کلمات «حرص» و «طمع» برای ترجمه یک کلمه یونانی استفاده می‌شوند، pleonexia، که به معنای «میل به داشتن بیشتر» است. به گفته دبلیو. ای. واین در فرهنگ لغت توضیحی کلمات عهد جدید، همیشه «به معنای بد» استفاده می‌شود. به عبارت دیگر، این یک گناه رایج است.
فرمان دهم می‌گوید: «خانه‌ی همسایه‌ات را طمع مکن. زن همسایه‌ات، یا غلام و کنیز او، یا گاو و الاغ او، یا هیچ چیز دیگری که به همسایه‌ات تعلق دارد را طمع مکن» (خروج ۲۰:۱۷ NIV). به نظر می‌رسد که طمع را از نظر خواستن چیزی خاص که به دیگری تعلق دارد، تعریف می‌کند. به دلیل کلمات خاص این فرمان، بسیاری از مردم از اینکه طمع می‌کنند بی‌خبرند. اما حرص، طمع و خواستن بیشتر شامل میل به قدرت، موقعیت، احترام، پول و سایر چیزهای چشمگیر نیز می‌شود. این جستجوی عمومی «بیشتر» محصول طبیعت گناه‌آلود ما و گناه «بت‌پرستی» است (کولسیان ۳:۵؛ افسسیان ۵:۵). این مانند پرستش یک خدای دروغین است زیرا میل ما به بیشتر را در همان سطح، یا حتی بالاتر از، میل ما به خدمت به خدای واقعی قرار می‌دهد. به دلیل اینکه کتاب مقدس طمع یا حرص را به شدت محکوم می‌کند، باید آن را در زندگی خود تشخیص داده و با آن مقابله کنیم.
افراط در ارضای خواسته‌ها
ما اغلب خود را با اشاره به چیزی که می‌خواهیم به عنوان چیزی که «نیاز داریم» فریب می‌دهیم. نیروی محرکه واقعی پشت احساسی که ما آن را «نیاز» می‌نامیم، اغلب میل به ارتقای روانی، لذت جسمانی از به دست آوردن چیزی است که به خصوص می‌خواهیم یا آرزو می‌کنیم. به دست آوردن آنچه «می‌خواهیم» بیش از به دست آوردن خود آن چیز است. تبلیغ‌کنندگان از ضعف ما با طراحی تبلیغاتی که باعث می‌شود ما بیشتر از آنچه واقعاً نیاز داریم بخواهیم، سوءاستفاده می‌کنند.
ممکن است به یک ماشین نیاز داشته باشیم، اما چه نوع ماشینی؟ فروشنده و تبلیغات سعی خواهند کرد ما را متقاعد کنند که نه آنچه را واقعاً نیاز داریم، بلکه آنچه را که به ما اعتبار بیشتری می‌دهد، در حالی که سود بیشتری برای آنها دارد، بخریم. سیستم تجاری بر میل گناه‌آلود ما برای «کسی بودن» کار می‌کند. حکمت دنیا می‌گوید: «ماشین بهتری از همسایه‌ات بران!»
به همین ترتیب، ما به سرپناه نیاز داریم و درست است که داشتن خانه ممکن است ما را از سودی که صاحبخانه از اجاره می‌برد نجات دهد، اما با پرداخت بهره‌ای بیشتر از اجاره، چیزی پس‌انداز نمی‌شود! مردم اغلب به دلیل اینکه بیشتر از نیازشان می‌خواهند – خانه‌ای بزرگتر در محله‌ای بهتر – بدهکار می‌شوند. مزامیر به ما هشدار می‌دهد: «هنگامی که مردی ثروتمند می‌شود، هنگامی که شکوه خانه‌اش افزایش می‌یابد، مرعوب نشوید» (مزمور ۴۹:۱۶). مراقب باشید که اجازه ندهید یک مشاور املاک از «میل شما به بیشتر» برای به بردگی کشیدن شما از طریق خرید خانه‌ای بزرگتر از نیازتان با اقساطی که نمی‌توانید بپردازید، استفاده کند.
