عشق پدر، به نمایش گذاشته شده توسط عیسی
«آنچه از آغاز بود، آنچه شنیده‌ایم، آنچه با چشمان خود دیده‌ایم، آنچه به آن نگریسته‌ایم، و دستان ما آن را لمس کرده‌اند، در مورد کلام حیات.» —اول یوحنا ۱:۱ NKJV
رسول یوحنا شگفت‌زده بود از این فکر که عشق پدر اینقدر بزرگ است، و او مکث کرد تا با دقت به آن بیندیشد. برای این کار، حواس او درگیر بودند: اول، گوش‌ها برای شنیدن؛ دوم، چشم‌ها برای دیدن؛ و سوم، دست‌ها برای لمس کردن. نتیجه‌گیری یوحنا این بود که واقعاً این مرد بی‌نظیر است!
همانطور که رسول این آیه آغازین از اول یوحنا را شروع کرد، ابتدا به «آنچه شنیده‌ایم» اشاره کرد. شاگردان واقعاً سخنان آن مرد را شنیدند و متوجه شدند که او مردی عادی نیست. آنها با دقت گوش دادند و سپس آنچه را شنیده بودند به ما منتقل کردند. جمعیت «از کلمات پرفیض که از دهان او بیرون می‌آمد، شگفت‌زده شدند» (لوقا ۴:۲۲). «آنها از تعلیم او متحیر شدند، زیرا کلام او با اقتدار بود» (آیه ۳۲). در موقعیتی دیگر، افسرانی که برای دستگیری عیسی فرستاده شده بودند، گفتند: «هیچ کس هرگز مانند این مرد سخن نگفته است!» (یوحنا ۷:۴۶). عیسی به شاگردان گفت: «کلماتی که من به شما می‌گویم روح و حیات هستند» (۶:۶۳). یعنی کلمات او تأثیری روحانی و حیات‌بخش در کسانی که می‌شنیدند ایجاد می‌کرد. این را نمی‌توان در مورد هیچ کس دیگری گفت.
سپس رسول به صحبت در مورد «آنچه با چشمان خود دیده‌ایم، آنچه به آن نگریسته‌ایم» ادامه داد. در اینجا رسول می‌خواهد که ما نگاه کنیم و تأمل کنیم. این فقط یک نگاه گذرا نیست، بلکه وقت گذاشتن و تأمل در مورد کسی است که چشمان ما به او دوخته شده است، یعنی عیسی. در لوقا ۵ می‌بینیم مردی را که می‌تواند گناهان را ببخشد، و جمعیت زیادی که شاهد این بودند، استدلال کردند: «چه کسی می‌تواند گناهان را ببخشد جز خدا به تنهایی» (آیه ۲۱). جمعیتی که سخنان عیسی را شنیدند و آنچه را که او انجام داد دیدند، شگفت‌زده شدند و گفتند: «امروز چیزهای عجیبی دیده‌ایم!» (آیه ۲۶).
زن سامری پس از برخوردش با عیسی در چاه سیخار به مردان شهرش رفت و گفت: «بیایید، مردی را ببینید که همه کارهایی را که کرده‌ام به من گفت. آیا این می‌تواند مسیح باشد؟» (یوحنا ۴:۲۹). عیسی بیش از یک یهودی، بیش از یک نبی بود؛ او واقعاً مسیح، پسر خدای زنده بود. او قلب او را گشود و پدر را به او آشکار کرد، که پرستش‌کنندگانی را می‌جوید تا در روح و حقیقت پرستش کنند.
آیا این صدای امروز برای ما نیست؟ ما به طرز شگفت‌انگیزی امتیاز داریم که چشمان خود، بینش روحانی خود را بر عیسی متمرکز کنیم. «اما ما عیسی را می‌بینیم، که کمی از فرشتگان پایین‌تر ساخته شد... با جلال و افتخار تاج‌گذاری شد» (عبرانیان ۲:۹). «اما همه ما، با چهره‌ای بی‌پرده، به جلال خداوند می‌نگریم و طبق همان تصویر از جلال به جلال دگرگون می‌شویم، حتی توسط خداوند روح» (دوم قرنتیان ۳:۱۸ JND). ما می‌دانیم او کیست، پسر خدا و پسر انسان – کسی که ما را دوست دارد و از آسمان پایین آمد تا ما را نجات دهد و عشق پدر را آشکار کند.
برگردیم به آیه ما در اول یوحنا، سپس می‌خوانیم «دستان ما آن را لمس کرده‌اند، در مورد کلام حیات.» پس از رستاخیزش، خداوند عیسی به شاگردانش گفت: «به دست‌ها و پاهای من نگاه کنید، که من خودم هستم. مرا لمس کنید و ببینید» (لوقا ۲۴:۳۹ NKJV). کلمه «لمس کردن» به معنای حس کردن یا دست زدن است، و معنی آن در این بخش همانند آیه ما است.
در لوقا ۵:۱۲-۱۴ می‌بینیم عیسی را در شهری که مردی پر از جذام او را دید و گفت: «خداوندا، اگر بخواهی، می‌توانی مرا پاک کنی.» عیسی پاسخ داد. او دست خود را دراز کرد و او را لمس کرد و گفت: «می‌خواهم؛ پاک شو،» و «فوراً جذام از او رفت.» در لوقا ۸:۴۳-۴۸ زنی را با جریان خون برای دوازده سال می‌یابیم که آمد و لبه لباس عیسی را لمس کرد. وقتی عیسی گفت: «چه کسی مرا لمس کرد؟»، زن با لرزش جلو آمد و اعلام کرد که فوراً پس از لمس او، شفا یافت. پاسخ عیسی به او به طرز شگفت‌انگیزی زیباست: «دخترم، شاد باش؛ ایمان تو تو را شفا داده است. با آرامش برو.»
ما کمی از زندگی خداوند عیسی را دنبال کرده‌ایم و دریافتیم که او برای همه کسانی که در پریشانی بودند در دسترس بود. او قادر و مایل بود که با اعمال مهربانی و کلمات تسلی‌بخش دست یابد. باشد که همه کسانی که این را می‌خوانند، با «نگاه کردن به عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان ما» (عبرانیان ۱۲:۲) تسلی و قدرت بیابند. نام او را ستایش کنید!
