نوشته‌های یوحنا ما را تحت تأثیر قرار می‌دهند به خاطر شیوه‌ای که عظمت خداوند ما عیسی مسیح را نشان می‌دهند. انجیل او کاملاً با سایر اناجیل متفاوت است، و رساله‌های یوحنا به وضوح متمایز هستند. کتاب مکاشفه آنچه قرار است اتفاق بیفتد و چرایی آن را آشکار می‌سازد. آن نشان می‌دهد که داور برتر واقعی کیست:
خدا از همان آغاز آفرینش در نظر داشت. هنگامی که آدم و حوا را آفرید، خدا آدم را در جایگاه یک حاکم – یک پادشاه – قرار داد تا نماینده او باشد. اما آدم و سقوط آدم، آنچه را خدا ساخته بود تباه کرد (پیدایش ۳). به جز هابیل، و شیث با فرزندانش، آدم و
نیمی از سفر پیدایش، اولین کتاب کتاب مقدس، به نوعی با یعقوب مرتبط است. چند قرن پس از طوفان نوح، خدا باعث شد که ساخت برج بابل متوقف شود. او ابرام را فراخواند تا آن منطقه، اور کلدانیان، واقع در عراق امروزی را ترک کند.
این فکر از آن تو بود، ثمره حکمت، محبت الهی، خاص تو: برای افکاری چنین جسورانه، چنین آزاد، عظمت یا قدرتی نمی‌توانست بیابد؛ فقط از آن تو می‌توانست باشد. انگیزه‌ها نیز از آن تو. نقشه، مشورت، از آن تو.
عیسی با محبت آمد تا روح مرا با رحمت بازگرداند. و از اعماق گناه و شرم، او مرا با فیض بلند کرد. اکنون در سطحی بالاتر زندگی می‌کنم، و با روحم زندگی می‌کنم. با این حال چگونه یا چرا، نمی‌توانم بگویم، نمی‌توانم بگویم، او باید مرا بلند می‌کرد!
مجله فیض و حقیقت بره خدا: "بره خدا، تو اکنون بر تخت پدرت در بالا نشسته ای" مجله فیض و حقیقت بره خدا: هر زانویی در آسمان در برابر بره ای که برای گناهکاران کشته شد، خم می شود؛ هر صدا و قلبی فریاد می زند، "بره شایسته سلطنت است"
مجله فیض و حقیقت، منجی را ستایش کنید، ای کسانی که منجی را می‌شناسید. منجی را ستایش کنید، ای کسانی که منجی را می‌شناسید. چه کسی می‌تواند بگوید چقدر به او مدیونیم؟ با خوشحالی به او تقدیم کنیم هر آنچه داریم و هستیم. عیسی نامی است که ما را مجذوب می‌کند؛ او ما را برای نبرد آماده و مسلح می‌کند
جلال مسیح ابدیت را پر می‌کند، ابدیت که بود و هست؛ و تمام ابدیت آینده با ستایش جاودان او خواهد درخشید. به او که زنده است اما یک بار کشته شد عزت، قدرت و ستایش باد، آمین. به او که محبت جاودانه‌اش آن نهرهای گرانبهای فیض را فرستاد،
مجله فیض و حقیقت خدای ما و پدر ما، ما به تو نزدیک می‌شویم. خدای ما و پدر ما، ما به تو نزدیک می‌شویم. در تمام شایستگی پسر محبوب تو، ما می‌بینیم در او، مسیح تو، مسح‌شدهٔ خود تو. در جلال الوهیت یکی در تمام آنچه تو هستی، در
مجله فیض و حقیقت
مشغول به زیبایی‌های او
کریستیان برنستاین (۱۶۷۲–۱۶۹۹) نوشت:
«ای نگاه مشتاق ما را ثابت کن
آنقدر کامل، ای خداوند، بر تو،
که، با زیبایی تو مشغول شده،
ما جای دیگری را نبینیم.»
نویسنده می‌گوید: هر عضو در عملکرد این کلیسا نقشی دارد. اعمال رسولان 20:28 به ما می‌گوید: «به خود و به تمام گله‌ای که روح‌القدس شما را در آن ناظر قرار داده است، توجه کنید تا کلیسای خدا را که او با خون خود خریده است، شبانی کنید.» هر عضو کلیسا نقشی خاص، موهبتی، و بخشی حیاتی دارد.
این کلمات در ارتباط با شام خداوند نوشته شده‌اند، که پولس در اول قرنتیان 11:23-36 به آن اشاره کرد. این جشن عشق و یادبود محبت‌آمیز اوست که مدت‌ها پیش، در شبی که به او خیانت شد، نان و جام را گرفت، نمادهای بدنی که او داد و
خداوند عیسی به خانه مرتا در بیت‌عنیا دعوت شده بود تا با مرتا و خواهرش مریم غذا بخورد. علاقه اصلی مریم این بود که پای او بنشیند و به حرف‌های او گوش دهد. او به عیسی گفت: «آیا تو را باکی نیست که خواهرم مرا تنها گذاشته تا خدمت کنم؟ پس به او بگو مرا یاری کند.»
