ما به خودمان مدیون نیستیم که ما، ای خدا، از آن تو هستیم؛ عیسی خداوند، شب ما را شکافت، و نور الهی به ما بخشید.
فیض و محبت پدر این رحمت مبارک را بخشید، و عیسی تخت بالا را ترک کرد، تا گوسفندان سرگردان خود را نجات دهد.
دیگر وارثان خشم نیستیم – محبت حاکم تو را می‌بینیم؛ و پدر، با ایمان مطمئن جان‌های خود را بر تو می‌افکنیم.
قلب‌های ما به بالا می‌نگرند تا ببینند جلالی را که تو بخشیده‌ای، در روح ساکن شویم جایی که خواهیم بود با مسیح، وارثان تو، در بهشت.
با گروه پذیرفته شده به زودی او را آنجا خواهیم دید: با آنها و او در جلال خواهیم ایستاد، و در افتخارات او شریک خواهیم شد. — آگوستوس ام. توپلیدی (1740-1778)
