هابیل، خنوخ و نوح سه پدرسالار ذکر شده در فصل ایمان عبرانیان ۱۱ هستند که قبل از سیل بزرگ که جهان مسکونی را فرا گرفت، زندگی می‌کردند. هابیل، که ابتدا ذکر شد، فهمید که تنها راه نزدیک شدن به خدا از طریق قربانی است. بنابراین، با ایمان، هابیل بره‌ای را قربانی کرد، و خدا قربانی او را پذیرفت. این نقطه شروع یک رابطه با خداست.
خنوخ با ایمان راه رفت، و از او می‌آموزیم که برای خشنود کردن خدا در دنیایی بی‌خدا، راه رفتن ما باید از شرارت کنونی که ما را احاطه کرده است، جدا باشد. راه رفتن وفادارانه خنوخ با خدا، قلب خدا را خشنود کرد، به طوری که قبل از آمدن داوری، خدا او را برد و او مرگ را ندید.
پدر نوح، لامک، مردی خداپرست بود که نوح تحت تأثیر او بزرگ شد. زندگی در خانه‌ای خداپرست یک امتیاز و برکت بزرگ است. پدر، پدربزرگ و جد نوح همه مردان ایمان بودند. نوح ظرف منتخب خدا بود تا کشتی‌ای را آماده کند که او و خانواده‌اش را در طول سیل، که داوری خدا بر زمین بود، نجات داد. نوح، با ایمان و با اثبات وفاداری خود، آماده بود تا این پروژه عظیم ساخت کشتی بر روی خشکی را بر عهده بگیرد. خدا نقشه را به او داد. در طول ۱۲۰ سالی که کشتی ساخته می‌شد، نوح واعظ داوری عادلانه آینده خدا بود. متأسفانه، هیچ کس به هشداری که خدا داده بود، توجه نکرد. فقط نوح و خانواده‌اش وارد امنیت کشتی‌ای شدند که خدا فراهم کرده بود.
امروز نیز این حقیقت دارد که خدا راه فراری از داوری آینده فراهم کرده است. خداوند عیسی مسیح، نجات‌دهنده ما، تدبیر خداست. او کشتی نجات برای امنیت و برکت ابدی ماست.
