سؤال:
شادی در آسمان و شادی در حضور فرشتگان بر سر آمدن یک گناهکار به مسیح در لوقا 15:7،10 چگونه با شادی در آسمان در مکاشفه 4-5 متفاوت است؟
پاسخ:
در حالی که هر دو این آیات موضوع شادی در آسمان را برای ما مطرح می‌کنند، تنظیمات آنها از بسیاری جهات کاملاً متفاوت است. در لوقا 15 ما با سه مثل جداگانه آشنا می‌شویم که به ما نشان می‌دهند هر یک از اعضای الوهیت نقش متمایز خود را در نجات گناهکاران دارند. این مثل‌ها معمولاً نامیده می‌شوند:
مثل گوسفند گمشده (آیات 1-7)
- مثل سکه گمشده (آیات 8-10)
- مثل پسر گمشده (آیات 11-32)
- فرشتگان به کار خدا بر روی زمین بسیار علاقه‌مند هستند. در سراسر عهد عتیق و حتی عهد جدید آنها را می‌یابیم که علاقه‌مند هستند و اغلب، به عنوان پیام‌آوران خدا، درگیر در امور اینجا هستند. در حال حاضر خدا در حال کار برای نجات افراد است، که او آنها را به عنوان «سنگ‌های زنده» (اول پطرس 2:5 NKJV) به کلیسا اضافه می‌کند که پسرش جان خود را در جلجتا برای آن فدا کرد. فرشتگان خدا شادی می‌کنند وقتی می‌بینند مردان و زنان، پسران و دختران، توبه می‌کنند و، با اعتماد به مسیح به عنوان نجات‌دهنده و خداوند، از قدرت دشمن خدا: شیطان رهایی می‌یابند (عبرانیان 2:14-15 را در نظر بگیرید). این هر روز اتفاق می‌افتد زیرا فرشتگان، که ناظران بزرگی بر آنچه در اینجا اتفاق می‌افتد هستند، می‌بینند که مردم نجات می‌یابند و کلیسا ساخته می‌شود.
مکاشفه 4 آغاز می‌شود ثبت «چیزهایی که باید پس از این اتفاق بیفتد.» این بخش سوم از طرح کلی این کتاب است، همانطور که در مکاشفه 1:19 آمده است. فصل 1 «چیزهایی را که تو [یوحنا] دیده‌ای» به ما می‌دهد. مکاشفه 2-3 «چیزهایی را که هستند» توصیف می‌کند. محتوای آن دو فصل نامه‌های واقعی به هفت جماعت موجود در آن زمان بود. این نامه‌ها از بسیاری جهات برای زندگی خودمان عملی هستند و همچنین تاریخ نبوی کلیسا را از آغاز آن در پنتیکاست در اعمال رسولان 2 تا ربوده شدن آن از زمین به آسمان که در اول تسالونیکیان 4:13-17 توصیف شده است، بیان می‌کنند. ضمناً، مکاشفه عمدتاً به زبان نمادین نوشته شده است، بیشتر نمادها از کتاب‌های قبلی کتاب مقدس گرفته شده‌اند در حالی که بقیه در همان لحظه توضیح داده می‌شوند.
اولین چیزی که در مکاشفه 4 به چشم می‌خورد، تخت خدا با کسی است که بر آن نشسته است. چهار موجود زنده نماد قدرت خدا در خلقت و مشیت هستند. 24 پیر تاج‌دار در لباس‌های کاهنی که تخت را احاطه کرده‌اند، نماد مقدسین هستند که در ربوده شدن به آسمان برده شده‌اند. ما پاداش‌های خود را دریافت کرده‌ایم، که با تاج‌هایی که در برابر تخت می‌اندازیم، نمادین شده‌اند، و در پرستش شرکت خواهیم کرد، ابتدا جلال خدا را به عنوان خالق و نگهدارنده جهان اعلام می‌کنیم. در اینجا ما پیران را می‌یابیم که تاج‌های خود را در برابر تخت می‌اندازند و این شایستگی را می‌گویند – نه می‌خوانند. فرشتگان در این فصل اصلاً ذکر نشده‌اند.
