مزامیر فصح همگی ستایش خدا هستند، اما ۱۱۳ و ۱۱۷ با فراخوانی خاص هم «خادمان» فردی و سپس «همه ملت‌ها» برای ستایش خداوند آغاز می‌شوند. در این مزامیر، ما ستایش واقعی او را در چیزهایی مانند جلال دادن او به خاطر
عیسی در بیت‌عنیا، در خانه شمعون ابرص بود، که زنی با ظرف مرمرینِ عطری بسیار گرانبها نزد او آمد و آن را بر سرش ریخت. اما شاگردانش چون این را دیدند، خشمگین شده، گفتند: «این اسراف برای چیست؟ زیرا این عطر را می‌شد به بهای گزاف فروخت و به فقرا داد.»
خداوند به بزرگسالان فرمان می‌دهد که والدین خود را با احترام و گنجاندن گرامی بدارند، نه فقط نیازهای جسمانی را برآورده کنند. بیاموزید که احترام کتاب‌مقدسی واقعاً به چه معناست.
نمونه‌های کتاب مقدس را بررسی کنید که چگونه زبان می‌تواند هم برای خیر و هم برای شر استفاده شود. بیاموزید که چگونه از کلمات خود برای احترام به خدا و بنای دیگران استفاده کنید.
پادشاه شائول به گناه اعتراف کرد اما هرگز توبه نکرد، در حالی که داوود هم اعتراف کرد و هم توبه کرد. بیاموزید که چرا خدا هر دو را برای بازسازی واقعی لازم می‌داند.
کلمات «حرص» و «طمع» برای ترجمه یک کلمه یونانی، pleonexia، استفاده می‌شوند که به معنای «میل به داشتن بیشتر» است. به نظر می‌رسد که طمع را به معنای خواستن یک چیز خاص که به شخص دیگری تعلق دارد، تعریف می‌کند.
کلمه «انجیل» بلافاصله خبر خوش را به ذهن ایماندار می‌آورد که خداوند ما عیسی راه فراری از مجازات گناهانمان را برای ما فراهم کرده است. اما کلمه انجیل در کتاب مقدس معنایی بسیار فراتر از آن دارد. موضوع «انجیل» آنقدر گسترده است که پرداختن به آن نیازمند
