دو گاری جدید
درسی برای مسیحیان امروز از داستانی در ۲ سموئیل ۶ وجود دارد، زمانی که داوود پس از گرفتن شهر از یبوسیان، به دنبال آوردن تابوت خدا به اورشلیم بود. این تابوت، نه همان «کشتی نوح»، قرار بود به عنوان شهادتی در حضور قوم خدا باشد.
تابوت خدا چه بود؟
در خروج ۳۷ می‌خوانیم که این تابوت تحت هدایت خدا توسط کارگری که خدا تعیین کرده بود، ساخته شد. این یک ظرف مستطیلی بود، ۲ و نیم ذراع طول، ۱ و نیم ذراع عرض و ۱ و نیم ذراع ارتفاع (یک ذراع تقریباً ۱۸ اینچ است) که اشیاء خاصی از جمله لوح‌های سنگی را که خدا بر آنها نوشته بود (۴۰:۲۰) در خود جای داده بود. تابوت از نوع خاصی از چوب به نام اقاقیا یا چوب شطیم (KJV) ساخته شده بود. این چوب بسیار مقاوم در برابر پوسیدگی است. تابوت با طلای خالص روکش شده بود. بالای تابوت یک پوشش از طلای خالص به نام تخت رحمت قرار داشت. در دو انتهای تخت رحمت، دو کروبی از طلای خالص قرار داده شده بودند که صورت‌هایشان به سمت تخت رحمت نگاه می‌کرد و بال‌هایشان آن را می‌پوشاند.
اولین باری که از کروبیان می‌خوانیم پس از گناه آدم است و او از باغ عدن رانده شد (پیدایش ۳). خدا کروبیان را با شمشیری شعله‌ور برای محافظت از راه درخت زندگی قرار داد تا آدم و حوا نتوانند از آن بخورند و برای همیشه در وضعیت گناهکار زندگی کنند.
هنگامی که همه چیز تکمیل شد، تابوت خدا در چادری به نام «خیمه اجتماع» قرار داده شد. خیمه اجتماع دو قسمت داشت: مکان مقدس و قدس‌الاقداس – جایی که خدا قرار بود ساکن شود. طبق دستور خدا، تابوت در قدس‌الاقداس قرار داده شد. ۲ سموئیل ۶:۲ می‌گوید: «یهوه صبایوت ... در میان کروبیان ساکن است.» سالی یک بار، در روز کفاره، کاهن اعظم وارد قدس‌الاقداس می‌شد و خون را، که پیش‌نمایشی از قربانی مسیح بود، بر تخت رحمت می‌پاشید. آیا قداست تابوت را می‌بینید؟
تابوت در مرکز ملت اسرائیل قرار داشت هنگامی که اردو می‌زدند. هنگامی که سفر می‌کردند، خیمه اجتماع باید طبق دستورات خدا، با دقت و هدف، برچیده و بسته‌بندی می‌شد. این شیء مقدس که توسط کاهنان حمل می‌شد، سپس قوم را هدایت می‌کرد که به ترتیب الهی دنبال می‌کردند.
هنگامی که زمان عبور اسرائیل از اردن و ورود به سرزمین موعود فرا رسید، کاهنان حامل تابوت وارد رود اردن شدند که طغیان کرده بود (یوشع ۳). خدا آب را متوقف کرد و راهی باز شد تا قوم او از زمین خشک عبور کنند. روزها بعد، طبق فرمان خدا، تابوت به دور شهر اریحا حمل شد، روزی یک بار برای شش روز و هفت بار در روز هفتم. در پایان آخرین راهپیمایی به دور شهر، دیوار فرو ریخت و اسرائیل شهر را تصرف کرد. این اتفاقات به این دلیل رخ داد که قوم او از خدا اطاعت کردند و او با آنها بود، همانطور که تابوت نشان می‌داد.
تابوت گم شد
در ۱ سموئیل ۴-۶ در مورد برخی از وقایعی که بین اسرائیل و قومی که در سرزمین به نام فلسطینیان باقی مانده بودند، رخ داد، می‌خوانیم. جنگ بین دو قوم دائمی بود. یک روز نبرد شدیدی در گرفت و برخی از رهبران اسرائیل تصمیم گرفتند تابوت خدا را به میدان نبرد بیاورند. آنها فکر می‌کردند این به آنها کمک می‌کند تا پیروز شوند. بنابراین به شیلو، جایی که تابوت بود، فرستادند و دو پسر سرکش کاهن به همراه دو نفر دیگر تابوت را به نبرد بردند – بدون هیچ دستوری از خدا برای این کار. سربازان اسرائیل هنگامی که تابوت رسید فریاد زدند، با این باور که اکنون خدا با آنهاست و کار درستی انجام می‌دهند. آنها فکر می‌کردند پیروزی حتمی است. نبرد ادامه یافت، فلسطینیان پیروز شدند و تابوت را به شهر خود اشدود بردند و آن را در معبد خدای خود داجون قرار دادند.