در مکاشفه 5 بره در برابر ما برجسته می‌شود. او تنها کسی است که شایسته است طومار، سند مالکیت زمین را بگیرد و مهرهای آن را باز کند و داوری‌های الهی را بر زمین رها کند. موجودات زنده و پیران خود را به خاک می‌اندازند و با فروتنی زیاد در برابر بره تعظیم می‌کنند. هر پیر یک چنگ و کاسه‌های طلایی بخور دارد که دعاهای مقدسین است. با هم، پیران یک آهنگ جدید می‌خوانند، آهنگی که قبلاً در آسمان شنیده نشده است. این آهنگ خطاب به بره است و در مورد رستگاری است که او به دست آورده، یا به وجود آورده، به قیمت جان خود برای همه نجات‌یافتگان – از هر قبیله، زبان، مردم و ملت. از طریق این رستگاری، مقدسین او پادشاهان و کاهنان خدا شده‌اند و کسانی هستند که با او بر روی زمین سلطنت خواهند کرد. در این آهنگ، و در تمام شادی در آسمان در این زمان در مکاشفه، بره به خاطر آنچه انجام داده است، ستایش می‌شود. این آهنگی بسیار متفاوت از آهنگی است که در لوقا برای نجات گناهکاران جشن گرفته می‌شود.
در مکاشفه 5:11 ما از تعداد زیادی فرشته در اطراف تخت، موجودات زنده و پیران می‌شنویم که در ستایش بره شرکت می‌کنند. اما آیه 12 به ما می‌گوید که این فرشتگان چه با صدای بلند می‌گویند. در نهایت هر مخلوقی باید در ستایش خدا و بره شرکت کند. فیلیپیان 2:9-11 نیز این را برای ما مطرح می‌کند. در اینجا در مکاشفه 5:13 ما می‌یابیم که این میزبانان عظیم می‌گویند، «برکت و جلال و قدرت از آن کسی باد که بر تخت نشسته است، و از آن بره، تا ابدالاباد!» با وجود کلمات بسیاری از سرودهای کریسمس و دیگر آهنگ‌های زیبا، ما هرگز فرشتگان را در کتاب مقدس در حال آواز خواندن نمی‌یابیم.
متی 26:30 و مرقس 14:26 به ما می‌گویند که خداوند عیسی با شاگردانش سرودی خواند، پس از جشن گرفتن عید فصح و سپس برپا کردن شام خداوند در انتظار مرگ قریب‌الوقوع خود. آواز خواندن در کتاب مقدس برای کسانی است که نجات یافته‌اند. اسرائیل در خروج 15 پس از رهایی از بردگی در مصر آواز خواند. مسیحیان تشویق می‌شوند که با روح و با فهم در اول قرنتیان 14:15 آواز بخوانند. افسسیان 5:19 و کولسیان 3:16 ما مسیحیان را تشویق می‌کنند که آواز بخوانیم و آهنگ بسازیم، و با فیض در قلب‌هایمان برای خداوند آواز بخوانیم.
فرشتگان خدا در اول تیموتائوس 5:21 «فرشتگان برگزیده» نامیده می‌شوند. آنها از لوسیفر (اشعیا 14:12)، بالاترین موجود خلق شده، در شورش او که به وسیله آن او شیطان، دشمن شد، پیروی نکردند. فرشتگان خدا هرگز گناه نکرده‌اند، بنابراین آنها نه به رستگاری نیاز داشته‌اند و نه آن را تجربه کرده‌اند. ستایش و پرستش آنها باشکوه و پرجلال است، اما ما می‌توانیم کاری را انجام دهیم که آنها نمی‌توانند: سرودهای پرستش و شکرگزاری و عشق را برای او که ما را دوست داشته و جان خود را برای نجات ما داده است، بخوانیم.
