پرسش: در مورد کسانی که هرگز انجیل را نشنیدهاند، چه باید گفت؟
پاسخ: کتابمقدس پاسخ سادهای میدهد: «آنها هیچ عذری ندارند» (رومیان ۱:۲۰ ESV). این آیه توضیح میدهد که آنچه را میتوان در مورد خدا دانست، برای آنها آشکار است، زیرا خدا آن را در «چیزهایی که ساخته شدهاند» به آنها نشان داده است. در ارتباط با این فکر، مزمور ۱۹:۱-۴ میگوید: «آسمانها جلال خدا را اعلام میکنند... هیچ گفتار و کلامی نیست که صدای آن شنیده نشود. صدای آنها در تمام زمین و کلام آنها تا انتهای جهان میرسد.»
مزمورنویس، هزاران سال پیش، زمانی که دانش بشری بسیار محدودتر از امروز بود، دریافت که موجودات زنده نیز دستساخته خدا را آشکار میکنند. او گفت: «من به طرز شگفتانگیزی ساخته شدهام... چشمان تو ماده ناتمام مرا دید... زمانی که هنوز هیچکدام نبود» (مزمور ۱۳۹:۱۳-۱۶). چه راه مناسبی برای خلاصهکردن فرآیند پیچیدهای که طی آن یک سلول واحد، اندامهای چندسلولی بدن را تشکیل میدهد – میتوان از نظر روحانی کور بود و با این حال خدا را در کار آفرینش و تولد «دید»!
خداوند در زمانهای کتابمقدس نیز با مردم سخن گفت. «شریعت توسط موسی داده شد... فیض و حقیقت از طریق عیسی مسیح آمد» (یوحنا ۱:۱۷). نوح مردی عادل بود که خدا با او سخن گفت (پیدایش ۶:۹،۱۳)؛ و ابراهیم «به خدا ایمان آورد و این برای او به عنوان عدالت محسوب شد» (پیدایش ۱۵:۶). امروز، اغلب با استفاده از روشهای نوین ارتباطات، حقیقت لازم برای نجات موعظه میشود و بسیاری به شناخت حقیقت میرسند. متأسفانه، دیگران حقیقتی را که میشنوند، رد میکنند.
دانشی که دانشمندان از موجودات زنده و جهان دارند، باید آنها را به جستجوگران خدا تبدیل کند. با این حال، بسیاری به الحاد تلقین شدهاند یا درگیر مسائل غیرضروری شدهاند که اغلب به عنوان الزامات ایمان موعظه میشوند. امروز یک دانشمند برجسته وجود دارد که توسط والدین ملحد بزرگ شده و هیچ «آموزش مذهبی» نداشته است. هرچه بیشتر فرآیندی را که ما «زندگی» مینامیم مطالعه میکرد، بیشتر متقاعد میشد که پیچیدگی آن باید به عنوان محصول قدرت الهی – یک خالق – درک شود. یک دانشمند که ذاتاً کنجکاو است، سپس به دنبال شناخت بیشتر آن خالق خواهد بود. خدا وعده میدهد که چنین جستجویی پاداش خواهد داشت. کلام او میگوید: «خوشا به حال کسانی که... [خدا را] با تمام دل خود میجویند.» این دانشمند این کار را کرد و مؤمن شد! البته، برای جستجوی خدا نیازی نیست دانشمند بود.
واقعیت این است که همه واقعاً «شنیدهاند» و بنابراین «هیچ عذری ندارند» (رومیان ۱:۲۰). با این حال، این مؤمنان را از مسئولیتشان برای آشکار ساختن حقیقت معاف نمیکند. کلام میگوید: «هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت... [اما] چگونه او را بخوانند که به او ایمان نیاوردهاند؟... و چگونه بشنوند بدون اینکه کسی موعظه کند؟ و چگونه موعظه کنند مگر اینکه فرستاده شوند؟» (رومیان ۱۰:۱۳-۱۵). اگر ما شاگردان مسیح هستیم، هر یک از ما هدیهای برای استفاده داریم (افسسیان ۴:۷) و هر یک از ما واقعاً «فرستاده شدهایم» (متی ۲۸:۱۹).
پاسخ داده شد