طمع در محیط‌های کلیسایی
بیایید مانند دیوتروفس نباشیم (۳ یوحنا ۹-۱۰). او به یک نقش مهم در کلیسا راضی نبود؛ او باید بیشتر می‌داشت؛ او باید «اول می‌بود.» او میل به احساس قدرت در انجام کارها به روش خود داشت، بنابراین قدرت تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه کسی پذیرفته شود و چه کسی «از کلیسا بیرون رانده شود» را غصب کرد.
کسانی که شبان (کشیش) هستند باید «مشتاق خدمت» باشند (۱ پطرس ۵:۱-۳)، مانند شبان اعظم که با مثال خود به ما نشان می‌دهد که «کسی که حکومت می‌کند (باید) مانند کسی باشد که خدمت می‌کند» (لوقا ۲۲:۲۶). به رهبران کلیسا هشدار داده شده است که به رهبری با «مثال بودن برای گله» و نه با «سلطه بر کسانی که به مراقبت آنها سپرده شده‌اند» (۱ پطرس ۵:۱-۳) راضی باشند. متأسفانه، نمونه‌های زیادی از افرادی در کلیساها وجود دارد که قدرت بیشتری می‌خواهند.
کسانی که موهبت تعلیم دارند می‌توانند «با دهان خود ارادت» به خداوند را ابراز کنند، در حالی که در همان زمان «دل‌هایشان حریص سود ناعادلانه است» (حزقیال ۳۳:۳۱)، بنابراین آنها به «تعلیم آنچه نباید تعلیم دهند ... به خاطر سود ناعادلانه» می‌پردازند (تیطس ۱:۱۱).
حرص به عنوان منبع شر
کتاب مقدس به ما می‌گوید که «شهوت بیشتر» می‌تواند ما را «به هر نوع ناپاکی» سوق دهد (افسسیان ۴:۱۹). به عنوان مثال، میل به هیجان بیشتر از یک شریک جنسی می‌تواند منجر به زنا و فحشا شود، و میل به لذت بیشتر می‌تواند منجر به استفاده از مواد مخدر و الکل، و احتمالاً اعتیاد شود. خواستن پول بیشتر و آنچه که می‌تواند بخرد می‌تواند منجر به جرایم سرقت، کلاهبرداری و اختلاس شود. «عشق به پول ریشه همه انواع شر است» (۱ تیموتائوس ۶:۱۰). خواستن قدرت یا احترام بیشتر اغلب منجر به رفتار غیراخلاقی یا حتی مجرمانه می‌شود. ما به چالش کشیده شده‌ایم که هر نوع شر را تحلیل کنیم و خودمان ببینیم که توسط میل به داشتن بیشتر هدایت می‌شود.
چرا میل به شر بیشتر؟
برخی ممکن است بگویند: «من به کسی آسیب نمی‌رسانم»، اما آنها آسیب می‌رسانند. حرص به فرد، اطرافیان او و جامعه به طور کلی آسیب می‌رساند. به عنوان مثال، رودی باوم، سردبیر اخبار شیمی و مهندسی نوشت که سؤال «چقدر چیز نیاز دارید؟» «سؤال اساسی در قلب بحران اقتصادی جهانی کنونی است که اقتصادهای سراسر جهان را در هم می‌کوبد.» او گفت که در نهایت «عیاشی مصرف در جهان توسعه‌یافته» به «جهان در حال توسعه» سرایت کرد و ادامه یافت. سرانجام، «طوفان اقتصادی با مقیاس غیرقابل تصور» که ایجاد کرد «بر مصرف‌کنندگان سراسر جهان فرود آمد.» بنابراین، حرص برخی به همه آسیب رساند.
