‌تواند شگفتی چنین پیامی را اندازه بگیرد؟ چگونه می‌توان ارزش گرانبهای آن را به طور کامل درک کرد؟ این فیض برتر و ابدی است! خالق به جایگاه انسانیت فروتنانه فرود آمد، نه تنها برای نشان دادن یک ملاحظه دلسوزانه، بلکه برای تحمل داوری وحشتناک خدا به منظور نجات گناهکاران. این واقعاً مهربانی بی‌نظیری است نسبت به کسانی که کوچکترین ملاحظه‌ای را شایسته نبودند، زیرا ما دشمنان خدا بودیم، گمراه، تباه، گناهکار، و فقط مستحق داوری.
پولس به این کلمات اضافه می‌کند، «که من رئیس آنها هستم،» خود را گناهکارترین همه می‌دانست. پولس مذهبی، خودپسند و مغرور بود، اما او آموخت که این در نظر خدا کاملاً گناهکارانه است. مطمئناً هر کسی که گناه خود را در چشمان خدا درک می‌کند، با گناهکاری وحشتناک گناهان خود در حضور قدوسیت خدا روبرو می‌شود. اما سپس کمال و زیبایی فیض خدا در مسیح عیسی به روح آورده می‌شود، و در شناخت آمرزش ابدی که کاملاً بر اساس شخص مبارک و کار خداوند عیسی است، آرامش وجود دارد. «پس چون به ایمان عادل شمرده شدیم، به وساطت خداوند ما عیسی مسیح با خدا صلح داریم» (رومیان ۵:۱).
