دانستن این واقعیت شگفت‌انگیز است که عطر مداوم مسیح به سوی خدا برمی‌خیزد. شخص او و کار او، که لذت بی‌پایانی را برای خدای و پدرش به ارمغان می‌آورد، اساس هر برکتی است. ما در برابر خدا ایستاده‌ایم، در پسر محبوب او پذیرفته شده‌ایم. وقتی خدا به مسیح در جلال نگاه می‌کند، ما را در او می‌بیند. وقتی او به ما نگاه می‌کند، مسیح را در ما می‌بیند.
تنها پس از تکمیل رستگاری بود که خدا می‌توانست در مورد سکونت خود در میان قوم رهایی‌یافته‌اش سخن بگوید. حضور خداوند در میان قومش، جلال تاج‌گذاری است که آنها را از این جهان متمایز می‌کند. موسی گفت: «پس چگونه معلوم خواهد شد که قوم تو و من در نظر تو فیض یافته‌ایم، مگر اینکه تو با ما بروی؟ پس ما، قوم تو و من، از همه مردمی که بر روی زمین هستند، جدا خواهیم بود» (خروج ۳۳:۱۶). بنابراین بسیار مهم است که ما راه‌های خود را تنظیم کنیم تا آنها را با کسی که در آنجا ساکن است هماهنگ کنیم و چشمانمان فقط بر او ثابت باشد. آنگاه روح‌القدس آزاد خواهد بود تا خداوند عیسی را در برابر ما متعال سازد.
خیلی زود او را در تمام زیبایی‌اش خواهیم دید، و آنگاه با او و مانند او خواهیم بود. چه روز شگفت‌انگیزی خواهد بود! خداوند در میان رهایی‌یافتگان خود، با قدرت و جلال نمایش داده خواهد شد. در آن روز ما جلال او را به شکلی کامل منعکس خواهیم کرد. آنگاه هر زانویی در برابر او خم خواهد شد و هر زبانی اعتراف خواهد کرد که عیسی مسیح خداوند است. ستایش و پرستش جهانی به پدر و پسر در طول اعصار بی‌شمار ابدیت داده خواهد شد. در واقع، ما مشتاق آن روز هستیم! «آمین. حتی چنین، بیا، خداوند عیسی!» (مکاشفه ۲۲:۲۰).