مردم می‌توانند به روش‌های دیگری با میل خود به بیشتر به خود آسیب برسانند، و کارت اعتباری ابزاری مفید برای وارد کردن درد زیاد است. وقتی مردم بیشتر از آنچه می‌توانند بپردازند می‌خواهند، کارت اعتباری به طور جادویی آن را حل می‌کند! با این حال، به دلیل نحوه تنظیم نرخ بهره، مردم به راحتی می‌توانند خود را در موقعیتی بیابند که بیشتر یا حتی تمام پرداخت آنها به سمت بهره می‌رود، و آنها به دام می‌افتند. آنها برده شده‌اند و برای شرکت کارت اعتباری کار می‌کنند.
افکار انسان با افکار خدا متفاوت است
در حالی که درست است که جاه‌طلبی بی‌حد و حصر برای کسب قدرت و ثروت بیشتر محصول طبیعت گناه‌آلود است، اما فرض اینکه یک فرد ثروتمند و قدرتمند ثروت و موقعیت خود را به طور گناه‌آلود به دست آورده است، یک «سوءظن شیطانی» (۱ تیموتائوس ۶:۴) خواهد بود. کتاب مقدس می‌گوید: «دست‌های کوشا ثروت می‌آورد» (امثال ۱۰:۴)، و «خداوند به انسان ثروت، دارایی و افتخار می‌دهد» (جامعه ۶:۲). اگر خداوند به یک مسیحی توانایی دیدن اینکه چگونه یک خدمت خاص دیگران را برکت می‌دهد، یا توانایی اداره یک کسب و کار را داده باشد، ثروت، دارایی و افتخار ناشی از این تلاش‌ها خدادادی خواهد بود.
خداوند به ما مسئولیت داده است که برای خانواده‌هایمان و برای بازنشستگی خود تأمین کنیم. کسی که برای «خانواده نزدیک خود ... تأمین نمی‌کند، بدتر از یک بی‌باور است» (۱ تیموتائوس ۵:۸). همچنین به ما گفته شده است که «نزد مورچه برو ... راه‌هایش را در نظر بگیر و دانا باش» (امثال ۶:۶). مورچه برای زمانی که دیگر نمی‌تواند جمع‌آوری کند، تأمین می‌کند، و ما نیز باید برای بازنشستگی یا بیماری تأمین کنیم. مثل عیسی در مورد مرد ثروتمندی که در انبارهایش ذخیره می‌کرد، در مورد تأمین برای بازنشستگی نیست، و آموزش اینکه چنین است، اشتباه خواهد بود! خداوند تعلیم می‌دهد که این مربوط به «هر کسی است که برای خود چیزها را ذخیره می‌کند اما در برابر خدا ثروتمند نیست» (لوقا ۱۲:۲۱). از این رو، همانطور که ما در حال پس‌انداز و سرمایه‌گذاری هستیم، باید از خود بپرسیم: «آیا من در برابر خدا نیز ثروتمند هستم؟»
چیزهای دیگری که باید در نظر گرفت
سلیمان به دنبال «بیشتر» بود و او برای منفعت ما شهادت داد که کسی که این کار را می‌کند «پایانی برای زحمت خود ... (زیرا آن) بی‌معنی است – یک کار رقت‌انگیز» (جامعه ۴:۸) نخواهد یافت. خدا از ما می‌پرسد: «چرا ... زحمت خود را برای چیزی که سیر نمی‌کند صرف می‌کنید؟» (اشعیا ۵۵:۲)، و او به ما می‌گوید که «ابتدا پادشاهی او و عدالت او را بجویید،» و به او اعتماد کنید تا نیازهای ما را تأمین کند (متی ۶:۳۳).
آیا می‌دانیم که «حرص ... بت‌پرستی است»؟ (کولسیان ۳:۵). افسسیان ۵:۵ می‌گوید: «زیرا از این مطمئن باشید: هیچ فرد بی‌اخلاق، ناپاک یا حریص – چنین مردی بت‌پرست است – هیچ میراثی در پادشاهی مسیح و خدا ندارد.»
توسط آلن اچ. کراسبی″