حضور تابوت در نهایت داجون را نابود کرد. در واقع، دست سنگین خدا بر هر شهر فلسطینی که تابوت را به آنجا می‌بردند، بود، و در نهایت آنها تصمیم گرفتند از آن خلاص شوند. با طرح‌ریزی نقشه‌ای از خود، تابوت خدا را بر روی یک گاری جدید که به دو گاو که تازه گوساله داشتند، بسته شده بود، قرار دادند. گوساله‌ها را پشت سر گذاشتند، گاوها، به هدایت خدا، گاری را به سمت مردم اسرائیل، به مکانی به نام بیت‌شمش، کشیدند و در آنجا ایستاد. آنها چوب گاری را خرد کردند و گاوها را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کردند. اما سپس مردان بیت‌شمش اشتباه بزرگی مرتکب شدند: آنها به دلیل کنجکاوی به داخل تابوت نگاه کردند، که منجر به مرگ بیش از ۵۰,۰۰۰ مرد شد. ما خدا را از طریق کنجکاوی یا نافرمانی انسانی خدمت یا احترام نمی‌گذاریم!
تابوت خدا به خانه ابیناداب برده شد، که پسرش العازار را برای مراقبت از آن تقدیس کرد. آنها با تابوت خدا درست رفتار کردند و در طول ۲۰ سالی که در آنجا بود برکت یافتند (۱ سموئیل ۷:۱-۲).
اشتباه و درست توسط خادم خدا
داوود می‌خواست تابوت خدا را به اورشلیم بیاورد، همانطور که در ۲ سموئیل ۶ می‌خوانیم. برای این کار او تصمیم گرفت همان روش فلسطینیان را دنبال کند. او یک گاری جدید ساخت و بدون در نظر گرفتن دستور خدا که تابوت فقط باید توسط کاهنان حمل شود، پیش رفت. اگر می‌خواهید به خدا خدمت کنید، مهم است که کلام خدا را با دعا مطالعه کنید که چگونه این کار را انجام دهید. نقشه داوود شکست خورد وقتی خدا اجازه داد گاوهایی که گاری را می‌کشیدند، سکندری بخورند. راننده گاری، عزا، دست خود را دراز کرد و تابوت را گرفت تا از افتادن آن جلوگیری کند. اما خدا بر او خشمگین شد و عزا در همانجا مرد. داوود «ناراضی» و «ترسیده» بود، بنابراین تابوت را در خانه عوبیدادوم گذاشت.
پس از سه ماه داوود دید که عوبیدادوم با داشتن تابوت برکت یافته است، بنابراین او دوباره تصمیم گرفت تابوت را به اورشلیم بیاورد، این بار به درستی حمل شد. تابوت با شادی و خوشحالی داوود و تمام اسرائیل به شهر رسید.
درس
وقتی به دو گاری جدید نگاه می‌کنیم، دو چیز متفاوت می‌بینیم. فلسطینیان می‌خواستند از حضور خدا خلاص شوند، بنابراین گاری ساختند تا آن را دور کنند، و نقشه آنها کار کرد. داوود می‌خواست تابوت، حضور خدا، را در شهر محبوب خود داشته باشد، اما استفاده از گاری جدید مانند مردان جهان راه اشتباهی بود و تلاش او به فاجعه انجامید.
امروزه موقعیت‌های مشابهی وجود دارد. حتی در کلیسا، برخی مانند فلسطینیان در شورش هستند، به دنبال خلاص شدن از خدا و ابداع وسایلی برای انجام همین کار. سپس کسانی هستند که حضور خدا (مسیح) را می‌خواهند، اما به دلایلی – احتمالاً جهل – وسایلی مانند دو گاری جدید را برای رسیدن به آرزوی خود ابداع می‌کنند. متأسفانه، کسانی که در روش‌های نادرست گرفتار می‌شوند، مانند عزا، رنج زیادی می‌برند.
ما یک کتاب فوق‌العاده داریم، کتاب مقدس، که به ما می‌گوید چگونه باید رفتار کنیم، خدمت کنیم و خدای خود و خداوند عیسی مسیح را پرستش کنیم. بسیاری اوقات مسیحیان در جهل عمل می‌کنند – یا کاری را که خدا می‌گوید انجام نمی‌دهند یا کارهایی را انجام می‌دهند که او آموزش نداده است. در کتاب مقدس تحقیق کنید، وگرنه ممکن است در شور و شوق نابجا از یک گاری جدید استفاده کنید.
