شرمنده نباشید از شهادت خداوند ما
««زیرا خدا روح ترس را به ما نداده است، بلکه روح قدرت و محبت و خویشتن‌داری را. پس از شهادت خداوند ما شرمنده مباش، و نه از من که زندانی او هستم، بلکه در رنج‌های انجیل شریک باش، بر حسب قدرت خدا.»» —دوم تیموتائوس 1:7-8 NKJV
آیا تا به حال از چیزی شرمنده شده‌اید؟ دلایل متعددی وجود دارد که ممکن است این احساس را داشته باشید. شاید کاری را در خفا انجام داده‌اید، به امید اینکه کسی متوجه نشود. شاید کلمات دروغین یا آزاردهنده‌ای گفته‌اید که آرزو می‌کنید می‌توانستید آنها را پس بگیرید. احتمالاً از فکر پاسخگویی در کرسی داوری مسیح به خاطر رفتارتان شرمنده هستید. و دلایل بسیار دیگری نیز می‌تواند وجود داشته باشد.
آیه‌ای که در حال بررسی آن هستیم توسط پولس رسول به تیموتائوس نوشته شده است و شامل این کلمات است: ««شرمنده مباش.»» تیموتائوس، جوانی مهربان، در زمانی زندگی می‌کرد که قطعاً امن‌تر بود که با شهادت خداوند یا با پولس، که زندانی خداوند در زندان رومی بود، مرتبط نباشد. تیموتائوس به شدت وضعیت روحانی پایین بسیاری از مسیحیان مدعی را احساس می‌کرد که دیگر نمی‌خواستند به دلیل سرزنش یا شرمساری که پولس به عنوان خادم وفادار خداوند تحمل می‌کرد، با او ارتباط داشته باشند. پولس می‌دانست که ایمان تیموتائوس واقعی است، و او تیموتائوس را تشویق کرد که محکم و وفادار باشد، و از شهادت خداوند یا از پولس رسول شرمنده نباشد. او به تیموتائوس یادآوری کرد که ««هدیه خدا را که در او بود برافروزد»» (آیه 6)، و سپس اشاره کرد که ««خدا روح ترس را به ما نداده است، بلکه روح قدرت و محبت و خویشتن‌داری را»» (آیه 7).
پولس رسول سپس شروع به آشکار کردن آنچه خدا در فیض حاکم خود به ما داده است، کرد. هیچ چیز نیست که ما آن را به دست آورده یا شایسته آن بوده‌ایم. بلکه، فیض خدا از قلب او از طریق خداوند ما عیسی مسیح جاری شد. این هدف خدا ««قبل از آغاز زمان»» (آیه 9) بود — و هیچ چیز در زمان نمی‌توانست آنچه خدا قبل از آغاز زمان هدف قرار داده بود را تغییر دهد. خدا در حال اجرای نقشه شگفت‌انگیز نجات خود بود، که با ظهور نجات‌دهنده ما، خداوند عیسی مسیح، آشکار شده است.
این پیام شگفت‌انگیز انجیل به پولس رسول داده شد. اگرچه او به خاطر این انجیل آزار و اذیت و زندان را تحمل کرد، اما می‌توانست بگوید: ««من شرمنده نیستم: زیرا می‌دانم به چه کسی ایمان آورده‌ام و متقاعد شده‌ام که او قادر است آنچه را که به او سپرده‌ام تا آن روز حفظ کند»» (آیه 12). پولس گذشته، حال و آینده خود را کاملاً به کسی که به او ایمان داشت سپرد. او این شخص را در راه دمشق ملاقات کرده بود، زمانی که نوری درخشان از آسمان او را به زمین زد، نوری روشن‌تر از خورشید ظهر، و صدایی او را صدا زد: ««شائول، شائول، چرا مرا آزار می‌دهی؟»» شائول پرسید: ««تو کیستی، ای خداوند؟»»، و پاسخ آمد: ««من عیسی هستم، که تو او را آزار می‌دهی»» (اعمال 9). این عیسی رد شده، قلب پولس را تسخیر کرده بود. آیا پولس اکنون می‌توانست از او شرمنده باشد؟ نه، این همان کسی است که خدا او را هم خداوند و هم مسیح ساخته است (2:36)، و شائول او را خداوند زندگی خود قرار داد. آیا شما او را خداوند زندگی خود خواهید ساخت؟
شخص دیگری در دوم تیموتائوس 1 وجود دارد که شرمنده نبود: اونسیفوروس (آیه 16). نام او به معنای ««سودآور»» است، و او با هزینه زیادی برای خود سود آورد. او از شناسایی خود با پولس، مردی مورد تحقیر در زنجیر، شرمنده نبود. با جستجوی دقیق پولس، او در تماس مستقیم با مقامات رومی بود؛ و با ملاقات با پولس، رسول را بسیار تازه کرد. او به نام خود وفادار بود، خادمی سودمند بود. او به دنبال افتخار یا هیچ لطفی برای خود نبود، اما دعای پولس که او رحمت را از خداوند بیابد، مطمئناً سهم او خواهد بود.
حالا ما چطور؟ باشد که ما نیز به قلب خداوند عیسی تازگی ببخشیم و از ارتباط با او در این دنیایی که از نجات‌دهنده روی گردانده است، شرمنده نباشیم. ««من از انجیل مسیح شرمنده نیستم، زیرا قدرت خدا برای نجات است»» (رومیان 1:16).
